Η πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης το 1963

Η πορεία οργανώθηκε από τον «Σύνδεσμο Μπέρτραντ Ράσελ» και την Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη, αντιπρόεδρος της οποίας ήταν ο Γρηγόρης Λαμπράκης, βουλευτής της ΕΔΑ. Είχαν προσκληθεί για να πάρουν μέρος πολλοί ξένοι ειρηνιστές απ' όλο τον κόσμο - κυρίως από τη Βρετανία.

Η κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή απαγόρευσε την πορεία και ανακοίνωσε ότι όποιος επιχειρήσει να προσεγγίσει θα συλλαμβάνεται. Η προειδοποίηση ήταν και για τους ξένους προσκεκλημένους. Στρατός, αστυνομία, χωροφυλακή, ακόμη και άνδρες του Λιμενικού (!) τέθηκαν σε επιφυλακή, για να αποκοπεί η προσέλευση ακόμα και ...διά θαλάσσης.

Το πρωί της Κυριακής 21 Απρίλη, ώρα 8, ο Λαμπράκης αρχίζει την πορεία κρατώντας ανοιχτό στο στήθος του το πανό με το σήμα του φιλειρηνικού κινήματος, φωνάζοντας: Ζήτω η Ειρήνη, ζήτω η Δημοκρατία. Ενας χωροφύλακας, από τους εκατοντάδες, φώναξε: Κάτω η Ειρήνη!

Ο Λαμπράκης θα συνεχίσει πότε μόνος του, πότε μαζί με μερικούς αγωνιστές που κατάφεραν να περάσουν από τα μπλόκα της χωροφυλακής μέχρι το Πικέρμι, όπου τον συνέλαβαν. Νωρίτερα, η αστυνομία είχε συλλάβει τους συνοδοιπόρους του, Παντελή Γούτη, Μπάμπη Παπαδόπουλο και Ανδρέα Μαμωνά.

Με το αστυνομικό καμιόνι, ύστερα από τρεισήμισι ωρών βόλτες, ο Λαμπράκης μεταφέρθηκε στη Ν. Ιωνία, όπου τον άφησαν τελικά ελεύθερο. Ηδη έχει δεχτεί μια επίθεση στο ξεκίνημα, όταν προσπάθησαν να του πάρουν το πανό. Στη διασταύρωση της Ραφήνας, βρέθηκε απέναντι σε μπλόκο χωροφυλάκων και τραμπούκων. Του επιτέθηκαν, του έσκισαν το σακάκι, προσπάθησαν να τον παρασύρουν στο γειτονικό δάσος. Η παρουσία των δημοσιογράφων όμως τους υποχρέωσε σε φυγή.

Μέχρι εκείνη την ώρα είχαν ήδη συλληφθεί 1.000 - 1.500 φιλειρηνιστές (πολλοί τραυματίστηκαν ή κακοποιήθηκαν), ανάμεσά τους και πολλοί ξένοι, τέσσερις από τους οποίους απελάθηκαν!

Αργά το βράδυ εκείνης της μέρας ο Λαμπράκης έφτασε στα γραφεία της ΕΕΔΥΕ και από εκεί έστειλε τηλεγράφημα προς τις εφημερίδες, το οποίο άρχιζε ως εξής: «Πόθος δημοκρατικού λαού μας διά πορείαν Ειρήνης "Μαραθών - Αθήναι" επραγματοποιήθει». Στη συνέχεια κατήγγειλε τη σύλληψή του και κατονόμασε τους υπεύθυνους. Λίγες μέρες μετά, στις 22 Μάη 1963, ο Λαμπράκης δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ: Τώρα ΚΚΕ για πανευρωπαϊκή αντεπίθεση

Επόμενο άρθρο

ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ «ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ» ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ: Ήχησε το «112» σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Στερεά και βόρειο Αιγαίο