Του Αλέκου Χατζηκώστα *Ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε τραγουδήσει προφητικά: «Το σύστημα είναι ένοχο/Και οι συνθήκες της ζωής/Το σύστημα είναι ένοχο/Μα δεν το δίκασε κανείς»Στις μέρες όπου τα σκάνδαλα και η σχετική συζήτηση έχει ανέβει στα ύψη και δημιουργεί πολιτικές εξελίξεις, χρειάζεται να δούμε κάποια ζητήματα βαθύτερα.Η αιτία τους βρί... Περισσότερα
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ»: Σε αναζήτηση «χαλίφη» για την διαιώνιση της αντιλαϊκής πολιτικής
από Η Άλλη Άποψη
Σε μια περίοδο που οι αγρότες και οι φοιτητές βρίσκονται στο δρόμο και ετοιμάζεται η πανελλαδική απεργία της 28ης Φλεβάρη, αυτοί μιλάνε για την «παντοδυναμία» της ΝΔ που παίζει τάχα χωρίς «αντιπολίτευση». Ξεπλένουν το καπιταλιστικό σύστημα, την ΕΕ, ως και την... «δεξιά επί Κ. Καραμανλή», δείχνοντας το «δέντρο», τον πρωθυπουργό και το «παρασιτικό κύκλο» του για να κρύψουν το «δάσος», την αντιλαϊκή στρατηγική που στηρίζουν με χέρια και πόδια, ψηφίζοντας τα μισά και βάλε νομοσχέδια της κυβέρνησης, δίνοντας της μάλιστα και εύσημα δήθεν «προοδευτικότητας». Και φυσικά αναμασάνε την λογική του «μικρότερου κακού» καλώντας τον «δημοκρατικό κόσμο να αναλάβει τις ευθύνες του για να μην ψηφίζουμε σε λίγα χρόνια Πιερακάκη για να μην έρθει ο Βορίδης»!
Αυτά και άλλα τέτοια «προοδευτικά» ακούστηκαν στην πολυσυζητημένη εκδήλωση που διοργάνωσε απόψε η ΕφΣυν, με θέμα «απέναντι στον Μητσοτάκη ποιός;», επιβεβαιώνοντας πως αντίπαλος της αντιλαϊκής πολιτικής δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα να είναι η σάπια σοσιαλδημοκρατία.
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν η Εφη Αχτσιόγλου βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Δ. Τεμπονέρας μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ και Μ. Χριστοδουλάκης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ενώ αιφνιδιαστικά εμφανίστηκε και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κασσελάκης, σε μια κίνηση που ερμηνεύτηκε ως επιθυμία του να μην αφήσει την πρωτοβουλία κινήσεων στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας στα χέρια του Δ. Τεμπονέρα.
Για πρόβα πολιτικού διαλόγου για την επόμενη μέρα, έκανε λόγο ο παρουσιαστής της εκδήλωσης, δημοσιογράφος Δ. Τερζής εξαίροντας το παράδειγμα άλλων χωρών όπου η σοσιαλδημοκρατία τα βρήκε μπροστά στο μείζον επίδικο της χειραγώγησης λαϊκών δυνάμεων και ενσωμάτωσής τους στα προτάγματα του κεφαλαίου.
Η Εφη Αχτσιογλου έκανε λόγο για κενό πολιτικής εκπροσώπησης των δυνάμεων που πλήττονται απ' την πολιτική της ...δεξιάς, κενό που δεν έχει να κάνει με την έλευση ενός λαμπερού προσώπου όπως είπε. Μίλησε για την ανάγκη συγκρότησης «ενός κοινωνικού μπλοκ δυνάμεων» που θα αντιπαρατεθεί στο «μπλοκ των δυνάμεων που εκπροσωπεί η ΝΔ», που στην ουσία δηλαδή θα λειτουργήσει το όχημα για τη μεταφορά όσων ορέγονται την διαχείριση ως τον κυβερνητικό θώκο. Υπό το πρίσμα αυτής της επιδίωξης «ξιφούλκησε» κατά της «νεοφιλελεύθερης συναίνεσης», αν και υπουργός η ίδια μιας κυβέρνησης που στο όνομα της αριστεράς εφάρμοσε ολόκληρη τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα, ενώ από τις θέσεις της αντιπολίτευσης ψήφισε... τα μισά νομοσχέδια της ΝΔ, κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ (την «ιστορία του οποίου τιμώ»...) ότι συχνά οδηγούνται σε τέτοιες συναινέσεις προκειμένου να ικανοποιήσουν τον μεσαίο χώρο.
Ο Μ. Χριστοδουλάκης υποστήριξε την ανάγκη του «προοδευτικού κόσμου να απαντήσει στο κενό που υπάρχει στο πολιτικό σύστημα ως αντιπρόταση» στην ασκούμενη πολιτική και υπερασπίστηκε τον διάλογο των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, σκιαγραφώντας τη μεγάλη εικόνα των προταγμάτων για το κεφάλαιο, ενώ έβγαλε και το σκιάχτρο της ακροδεξιάς, λέγοντας ότι χρειάζεται σε όλα αυτά η σοσιαλδημοκρατία να απαντήσει και να μην επιτρέψει απέναντι στη δεξιά να σταθεί η ακροδεξιά. Υπενθύμισε εξάλλου ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι υπέρ της ανοιχτής οικονομίας, δεν δαιμονοποιεί την ιδιωτική πρωτοβουλία, είναι προσηλωμένη στην θεσμική θωράκιση της πολιτείας και σε ένα πλαίσιο αποκέντρωσης πόρων και αρμοδιοτήτων, προσηλωμένη στην ΕΕ κ.α., είναι δηλαδή με λίγα λόγια υπέρ της εξουσίας του κεφαλαίου και στην παρούσα φάση αναζητεί τρόπο για την επάνοδό της στην αντιλαϊκή διαχείρισή της.
Τέλος ο Δ. Τεμπονέρας υπερασπίστηκε και αυτός τη σύγκλιση των «προοδευτικών δυνάμεων» λέγοντας πως αυτή απαιτεί ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ, ώστε το κόμμα του να έχει την πρωτοβουλία κινήσεων σε οποιαδήποτε τέτοια προοπτική, αν και σε άλλο σημείο τόνισε πως «δεν ενδιαφέρει ποιός θα είναι δεύτερος και ποιός τρίτος» στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Μίλησε για καχεκτική ισορροπία του πολιτικού συστήματος που πρέπει να αποκατασταθεί με ανάκτηση της ικανότητας χειραγώγησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη σοσιαλδημοκρατία. Εθεσε ως κυρίαρχο ερώτημα παραφράζοντας τον τίτλο της εκδήλωσης το «απέναντι στον Μητσοτάκη πως;», καλώντας σε «δημοκρατικά» και κοινωνικά «μέτωπα» υπεράσπισης του σάπιου συστήματος και των «θεσμών», που θα αποτελέσει όχημα για την κυβερνητική εναλλαγή. Οπως άλλωστε ομολόγησε «για να ενεργοποιηθεί ο λαϊκός παράγοντας χρειάζεται ρεαλιστική προοπτική κυβερνητικής διεξόδου», μουχλιασμένο τυράκι στη γνωστή φάκα που κι άλλη φορά έστησαν στο λαό για μια φιλολαϊκή κυβέρνηση και για προοδευτική διακυβέρνηση εντός των τειχών του συστήματος.