Το ίδιο κράτος

Όταν απαιτείται να κινητοποιηθούν, να ενισχυθούν, να στελεχωθούν οι κρατικές υπηρεσίες πρόληψης και αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών το σύνηθες είναι η εκάστοτε κυβέρνηση ή να απαντάει πως «είμαστε καλύτερα από κάθε άλλη χρονιά» ή να δίνει στη δημοσιότητα μία έκθεση του Λογιστηρίου του Κράτους που αναφέρει ότι κοστολόγησε τις προτάσεις και αυτές είναι οικονομικά ασύμφορες. Έτσι έχουν χαρακτηριστεί οι προτάσεις που κατά καιρούς επαναφέρει και καταθέτει το ΚΚΕ για όλες τις υποδομές και υπηρεσίες που αφορούν την προστασία της ζωής του λαού σε τακτικές και έκτακτες συνθήκες. Κάπως έτσι κλείνει τη συζήτηση η κυβέρνηση της ΝΔ, πιο πριν αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, πιο πριν αυτή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ...

Όταν απαιτείται όλες οι δυνάμεις του κρατικού μηχανισμού να κινητοποιηθούν για να σώσουν ανθρώπινες ζωές, για να μην εγκλωβιστούν εργαζόμενοι στα αμάξια τους και στα πούλμαν, τότε το κράτος εμφανίζεται παράλυτο και ανήμπορο. Όταν όμως απαιτείται να σταλούν αστυνομικές δυνάμεις να καταστείλουν λαϊκές κινητοποιήσεις βρίσκονται «τόσοι και άλλοι τόσοι» για να επιβληθεί η τάξη.

Το αστικό κράτος δηλώνει ανήμπορο και να «γεννήσει» Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αλλά και να κρατήσει σε τροχιά τα ήδη υπάρχοντα ΜΜΜ σε μία αναμενόμενη σφοδρή κακοκαιρία. Το ίδιο αστικό κράτος που μόλις πριν μία εβδομάδα, μέσω της κυβέρνησης και σε κλίμα ομοθυμίας -πλην ΚΚΕ- στη Βουλή, γέννησε 11 δισ. για να τα μοιράσει σε επιχειρηματικούς ομίλους για τα επενδυτικά τους σχέδια που καμία σχέση δεν έχουν με τις λαϊκές ανάγκες.

Καλά. Δεν συζητάμε αν απαιτηθούν εξοπλισμοί για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, για τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του και την εμπλοκή της χώρας σε αυτά. Εκεί γεννάνε και οι κόκορες και τα κλωσόπουλα, φέρνοντας την Ελλάδα 1η σε δαπάνες για το ΝΑΤΟ ως προς το ΑΕΠ της! Με την ίδια ομοφωνία που απορρίπτονται οι προτάσεις του ΚΚΕ για την πολιτική προστασία, με την ίδια ομοφωνία ψηφίζονται «Ραφάλ» και υπέρογκοι εξοπλισμοί για να υπηρετηθούν τα επιθετικά ιμπεριαλιστικά σχέδια. Οι πρωτιές αυτές όμως κοστίζουν σε ανθρώπινες ζωές, σε ανύπαρκτες υποδομές, σε ενεργειακή φτώχεια και σε ό,τι τραγ(ελαφ)ικό ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

Ο λογαριασμός με το τι επιφυλάσσει το σύστημα για τον λαό μας στο μέλλον δεν έκλεισε. Μπορεί να τον κλείσει μόνο ο λαός με την οργανωμένη πάλη του, με τις διεκδικήσεις του για ολοκληρωμένο σχέδιο υποδομών, έργων και υπηρεσιών για την προστασία της ζωής του. Γιατί οι δυνατότητες για να μην φοβόμαστε τον καιρό υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Αργά ή γρήγορα ο λαός θα αναμετρηθεί με αυτό το σάπιο κράτος που θυσιάζει διαρκώς τις ανάγκες του στο βωμό των κερδών των λίγων.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Αττική οδός ,αυτός είναι ο καπιταλισμός

Επόμενο άρθρο

Να μην «γραφτεί στο χιόνι»...