«Η Νίκη μας και πάλι πρωτάθλημα θα πάρει» του Θανάση Κ. Βογιατζή (Βιβλιοκριτική)

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Ο Θανάσης Κ. Βογιατζής είναι «γέννημα-θρέμμα» της Νέας Ιωνίας του Βόλου, είναι παθιασμένος ερευνητής της τοπικής ιστορίας εδώ και πολλά χρόνια, ενώ διαθέτει και σπουδαία λογοτεχνική φλέβα.

Με βάση αυτά τα εφόδια το νέο του βιβλίο  «Η Νίκη μας και πάλι πρωτάθλημα θα πάρει», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις.

Όχι μόνο φυσικά για τον όγκο του (544 σελίδων με πλούσιο και ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό) αλλά κυρίως για το πλήθος ντοκουμέντων και στοιχείων που περιέχει, για το θέμα που διαπραγματεύεται  αλλά και για τον τρόπο που αυτά παρουσιάζονται. Με γλώσσα απλή αλλά και λογοτεχνική ανατέμνει τον χώρο και τον χρόνο των ιστοριών του βιβλίου. Θα λέγαμε ότι το άθλημα, η ποδοσφαιρική ομάδα, η πόλη είναι απλά το σκηνικό ή και η αφορμή για να ειπωθεί η ιστορία της προσφυγιάς στη Νέα Ιωνία αλλά και σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο, η ιστορία του ποδοσφαίρου πριν τα χρόνια της έντονης εμπορευματοποίησης, αλλά και μέσα σε όλα αυτά να παρουσιαστούν στιγμές της ταξικής πάλης της νεώτερης ιστορίας του τόπου μας για διάστημα περίπου 60 χρόνων.

Να γιατί το βιβλίο δεν αφορά μόνο τους Βολιώτες και μόνο τους ποδοσφαιρόφιλους.

Για το περιεχόμενο του βιβλίου ο συγγραφέας αναφέρει-γλαφυρά- στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ: «Είναι μία έρευνα που άρχισε ουσιαστικά τον Οκτώβριο του 2010, ξεκινώντας με μία συνέντευξη του Ιταλού προπονητή της Νίκης Ετόρε Τρεβιζάν, ο οποίος είχε έρθει στον Βόλο μετά από κάλεσμα των παλαιμάχων της ομάδας, με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την άνοδο της ομάδας στην Α’ Εθνική. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Υπήρξαν στο ενδιάμεσο οι εκδόσεις κάποιων άλλων βιβλίων μου, αλλά πάντα μέσα στο μυαλό μου ήταν να προχωρήσει το βιβλίο της Νίκης. Ουσιαστικά το τελικό γράψιμο ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2018. Το βιβλίο εξετάζει τη Νίκη ως μια εμβληματική ομάδα της περιοχής και έχει σχέση όχι μόνο με την τοπική ιστορία αλλά συνολικά με την ιστορία του τόπου μας. Δηλαδή έχει να κάνει με την Μικρασιάτικη εκστρατεία, την καταστροφή και την άφιξη των προσφύγων στον Βόλο. Εξετάζει την ίδια την πορεία των προσφύγων και τη σχέση με τον περίγυρο και την πόλη, αλλά και τη δική τους εξέλιξη κοινωνική και πολιτική. Η Νίκη σαν κόκκινη κλωστή περνάει όλα αυτά τα χρόνια δηλαδή σε όλες τις επόμενες δεκαετίες του ’20, ’30, ’40, ’50 και ’60. Η Νίκη ήταν μια ομάδα η οποία ξεκίνησε σαν το πρώτο δημιουργικό έργο των προσφύγων. Έφτασε στην κορύφωση τις δεκαετίες του ’50-’60 και φυσικά από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην και στον ίδιο τον αθλητισμό και ειδικότερα στο ποδόσφαιρο αλλά η Νίκη παραμένει πάντα στο προσκήνιο με φιλάθλους από τη μία άκρια της χώρας ως την άλλη».

Όσο δε αφορά τη γλυκιά νοσταλγία που βγάζει για εποχές που πέρασαν ανεπίστρεπτα χαρακτηριστικά είναι τα όσα γράφει στο οπισθόφυλλο: " Όλα αλλάζουν…. Αλλάζει σιγά-σιγά και η Νέα Ιωνία Βόλου στο όνομα του εκσυγχρονισμού. Το τσιμέντο αρχίζει να να εμφανίζεται δίπλα στις ετοιμόρροπες κατασκευές των παλιών προσφυγικών, που παραμένουν η καρδιά της πόλης. Όμως, ο σίφουνας της αντιπαροχής σαρώνει τα πάντα και μαζί, χωρίς να φαίνεται στην καθημερινότητα, τις συνήθειες και το αγωνιστικό πνεύμα των πρώτων προσφύγων… Το πένθος και το κλάμα μπερδεύεται με το παρακαλετό, το γάλα σκόνη και το μουρουνόλαδο…

Και η Νέα Ιωνία των μεταναστών, των άνεργων, των χαμένων πατρίδων και ελπίδων τρέχει και δεν φτάνει να μοιάσει στους αίτιους της μοίρας της!…».

Ένα βιβλίο που χρειάζεται να διαβαστεί-χωρίς υπερβολή- σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όχι μόνο από τα εκατομμύρια των ανθρώπων προσφυγικής καταγωγής αλλά και όσων πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι «το όπιο του λαού» αλλά το «μπαλέτο των φτωχών».

Σύντομο βιογραφικό

Ο Θανάσης Βογιατζής γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας όπου και διαμένει, κάπου στο κέντρο. Πρώτη φορά εργάσθηκε ως δημοσιογράφος τον Σεπτέμβρη του 1986 στην εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ Βόλου μέχρι το 1993. Το 1993 πήγε στην εφημερίδα ΝΕΟΣ ΔΡΟΜΟΣ μέχρι και το 1995. Σε αυτές τις εφημερίδες εργάσθηκε κυρίως στο ρεπορτάζ (δημοτικό, αστυνομικό, δικαστικό, ελεύθερο).

Το 1996 πήγε στην εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ Βόλου όπου εργάσθηκε μέχρι και το Νοέμβρη του 2011, οπότε απολύθηκε για συνδικαλιστικούς λόγους, αρνούμενος να υπογράψει μείωση του μισθού του. Μέχρι και σήμερα παρά τις τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις τόσο για την καταβολή χρημάτων αρκετών χιλιάδων ευρώ όσο και για την επαναπρόσληψη, η εργοδοσία αρνείται να τις εφαρμόσει. Σε αυτή την εφημερίδα εργάσθηκε στο ρεπορτάζ της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης και της Περιφέρειας Θεσσαλίας, στο εργατικό, καθώς και στο ελεύθερο και πολιτικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί και ένα χρόνο στο Ράδιο Ένα του Βόλου.

Είναι μέλος του Γενικού συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ Τύπου, καθώς και στο γενικό συμβούλιο της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και πρόεδρος του παραρτήματος Βόλου. Για 12 περίπου χρόνια και μέχρι το 2008, ήταν μέλος της διοίκησης της Ερασιτεχνικής Νίκης στην θέση του γραμματέα του Δ.Σ. και υπεύθυνου στα τμήματα υποδομής του μπάσκετ. Για αρκετά χρόνια έκανε και τον φοιτητή στα ΚΑΤΕΕ Κοζάνης, παίρνοντας κάποια στιγμή και το πτυχίο του ηλεκτρολόγου…

Πρώτο του βιβλίο ήταν οι «Τέσσερις ασκήσεις ύφους» το 1985. Ακολούθησαν το 2008 «Όταν τους ιδώμεν όλους υπό το πέλμα μας, όταν τους πατήσωμεν ολοκληρωτικώς τότε θα ησυχάσωμεν», το 2010 το «1936 : Η πάλη των τάξεων», το 2012  «Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά…» και το 2017 «Τα ΕΑΣΑΔια, Μέρες δωσιλογισμού στο Βόλο» από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Αγιασμός και πρώτη προπόνηση στον Φίλιππο

Επόμενο άρθρο

Το πλαίσιο λειτουργίας του αθλητικού κολεγίου του ΑΠΣ Φίλιππος Βέροιας