Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε τραγουδήσει προφητικά: «Το σύστημα είναι ένοχο/Και οι συνθήκες της ζωής/Το σύστημα είναι ένοχο/Μα δεν το δίκασε κανείς»

Στις μέρες όπου τα σκάνδαλα και η σχετική συζήτηση έχει ανέβει στα ύψη και δημιουργεί πολιτικές εξελίξεις, χρειάζεται να δούμε κάποια ζητήματα βαθύτερα.

Η αιτία τους βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα (το καπιταλιστικό) και  στη σύμφυση του και των μηχανισμών που διαθέτει, με τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται κυβερνήσεις, πολιτικά κόμματα και πολιτικοί. Διαχρονικά έχει αποδειχθεί ότι στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους από τους οικονομικά ισχυρούς και για τη θωράκιση της εξουσίας του, το κεφάλαιο δεν διστάζει μπροστά στο μεγαλύτερο έγκλημα, αξιοποιώντας κάθε «νόμιμο» και «παράνομο» μέσο. Ας δούμε τα πρόσφατα παραδείγματα:

ΟΠΕΚΕΠΕ: Στο έδαφος της αντιλαϊκής ΚΑΠ, με κονδύλια που στηρίζουν την παραπέρα καπιταλιστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής, στήθηκε ένα πολυπλόκαμο σύστημα ενσωμάτωσης και εξαγοράς, με ευθύνη της κυβέρνησης και τη συμμετοχή υπουργών, βουλευτών, αξιωματούχων και υπαλλήλων του κρατικού μηχανισμού. Για να λειτουργήσει, αξιοποιήθηκε κάθε «τρύπα» της νομοθεσίας κυβερνήσεων - ΕΕ (π.χ. τεχνική λύση, αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την παραγωγή κ.τ.λ.) και οι «παράνομες» απολήξεις του συστήματος.

Σκάνδαλο υποκλοπών: Το κέντρο βάρους βρίσκεται στο δόγμα ΕΕ - κυβερνήσεων «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων». Με οδηγίες και κατευθύνσεις που στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας» θεωρούν εκ των προτέρων ύποπτο τον καθένα, ο κρατικός μηχανισμός έχει στήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο παρακολούθησης που αγγίζει το 1/10 του ελληνικού πληθυσμού τουλάχιστον, ενώ νομιμοποιείται και η προμήθεια προηγμένων συστημάτων παρακολούθησης, όπως το Predator, που πρωταγωνιστεί σ' αυτή τη φάση των αποκαλύψεων. Οι παρακολουθήσεις και η νομοθεσία που τις νομιμοποιεί, είναι μέσο καταστολής της εργατικής - λαϊκής πάλης, με διασταλτικές ερμηνείες όρων όπως «τρομοκρατία», «ριζοσπαστικοποίηση», «εγκληματική δράση», που γίνονται άλλοθι για να μπουν στο στόχαστρο κράτους και κεφαλαίου οι αγώνες των εργαζομένων και η πρωτοπορία τους.

Δικαιολογημένα υπάρχει αγανάκτηση και αποστροφή. Και εδώ γίνεται η προσπάθεια αποπροσανατολισμού από την κυβέρνηση, αλλά και πολιτικά κόμματα που δεν διαφωνούν με την ουσία της ακολουθούμενης πολιτικής και απλά θέλουν ν α γίνουν «Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη»

Απέναντι στη λαϊκή αγανάκτηση που φουντώνει για τα σκάνδαλα, όλοι συμφωνούν τώρα ότι ...«το σύστημα είναι ένοχο»! Για ποιο «σύστημα» μιλάνε όμως; Αξιοποιώντας τα σκάνδαλα των προηγούμενων, η κυβέρνηση καταγγέλλει τις «διαχρονικές παθογένειες του πολιτικού συστήματος» και διαχέει τις ευθύνες για να προστατέψει υπουργούς, μηχανισμούς και παρατρεχάμενους.

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι προσωποποιούν τον καταλογισμό ευθυνών στο «σύστημα Μητσοτάκη». Το «φαύλο σύστημα» δείχνουν ως υπαίτιο και τα άλλα, δήθεν αντισυστημικά κόμματα.

Καταγγέλλοντας ο καθένας το «σύστημα» που τον βολεύει, συγχρονίζονται για να κρύβεται από τα μάτια του λαού ότι το έδαφος στο οποίο φύονται τα σκάνδαλα είναι το σύστημα του κέρδους, ο καπιταλισμός που όλοι μαζί υπηρετούν.

Στο DNA του είναι γραμμένα η διαπλοκή του κράτους με τους επιχειρηματικούς ομίλους, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους με «νόμιμα» και «παράνομα» μέσα, σε βάρος του λαού. Μέσα σ' αυτή τη διαπλοκή ανθίζουν η ρεμούλα και η διαφθορά, που αγγίζουν όλες τις κυβερνήσεις, τα αστικά κόμματα και τον κρατικό μηχανισμό, ιδιαίτερα κάποιους κρίκους του.

Μαζί λοιπόν με το αυτονόητο αίτημα να τιμωρηθούν όσοι έχουν την πολιτική και ποινική ευθύνη για τα σκάνδαλα, μαζί με την καταδίκη της κυβέρνησης που τα υποθάλπει και πρωταγωνιστεί στη συγκάλυψή τους, ο λαός πρέπει να βάλει αποφασιστικά στο στόχαστρο τον ελέφαντα στο δωμάτιο, που γεννάει και αναπαράγει τα σκάνδαλα. Βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής, να ξεριζώσει μια και καλή το σάπιο σύστημα του κέρδους και το κράτος που το υπηρετεί.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΒΕΡΟΙΑ