Δήλωση της Ελ. Βασάρα στη δίκη των ελεγκτών της ΕΑΔ για τη Σύμβαση 717

Μετά από έναν μήνα συνεχίστηκε ξανά την Τετάρτη η δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη, στο συγκρότημα «Γαιόπολις» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη Λάρισα.

Υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία είχε διακοπεί προκειμένου να γίνουν παρεμβάσεις στη δικαστική αίθουσα, που με ευθύνη της κυβέρνησης αποδείχθηκε ακατάλληλη και επικίνδυνη για να φιλοξενήσει τον μεγάλο αριθμό των συνηγόρων, των συγγενών των θυμάτων, των επιζώντων κ.ο.κ., ενώ χθες στην Αθήνα έλαβε χώρα η δίκη των ελεγκτών της ΕΑΔ για τη Σύμβαση 717. 

Ολοκληρώθηκε η διαδικασία των ενστάσεων των κατηγορουμένων για όσους δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, και κυρίως για τους Δικηγορικούς Συλλόγους, αλλά και του Σωματείου Ελλήνων Μηχανοδηγών «Πανελλήνια Ενωση Προσωπικού Ελξης». Καμία ένσταση δεν υποβλήθηκε από πλευράς των κατηγορουμένων για την παράσταση των συγγενών των θυμάτων και των τραυματιών.

Σε δήλωσή της στη δίκη για τους Ελεγκτές της 717, την Πέμπτη 28 Μάη, η Ελένη Βασάρα, Γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, ανέφερε τα εξής: 

«Χθες ήμασταν στη κύρια δίκη στη Λάρισα, στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, σήμερα εδώ στην Αθήνα, στη δίκη των ελεγκτών της ΕΑΔ για τη Σύμβαση 717.

Χθες, δυστυχώς απασχόλησε και πάλι ένα θέμα το οποίο έχει κριθεί από το Νοέμβριο, αυτό των παραστάσεών μας για την υποστήριξη της κατηγορίας. Το δικαστήριο απέρριψε και πάλι τις αντιρρήσεις του κατηγορουμένου, έκανε δεκτές τις παραστάσεις μας και διέκοψε για να λάβει πιστοποιητικό πορείας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την υπόθεση που αφορά τα οικονομικά εγκλήματα για την 717 ως συναφούς με τη σημερινή υπόθεση.

Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά ότι ο κατακερματισμός των ευθυνών με το σπάσιμο της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών σε πολλές επιμέρους δίκες, οι οποίες παρουσιάζονται ως αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κύρια δίκη, δημιουργεί συνεχώς προβλήματα και εμπόδια.

Αποτελεί μια ακόμα προσπάθεια συγκάλυψης, καθώς κοινά χαρακτηριστικά όλων των επιμέρους δικών που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι: Πρώτον,  οι πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες  που αποδίδονται στους κατηγορούμενους, και δεύτερον, η προσπάθεια, αξιοποιώντας κάθε φορά το αντίστοιχο κατηγορητήριο, να αποβληθούμε από την παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, ώστε να διεξαχθούν δίκες μονομερείς, στις οποίες δεν θα μπορεί να αναδειχθεί η αλήθεια.

Όλες αυτές οι ενέργειες δηλαδή παρουσιάζονται σαν μεμονωμένες πράξεις, ανεξάρτητες τόσο μεταξύ τους όσο κυρίως με το κύριο έγκλημα, τη μετωπική δηλαδή σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών.

Και εμείς οι γονείς που χάσαμε τα παιδιά μας, οι συγγενείς που χάσαμε τους αγαπημένους μας στο έγκλημα των Τεμπών, πρέπει σε κάθε μια από αυτές τις δίκες  να δίνουμε αγώνα για να γίνουμε δεκτοί προς παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας. Να αποδείξουμε τελικά ότι …δεν είμαστε ελέφαντες! 

Γιατί στην πραγματικότητα αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας, της εγκληματικής πολιτικής που οδήγησε στο έγκλημα στα Τέμπη».