Και πάλι «περί αντιμετώπισης της οπαδικής βίας»

του Αλέκου Χατζηκώστα

Για μία ακόμη φορά- με αφορμή την εγκληματική επίθεση από νεοναζί «φιλάθλους» στη Νέα Φιλαδέλφεια στις 7/8- αυτό που κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση αλλά και στις κυβερνητικές εξαγγελίες- είναι η ανάγκη «αντιμετώπισης της οπαδικής βίας» κυρίως μέσω νέων νομοθετικών πρωτοβουλιών.

Μάλιστα οι πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες-πέρα από την απόκρυψη των κυβερνητικών ευθυνών και την «επικοινωνιακή διαχείριση» του όλου ζητήματος- είναι «μία από τα ίδια». Δεν αντιμετωπίζουν δηλαδή τις βαθύτερες αιτίες του κοινωνικού αυτού φαινομένου. Για παράδειγμα έχει αποδειχτεί διαχρονικά ότι το έφορο έδαφος όπου φύονται και δρουν ανεξέλεγκτα ουσιαστικά οι «οπαδικοί στρατοί» είναι η επιχειρηματική δράση στο χώρο του αθλητισμού σε βάρος πάντα των φίλαθλων και αγνών συναισθημάτων των πολλών.

Μία μικρή ιστορική αναδρομή (με βάση τα σχετικά ρεπορτάζ των ΜΜΕ) σε μέτρα κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια όπου δήθεν «το μαχαίρι θα έφτανε στο κόκκαλο» και που τελικά αποδείχτηκαν «μία τρύπα στο νερό» το αποδεικνύει:

-Το 2006 η τότε κυβέρνηση της ΝΔ, μέσω του υφυπουργού Αθλητισμού Γ. Ορφανού φέρνει αθλητικό νομοσχέδιο για την πάταξη του φαινομένου. Ανάμεσα στ’ άλλα περιλαμβάνεται η μετατροπή των συναφών με την οπαδική βία αδικημάτων σε «ιδιώνυμα», δηλαδή η κάθε ποινή φυλάκισης να εκτελείται χωρίς αναστολή. Η πραγματικότητα αμέσως μετά έδειξε πως ήταν «άνθρακες ο θησαυρός».

- Η ιστορία επαναλαμβάνεται αυτή τη φορά το 2015 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.Ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής φέρνει ένα νέο αθλητικό νομοσχέδιο με βάση τις διατάξεις του οποίου αναβαθμίζεται ο ρόλος του αρμόδιου για τον αθλητισμό υφυπουργού, ώστε να μπορεί να επιβάλλει στους εμπλεκόμενους χρηματικά πρόστιμα, μέχρι και σε ανάκληση της υφιστάμενης ειδικής αθλητικής αναγνώρισης ενός σωματείου. Επίσης, επιχειρείται ο μεγαλύτερος έλεγχος των συνδέσμων οπαδών, μέσω αυστηρών κανόνων λειτουργίας και βαριών ποινών σε περίπτωση εμπλοκής τους σε επεισόδια ή παράτυπης λειτουργίας τους, ενώ καθιερώνονται το ηλεκτρονικό εισιτήριο και η κάρτα φιλάθλου. Και αυτά, όσο και όσα εφαρμόστηκαν, δεν έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα.

-Τα 2018, αυτή τη φορά με νέο υφυπουργό Αθλητισμού Γ. Βασιλειάδη, έχουμε ενός ακόμα νομοσχεδίου μέσω του οποίου αυστηροποιούνταν περισσότερο οι ποινές και γινόταν επαναφορά μέρους του «ιδιώνυμου» Ορφανού. Στις διατάξεις περιλαμβάνονταν για τους συλληφθέντες από απαγόρευση εισόδου στα γήπεδα μέχρι εκδίκαση της υπόθεσης από τις δικαστικές αρχές, οι οποίες στη συνέχεια θα αποφάσιζαν τη συνέχιση ή όχι της τιμωρίας. Παράλληλα καθιερωνόταν το «διαρκές αυτόφωρο», ώστε ακόμα κι αν ο ταραξίας συλλαμβανόταν κάποιες μέρες μετά την τέλεση του αδικήματος, να οδηγείται απευθείας στο δικαστήριο και να εκδικάζεται άμεσα η υπόθεσή του.

-Το 2021, μετά τη δολοφονία του Αλκη, η νέα κυβέρνηση της ΝΔ μέσω του υφυπουργού Αθλητισμού Λ. Αυγενάκη προωθεί ένα ακόμα αθλητικό νομοσχέδιο στο οποίο περιλαμβάνονται νέα μέτρα για τη βία στα γήπεδα, καθώς και αντίστοιχα που αφορούν το καθεστώς ελέγχου και λειτουργίας των λεσχών φιλάθλων και των συνδέσμων οργανωμένων οπαδών. Ακόμα, περιλαμβάνονταν αυστηροποίηση στην ποινική αντιμετώπιση των πράξεων οπαδικής βίας με την πλήρη επαναφορά του «ιδιώνυμου» αδικήματος (άμεσος εγκλεισμός, χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα στις ποινές), μεγάλες αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας των συνδέσμων φιλάθλων, με αυξημένες ευθύνες στις ΠΑΕ, απαγόρευση κάλυψης των χαρακτηριστικών του προσώπου στα γήπεδα, κατάργηση του απλού εισιτηρίου στις θύρες των οργανωμένων οπαδών (μόνο διαρκείας) και πολλές άλλες διατάξεις.

Και όμως παρά τη «νομική θωράκιση» το φαινόμενο συνεχίζει. Σίγουρα το φαινόμενο είναι σύνθετο, δεν αντιμετωπίζεται από τη μία μέρα στην άλλη, έχει βαθιές τις ρίζες του στην ίδια την κοινωνική πραγματικότητα , και την πολύμορφη βία που εκπέμπει το ίδιο το σύστημα, όμως από κάπου πρέπει επιτέλους ν’ αρχίσουμε.

Τελικά ο πραγματικός ένοχος για τη σημερινή κατάντια του αθλητισμού σε όλες τις εκφάνσεις του (και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο…) είναι η εμπορευματοποίηση του, τα μεγάλα οικονομικά και άλλα συμφέροντα που αναμετρούνται μέσα και έξω από τα στάδια. Και ακριβώς εκεί «φωλιάζουν» και οι οπαδικοί στρατοί, στην υπηρεσία του μεγαλομετόχου, του χορηγού, του επενδυτή, σε βάρος τελικά της αγάπης για την ομάδα και το άθλημα που έχει και εκδηλώνει η συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων.

Χωρίς να κοπεί αυτός ο «ομφάλιο λώρος» δυστυχώς θα συνεχίσουμε να θρηνούμε θύματα…

Πρώτη δημοσίευση ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ Μαγνησίας

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Με 8,52 μ. παγκόσμιος πρωταθλητής στο μήκος ο Μίλτος Τεντόγλου!

Επόμενο άρθρο

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ: Ζητά τιμωρία του Αρη για πανό κατά των ναζί!