Υποθήκες...

«Κερδισμένους» και «χαμένους» ανάμεσα στα αστικά πολιτικά κόμματα ψάχνουν τα επιτελεία τους με αφορμή τις εξελίξεις στο ζήτημα της ΠΓΔΜ. «Πονοκέφαλος για τη ΝΔ οι διεργασίες στα δεξιά της» ισχυρίζονται οι μεν, «η στάση της κυβέρνησης ενώνει την πατριωτική δεξιά» γράφουν οι άλλοι, περιλαμβάνοντας σε αυτές τις δυνάμεις και τη ΝΔ.

Αλλοι βλέπουν πρόβλημα στο «Κίνημα Αλλαγής» να ασκήσει «διμέτωπη κριτική» σε κυβέρνηση και ΝΔ, αφού δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ από τη Βόρεια Ελλάδα συμμετείχαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης. Ολοι μαζί προσπαθούν να διαχωριστούν από τον παραληρηματικό εθνικισμό της Χρυσής Αυγής, ενώ αποτέλεσαν το ακροατήριο εμετικών συνθημάτων και σοβινιστικών «αναλύσεων» από τον Φράγκο Φραγκούλη και τους άλλους ομιλητές.

Πού συγκλίνουν όλοι, ανεξάρτητα από το αν συντάσσονται με το ρεύμα του κοσμοπολιτισμού ή αν ενισχύουν άμεσα και έμμεσα το εθνικιστικό μπλοκ; Στο γεγονός ότι αποδέχονται την ευρωΝΑΤΟική ομπρέλα στη διευθέτηση του ζητήματος. Στο ότι δεν αμφισβητούν, αντίθετα στηρίζουν ο καθένας από τη θέση του τα «οράματα» της ελληνικής αστικής τάξης, να αποτελέσει σημαιοφόρο των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην περιοχή, διεκδικώντας για την ίδια τα μέγιστα δυνατά οφέλη. Από εκεί και πέρα, οι πολιτικές διεργασίες με «καταλύτη» το ονοματολογικό και την αντιπαράθεση για το κατά πόσο η σημερινή κυβέρνηση διαπραγματεύεται με επάρκεια, είναι κάτι που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο, μιας και παραμένουν μεγάλες εκκρεμότητες στην αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, κυρίως στο κομμάτι του φάσματος δεξιά της δεξιάς. Με άλλα λόγια, το αστικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του φαίνεται πως εγγράφει υποθήκες για το άμεσο μέλλον, αξιοποιώντας και τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ.