«Τον ύπνο του δικαίου»;

Η σφοδρότητα της επίθεσης που ετοιμάζουν στην Κοινωνική Ασφάλιση μας φέρνει αντιμέτωπους με καταστάσεις που αντιμετώπιζαν οι εργαζόμενοι το 19ο αιώνα. Η επίθεση που δεχόμαστε δεν φέρνει απλώς κάποια νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, αλλά συνολικά την ταφόπλακα των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, τη διάλυση του όποιου κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης είχε απομείνει.

Και ενώ θα περίμενε από τους φορείς του νομού μας (Εργατικά Κέντρα, Σωματεία, Συλλόγους κ.α) να σημάνει αγωνιστικός ξεσηκωμός ώστε αυτά να αποτραπούν στη περιοχή μας (με φωτεινή εξαίρεση το Εργατικό Κέντρο Νάουσας) επικρατεί ησυχία λες και τα όσα σοβαρά πρόκειται να συμβούν (μαζί με τα όσα τραγικά βιώνουμε ήδη καθημερινά) δεν τους απασχολούν...

Και όμως. Σήμερα δεν αρκεί η οργή, η αγανάκτηση από τη διάψευση των όποιων ελπίδων! Απαιτούνται αγώνες επιθετικοί, σκληρές αναμετρήσεις που θα στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αγώνες με σταθερό το μέτωπο σε κυβέρνηση - ΕΕ – κεφάλαιο γιατί μόνο έτσι θα βρεθεί ο λαός στο ξέφωτο.

Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί συνδικαλιστικές ηγεσίες αντάξιες των περιστάσεων. Και εδώ ο ρόλος των ίδιων των εργαζόμενων και συνταξιούχων μπορεί να είναι καθοριστικός επιβάλλοντας οι ίδιοι τον αγωνιστικό δρόμο σε όσες ηγεσίες δεν θέλουν ή δεν μπορούν. Οι διαδικασίες υπάρχουν για κάτι τέτοιο (π.χ Γενικές συνελεύσεις, συσκέψεις, επιτροπές αγώνα κ.α). Ήρθε η ώρα των αποφάσεων και κυρίως της δράσης. Τα «ψέματα τελείωσαν» για όλους!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

‘Χώρος’ και Χρυσή Αυγή

Επόμενο άρθρο

Για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ή πως η προσφυγιά αναδιατάσσει το πεδίο του κοινωνικού