του Αλέκου ΧατζηκώσταΣτη Νάουσα η Δημοτική Αρχή παραχωρεί μέρος του νερού σε εταιρεία εμφιάλωσης. Στη Βουλή ψηφίστηκε πρόσφατα νόμος με τίτλο "Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων... Περισσότερα
Ζωολογικοί κήποι, μήπως ήρθε η ώρα να συζητήσουμε για την κατάργησή τους;
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Ζωολογικοί κήποι παντού, σε όλες τις πόλεις του κόσμου και «πάρκα» που «φιλοξενούν» άγρια ζώα (και θαλάσσια όντα). Ζώα αιχμάλωτα, εκτός του φυσικού περιβάλλοντος… Είναι αναγκαίοι σήμερα οι ζωολογικοί κήποι; Τι έχουν να προσφέρουν στον άνθρωπο; Γιατί τους διατηρούμε και επιτρέπουμε και τη λειτουργία ιδιωτικών «πάρκων»;
Οι ανθρώπινοι «ζωολογικοί» κήποι, ‑γνωστοί κατ’ ευφημισμό ως «εθνολογικές εκθέσεις» ή «Negro Villages»-, ήταν περιφραγμένα θεματικά πάρκα στα οποία εκθέτονταν δημόσια ζωντανοί άνθρωποι τον 18ο, τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα, ενώ θρυαλλίδες του επιβίωναν μέχρι και πριν από λίγα χρόνια. Ευτυχώς (έστω και καθυστερημένα) τα αφήσουμε πίσω. Μας έμεινε η ντροπή. Όσο και πασχίζουμε να ξεχάσουμε, η ντροπή αυτή είναι ανεξίτηλη στην ιστορία του ανθρώπου…
Η πρόσφατη αποκάλυψη, από τον πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Κριστιάν Καρεμπέ, ότι τη δεκαετία του 1930, στον ζωολογικό κήπο του Αμβούργου, Χάγκενμπεκ, ο προπάππος του, Γουίλι, υπήρξε ανθρώπινο έκθεμα για φιλοπερίεργους Ευρωπαίους, επανάφερε στην επικαιρότητα μια από τις πιο ντροπιαστικές σελίδες της ανθρωπότητας. Οι αποκαλύψεις του Κριστιάν Καρεμπέ προκάλεσαν αίσθηση καθώς έδωσε πρόσωπο στο απάνθρωπο. Τα «εξωτικά πουλιά» από την Αφρική ευδοκιμούσαν στην «πολιτισμένη» Ευρώπη για πολλά χρόνια.
Το σημερινό περιστατικό με τη θανάτωση (δολοφονία;) του χιμπατζή, που ξέφυγε από τη «φυλακή» του, θέτει επιτακτικά το ερώτημα, τι τα θέλουμε «πάρκα» και ζωολογικούς κήπους;
Προς το παρόν, σε καμία χώρα δεν απαγορεύεται η λειτουργία τους, και στην πλειοψηφία τους , ειδικά στην Ευρώπη και την Αμερική, λειτουργούν (με το μανδύα) ως ερευνητικά κέντρα άγριας ζωής.