Η έκθεση Πισσαρίδη και η κάλπικη αντιπολίτευση

Στα τέλη Νοέμβρη παρουσιάστηκε και η λεγόμενη έκθεση Πισσαρίδη. Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκονται οι περαιτέρω ανατροπές στο Ασφαλιστικό μέσω της ενίσχυσης του κεφαλαιοκρατικού του χαρακτήρα, δηλαδή της μεγαλύτερης σύνδεσής του με τις κεφαλαιαγορές, με στόχο, από τη μια, να επιτευχθεί «η σταδιακή αποκλιμάκωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστού του ΑΕΠ και η μείωση της επιχορήγησης από τον κρατικό προϋπολογισμό ως ποσοστό των συνολικών δαπανών του» και, από την άλλη, να συγκεντρωθούν και να κατευθυνθούν κεφάλαια στην αγορά έτσι ώστε «το ασφαλιστικό σύστημα (...) να είναι μοχλός ανάπτυξης και όχι τροχοπέδη». Στην έκθεση εκτιμάται μάλιστα ότι αυτή η ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» «θα δημιουργήσει νέα αποθεματικά προς επένδυση ύψους έως και 99 δισ. σε 40 χρόνια». Επιδιώκεται, λοιπόν, η μείωση του μεριδίου της κύριας και της επικουρικής σύνταξης (που αποτελούν το λεγόμενο «διανεμητικό πυλώνα») και η μεγάλη ενίσχυση τω Επαγγελματικών Ταμείων και της ιδιωτικής Ασφάλισης (του λεγόμενου «ανταποδοτικού πυλώνα»). Με απλά λόγια, το αν και πόση σύνταξη θα παίρνει κανείς θα εξαρτάται όλο και λιγότερο από τις «αγορές». Η σταθερότητα και η επάρκεια της σύνταξης θυσιάζονται στο βωμό της στήριξης της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Παράλληλα, η έκθεση προβλέπει - σε αντιστοιχία με το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας - την περαιτέρω μείωση της πληρωμής των υπερωριών, τη διευκόλυνση των απολύσεων και την προσαρμογή του ύψους του επιδόματος ανεργίας στο 55% του μέσου μηνιαίου μισθού του ανέργου στα προηγούμενα 3 έτη σε συνδυασμό με τον περιορισμό του από τους 12 στους 6 μήνες (κι αυτό υπό την προϋπόθεση ότι ο άνεργος συμμετέχει σε προγράμματα κατάρτισης και «ενεργής αναζήτησης εργασίας»). Για τον κατώτατο μισθό, η έκθεση προβλέπει ότι θα αποφασίζεται μονομερώς από την κυβέρνηση με βάση την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τις δεσμευτικές γι' αυτήν προτάσεις του σχετικού «Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων».

Από τα παραπάνω αναδεικνύεται το ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο της έκθεσης και συνεπώς και το πραγματικό κίνητρο πίσω από το σχόλιο του Κυρ. Μητσοτάκη ότι «αυτή η έκθεση (...) δεν είναι πολιτικό κείμενο και γι' αυτό και πιστεύω ότι πρέπει να μείνει έξω από την πολιτική - μάλλον θα έλεγα την κομματική - αντιπαράθεση». Αυτό το πρόσημο δεν μπορεί να κρυφτεί από τα φληναφήματα και τις ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές που προσπαθεί να χαράξει για άλλη μια φορά η σοσιαλδημοκρατία, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ, χαρακτηρίζοντας αμφότεροι την έκθεση Πισσαρίδη «νεοφιλελεύθερη και συντηρητική» πρωτοβουλία της κυβέρνησης της ΝΔ. Υπενθυμίζεται ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το κόμμα των βαριών αντιασφαλιστικών χτυπημάτων και των μειώσεων των συντάξεων του 3ου μνημονίου (2015) σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, το κόμμα των περαιτέρω οριζόντιων μειώσεων στις συντάξεις με το «νόμο Κατρούγκαλου» (2016), το κόμμα της περικοπής της «προσωπικής διαφοράς» (2017), το κόμμα της πλήρους κατάργησης του ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, το κόμμα της μονιμοποίησης της ανόδου των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 κ.λπ. Φυσικά, αντίστοιχα παραδείγματα θα μπορούσαν να δοθούν και για το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, το οποίο άλλωστε στάθηκε αρωγός και στην αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ: «Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές, δούλοι δεν θα γίνουμε στις πολυεθνικές»

Επόμενο άρθρο

«ΚΟΚΚΙΝΑ» ΔΑΝΕΙΑ: «Στεγνό καθάρισμα» για τα λαϊκά σπίτια και χιλιάδες επαγγελματίες