Με την απαράδεκτη «fast track» διαδικασία του «επείγοντος» ξεκινάει από τη Δευτέρα, στη Βουλή, η συζήτηση του αντιλαϊκού τερατουργήματος με τα δεκάδες προαπαιτούμενα της τέταρτης «αξιολόγησης» και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.

Η επεξεργασία του πολυνομοσχεδίου θα αρχίσει στις 12 το μεσημέρι της Δευτέρας στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής, όπου θα συνεχιστεί και την Τρίτη. Στην Ολομέλεια θα εισαχθεί την Τετάρτη, για να ψηφιστεί την Πέμπτη έως τις 3 το μεσημέρι.

Σε μία προσπάθεια να πείσουν το λαό να αποδεχτεί αδιαμαρτύρητα και αυτό το αντιλαϊκό πακέτο, τα κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να του καλλιεργήσουν αυταπάτες ότι με την «έξοδο από τα μνημόνια» θα βελτιωθεί η ζωή του. Ωστόσο, ο εφαρμοστικός νόμος που κατατέθηκε στη Βουλή, αποδεικνύει περίτρανα ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» είναι σπαρμένη με νέα και παλιά αντιλαϊκά μέτρα.

Νέα μέτρα στις πλάτες του λαού 

Μόνο από το τσεκούρωμα των συντάξεων το 2019 και την καρατόμηση του αφορολόγητου το 2020, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής», θα έρθουν νέα μέτρα ύψους 5 δισ. ευρώ. Και όλα αυτά σε συνθήκες ανάπτυξης και «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια! 

Με βάση το Μεσοπρόθεσμο, που αποτελεί έναν πολυετή προϋπολογισμό, τα πρωτογενή πλεονάσματα από 6,87 δισ. ευρώ το 2018 (3,56% του ΑΕΠ) θα απογειωθούν στα 11,04 δισ. ευρώ το 2022 (5,19% του ΑΕΠ). Από αυτά τα «ματωμένα» πρωτογενή πλεονάσματα - όταν και εφόσον εκπληρωθούν οι στόχοι - θα προκύψει ο περιβόητος «δημοσιονομικός χώρος» που στην καλύτερη των περιπτώσεων θα μεταφραστεί σε ορισμένα ψίχουλα για το λαό, αλλά και σε νέες φοροελαφρύνσεις για το κεφάλαιο.

Η ανταγωνιστικότητα απαιτεί νέες θυσίες 

Επί της ουσίας, τα πρωτογενή πλεονάσματα και η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου θα λειτουργούν ως μια μόνιμη πρέσα για τις λαϊκές ανάγκες. Η περίπτωση του κατώτατου μισθού αποτελεί ένα ακόμη «εμβληματικό παράδειγμα», που επιβεβαιώνει ότι η «καθαρή έξοδος» δεν είναι για το λαό, αφού η διαμόρφωσή του θα συνεχίσει να αποφασίζεται από το κράτος.

Η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, σε συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δήλωσε πως συλλογικές διαπραγματεύσεις και αύξηση του κατώτατου μισθού συνιστούν για την παρούσα κυβέρνηση «αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να ανακτήσουν σταδιακά μέρος των όσων απώλεσαν στα χρόνια της κρίσης».

Ωστόσο, με βάση την κυβερνητική πρόταση, όχι «σταδιακά» δεν θα γίνει αυτό, αλλά ούτε στη «Δευτέρα Παρουσία» δεν θα αναπληρωθούν οι απώλειες που είχαν οι εργαζόμενοι τα χρόνια της κρίσης. Έτσι, σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο, η περιβόητη αύξηση του κατώτατου μισθού, που διατυμπανίζει η κυβέρνηση, «θα γίνει σύμφωνα με το υπάρχον νομικό πλαίσιο» και πάντοτε υπό τη δαμόκλειο σπάθη της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως «για να μπορέσει να προσδιοριστεί το ποσοστό αύξησης του κατώτατου μισθού, θα εκπονηθεί μία μελέτη όπου θα εξετάζονται οι επιπτώσεις της αύξησης αυτής στην παραγωγικότητα, την ανεργία, την ανταγωνιστικότητα και την εισοδηματική κατανομή». Στη συνέχεια, η μελέτη «θα είναι αντικείμενο διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ την τελική απόφαση θα λαμβάνει το κράτος».

Τρίβουν τα χέρια τους οι βιομήχανοι

Τα εκατοντάδες μέτρα που υλοποίησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και αυτά που θα υλοποιήσει στη συνέχεια με το Μεσοπρόθεσμο και το «αναπτυξιακό σχέδιο», είναι αυτά που έκαναν τον ΣΕΒ στην πρόσφατη Γενική του Συνέλευση να δώσει συγχαρητήρια στον πρωθυπουργό.

Σε συνέντευξη στη «Βραδυνή της Κυριακής», ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας, έδωσε διευκρινήσεις για τα συγχαρητήρια που έδωσε στον Αλ. Τσίπρα, σημειώνοντας τα εξής: «Αναγνωρίζω τις μεγάλες προσωπικές υπερβάσεις που έχει κάνει ο κ. Τσίπρας για να ολοκληρώσει σε ένα χρόνο 3 δύσκολες αξιολογήσεις. Ο ΣΕΒ δεν κομματίζεται. Ρόλος του είναι να συμβουλεύει τις κυβερνήσεις να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και να στηρίζουν την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, που γεννούν θέσεις εργασίας. Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι τον Αύγουστο μας δίνεται η ευκαιρία να σταματήσουμε τη συνεχή ανακύκλωση της εσωστρέφειάς μας και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος της τελευταίας δεκαετίας».

Βέβαια, αυτό το «όλοι μαζί» σημαίνει να στρατευτούν οι εργαζόμενοι στους στόχους του κεφαλαίου για περισσότερη ανταγωνιστικότητα, κάτι που σημαίνει νέα κέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους και νέες θυσίες για το λαό. «Είναι παράλογο, σήμερα το 2018, ο υπουργός να καθορίζει μισθούς οριζόντια, να μην υπολογίζει τις ιδιαιτερότητες κάθε κλάδου, περιοχής ή κάθε επιχείρησης και να προσπαθεί να φέρει τη χώρα σε έναν μη ανταγωνιστικό ορισμό των αμοιβών, όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 2000», αναφέρει ο Θ. Φέσσας για τα Εργασιακά, φωτογραφίζοντας ένα σχέδιο διαμόρφωσης των μισθών, ανάλογο με αυτό που περιέχεται στο Μεσοπρόθεσμο και στο «αναπτυξιακό σχέδιο» της κυβέρνησης.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.