Οι Ελληνοαμερικάνικες σχέσεις είναι ζήτημα "ανταλλαγμάτων" ;

Από ορισμένες πλευρές (κόμματα, παράγοντες κ.α) ακούμε το εξής επιχείρημα; Ετσι κι αλλιώς η συμμετοχή της χώρας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι δεδομένη. Το πρόβλημα είναι να πάρουμε τα σωστά ανταλλάγματα, να γίνει η Ελλάδα πρωταγωνιστής των εξελίξεων.

Αυτή η επιχειρηματολογία προβλήθηκε ιδιαίτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τα άλλα αστικά κόμματα, ασκώντας με παραλλαγές κριτική στην κυβέρνηση. Ποια είναι όμως τα ανταλλάγματα; Ποιον αφορούν; Τι σημαίνει η Ελλάδα πρωταγωνιστής των εξελίξεων; Τα ανταλλάγματα αφορούν τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, αφορούν τη δυνατότητα να μπορεί να συμμετέχει σε μεγάλες μπίζνες σε μια σειρά τομείς, να έχει θέση στο γεωπολιτικό παιχνίδι.

Η «αναβαθμισμένη Ελλάδα», η «Ελλάδα πρωταγωνιστής των εξελίξεων» είναι μια χώρα χωμένη έως το λαιμό σε επιθετικά ιμπεριαλιστικά σχέδια, είναι μια χώρα στρατιωτικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που έχει βάλει «πλάτη» στις αλλαγές συνόρων, στην αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, που έχει κάνει καλύτερούς της φίλους τους δολοφόνους των λαών και κράτη τύπου Ισραήλ. Μια τέτοια χώρα που συμμετέχει σε επιθετικούς σχεδιασμούς δεν μπορεί παρά να παζαρεύει κυριαρχικά δικαιώματα και σύνορα, να παζαρεύει την ασφάλεια του λαού της, ζυγίζοντας βαρύτερα τα κέρδη και τα οφέλη της αστικής τάξης, των εφοπλιστών, των μονοπωλιακών ομίλων σε τομείς όπως η Ενέργεια. Δεν μπορεί να μιλάς για σταθερότητα όταν συμβάλλεις στην αστάθεια.

Δεν μπορεί να μιλάς για ειρήνη όταν στηρίζεις τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Για τον λαό μας, εκτός όλων των οφθαλμοφανών επιπτώσεων από τη μετατροπή της χώρας σε δεδομένο και προτιμώμενο εταίρο ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων, έρχονται και άλλα δεινά. Οχι τυχαία, σε μια μερίδα της αρθρογραφίας έχει έρθει στην επιφάνεια το εξής ζήτημα. Αν λέει επιδιώκουμε να γίνουμε κάτι σαν το Ισραήλ στη ΝΑ Μεσόγειο, πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας και άμυνας όπως το Ισραήλ, σαν μια μικρή χώρα με μεγάλους και ισχυρούς αντιπάλους και εχθρούς. Τι σημαίνουν αυτά πρακτικά; Οτι ένα αντίτιμο για τη συμμετοχή σε όλα αυτά τα επικίνδυνα σχέδια που πολλαπλασιάζει «εχθρούς» και «αντιπάλους» είναι η ένταση της στρατιωτικοποίησης και της καταστολής στο εσωτερικό της χώρας. Αυτό σημαίνει «ασφάλεια σαν του Ισραήλ», ενίσχυση των κρατικών στρατιωτικών - κατασταλτικών μηχανισμών, ακόμα μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες για τη συντήρηση τέτοιων μηχανισμών που στρέφονται πρώτα απ' όλα ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ: Αναγγέλλει το τέλος της προστασίας πρώτης κατοικίας για το...καλό της οικονομίας

Επόμενο άρθρο

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΡΟΥΤΣΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕ-ΜΠΕ Μέχρι τις 21 Φλεβάρη η ψήφιση του «νέου ασφαλιστικού» νομοσχεδίου