Τι χρειάζονται πραγματικά τα σχολεία μας κύριε Πρωθυπουργέ;

του Αλέκου Χατζηκώστα

Για άλλη μια φορά περίσσεψαν τα μεγάλα λόγια κατά την παρουσίαση του νέου σχεδίου του υπ. Παιδείας για «μεταρρύθμιση» της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που έγινε στο χωριό Ριζώματα της Ημαθίας. Ένα σχολείο με προβλήματα που και η τοπική ΕΛΜΕ έχει αναφέρει συχνά, σε μία περιοχή όπως τα χωριά των Πιερίων που αργοσβήνουν εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής.

Ο Κ. Μητσοτάκης μίλησε για «Επανάσταση στην Παιδεία και στον τρόπο διεξαγωγής του μαθήματος», κάνοντας αναφορά στο «Ψηφιακό Σχολείο», όπως ονόμασε η κυβέρνηση τη νέα αυτή μεταρρύθμιση, τη στιγμή που στα σχολεία η πτώση σοβάδων και τα προβλήματα από τις απαρχαιωμένες υποδομές είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο. 

Όπως είπε ο υπουργός Παιδείας, κάνοντας αναφορά στο τι θα περιλαμβάνει το «Ψηφιακό Σχολείο», το «ψηφιακό φροντιστήριο» θα αρχίσει να εφαρμόζεται από το Σεπτέμβρη και θα αφορά μαθητές από την Α' Δημοτικού μέχρι και την Γ' Λυκείου. 

Ειδικά για τους μαθητές της Γ' Λυκείου, όπως είπε ο υπουργός απογειώνοντας την «ψηφιακή κοροϊδία» προς τους μαθητές και τις οικογένειές τους που πληρώνουν ένα σκασμό λεφτά ακριβώς γιατί και το σχολείο μετατρέπεται συνεχώς αποκλειστικά σε «εξεταστικό κέντρο», θα λειτουργήσει «ψηφιακό φροντιστήριο» πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων ώστε να μπορούν να προετοιμαστούν για τις πανελλαδικές εξετάσεις. 

Οι αναφορές σε «υβριδικά συστήματα διδασκαλίας», για τις απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές που θα ξεκινήσει από τον Σεπτέμβρη (όπως αναφέρθηκε θα προβλεφθεί φυσική παρουσία τριών εκπαιδευτικών στο σχολείο για τα βασικά μαθήματα και τα υπόλοιπα θα διδάσκονται μέσω τηλεκπαίδευσης) αποτελεί δείγμα γραφής, αλλά και προάγγελο μιας πολιτικής που τις εξελίξεις στην τεχνολογία τις αξιοποιεί για να αποφέρει πλήγματα στις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, αφού αξιοποιείται για να υποκαταστήσει την αναντικατάστατη ζωντανή επαφή εκπαιδευτικού και μαθητή.  

«Πρωταγωνιστής της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι ο δάσκαλος και ο καθηγητής, το κυριότερο συστατικό της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι οι σχέσεις που αναπτύσσει ο εκπαιδευτικός με τον μαθητή. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Αυτό το οποίο ερχόμαστε να κάνουμε σήμερα είναι να κάνουμε ευκολότερη τη δουλειά τους», τόνισε ο υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης, τη στιγμή που με το νομοσχέδιο αυτό προβλέπει ακριβώς το αντίθετο!

Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης, που ήταν και αυτός παρών στην παρουσίαση, έπλεξε το εγκώμιο στα χρήματα που δίνει η ΕΕ για το Σχολείο, τη στιγμή που αυτά τα χρήματα προέρχονται από τη φορολεηλασία των λαών της Ευρώπης και η κατάσταση στα σχολεία είναι οι πεσμένοι σοβάδες, τα πλημμυρισμένα προαύλια, οι ανατιναγμένοι λέβητες, οι ρωγμές στους τοίχους και τα χιλιάδες κενά που υπάρχουν κάθε χρόνο σε εκπαιδευτικούς. 

Επί της ουσίας, με τις ανακοινώσεις αυτές, βάζει ταφόπλακα στην ολοκληρωμένη λειτουργία σχολείων σε απομακρυσμένες περιοχές και στην ανάγκη να έχουν εκπαιδευτικούς που θα μεταδίδουν τη γνώση δια ζώσης και όχι μέσω οθόνης.

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη γιατί ανοίγει τον δρόμο και σε νέο κλείσιμο σχολείων και συγχωνεύσεις, όπου -τα όρια της "αντοχής της οικονομίας", πασπαλισμένα με δήθεν παιδαγωγικά κριτήρια- το επιβάλλουν.

Όσο, δε, για την ανακοίνωση για ψηφιακό φροντιστήριο για τους μαθητές που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για "κανονικό", δια ζώσης φροντιστήριο, όπως υποκριτικά επικαλείται η κυβέρνηση, είναι τουλάχιστον προκλητική. Αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι στόχος της είναι να στερήσει από τα παιδιά που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη για στήριξη, την αναγκαία διαπροσωπική επαφή με τους εκπαιδευτικούς και η οποία μπορεί να δοθεί και μέσω της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης, που συστηματικά υποβαθμίζεται από όλες τις κυβερνήσεις.

Τα σχολεία, οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν ανάγκη από μια τέτοια ψηφιακή μετάβαση που τελικά οδηγεί σε μορφωτική υστέρηση.

Πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Έωλα … «επιχειρήματα»!

Επόμενο άρθρο

Μια ιστορική ευκαιρία... για το ΝΑΤΟ