Τα οριστικά στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για το πρώτο 11μηνο του 2020, εξάλλου, που δημοσιεύτηκαν μέσα στη βδομάδα, είναι αποκαλυπτικά.

Η μάζα των φορολογικών εσόδων υποχώρησε στα 39,1 δισ. (από 45,9 δισ. στο 11μηνο 2019), ενώ ο φόρος εισοδήματος σε νομικά πρόσωπα (κάθε είδους εταιρείες) διαμορφώθηκε στα 3,4 δισ. και, όπως προκύπτει, η συμβολή του φόρου εισοδήματος που καταβάλλεται μέσω των επιχειρήσεων επί της συνολικής μάζας με τους φόρους που φορτώνεται στις πλάτες του λαού διαμορφώνεται σε συμβολικά επίπεδα, συγκεκριμένα στο 5,6%.

Η αποκαλυπτική αυτή αναλογία, την οποία μπορεί κανείς να βρει ατόφια σε όλους τους προϋπολογισμούς εδώ και πολλά χρόνια και με όλες διαδοχικά τις κυβερνήσεις, έσπασε ρεκόρ το 2020, αφού η κυβέρνηση ψήφισε την περικοπή σχεδόν στο μισό της ήδη ισχνής φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων και επιπλέον ένα τσούρμο φοροαπαλλαγές για τις επενδύσεις στην κρουαζιέρα, για τους μετόχους, επεκτείνοντας μέτρα όπως η απαλλαγή φόρων για τα διανεμόμενα κέρδη που είχε πάρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, κ.ο.κ.

Η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί και το νέο έτος, όπως δείχνουν και τα φορολογικά μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού για το 2021, τα οποία προβλέπουν μεταξύ άλλων:

-- Απογείωση της συνολικής φορολογίας που θα φορτωθεί στο λαό, με τα συνολικά ποσά φόρων να φτάνουν τα 47,8 δισ. το 2021 από περίπου 44,3 δισ. φέτος, αύξηση 3,5 δισ. ευρώ.

-- Ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των - κατεξοχήν πιο αντιλαϊκών - έμμεσων φόρων, που θα φτάσουν στο 56% των φορολογικών εσόδων. Μόνο ο ΦΠΑ που φορτώνεται στη λαϊκή κατανάλωση θα πιάσει τα 17,5 δισ. (από 15 δισ.), απογείωση 2,5 δισ. (!), και οι «ειδικοί φόροι κατανάλωσης» τα 6,68 δισ.

-- Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων θα φτάσει στα 10,2 δισ. (από 10 δισ. φέτος), αύξηση 200 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, ο φόρος εισοδήματος που αντιστοιχεί σε νομικά πρόσωπα (κάθε είδους εταιρείες) θα διαμορφωθεί στα 3,4 δισ. ή περίπου στο 7%, κι αυτό παρά το γεγονός ότι ένα μεγάλο τμήμα των φετινών εταιρικών φόρων θα καταβληθεί την επόμενη χρονιά, λόγω της αναστολής πληρωμών για το 2020.

Το μέγεθος της φοροληστείας στο λαό δείχνει από μία ακόμα σκοπιά ότι η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου είναι εχθρική απέναντι στις λαϊκές ανάγκες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της φορολογίας ακινήτων και του ΕΝΦΙΑ, τον οποίο... ακόμα καταργούν οι αστικές κυβερνήσεις, από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα. Την ίδια ώρα που ο ΕΝΦΙΑ διατηρείται ως ο βασικός φόρος σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, αποφέροντας κάθε χρόνο περίπου 2,6 δισ. ευρώ, οι απαλλαγές που απολαμβάνουν μόνο για τη φορολογία ακινήτων οι μεγάλες επιχειρήσεις (π.χ. ναυτιλιακές, offshore κ.ά.) ξεπερνούν τα 3,6 δισ. ευρώ!

Ολα αυτά βέβαια ώστε να στηριχθεί και η λεγόμενη «φορολογική ανταγωνιστικότητα», την οποία στηρίζουν όλες οι αστικές δυνάμεις. Ο στόχος αυτός δείχνει πως η φοροληστεία στο λαό δεν είναι θέμα «φορολογικής δικαιοσύνης» που υπόσχονται διάφορες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις και ο ΣΥΡΙΖΑ - παρόλο που στη διακυβέρνησή του απογείωσε τη φοροληστεία. Είναι ουσιαστικά προέκταση της κλοπής που έχει γίνει πολύ πριν φτάσει ο λαός στο γκισέ της εφορίας, δηλαδή της «νόμιμης» κλοπής του παραγόμενου από τους εργαζόμενους πλούτου, που όμως ανήκει στους ιδιοκτήτες των μονοπωλιακών ομίλων.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.