Η διαχείριση του νερού ως εμπόρευμα και τα διδάγματα από την Καλιφόρνια

Η πρόσφατη καταστροφή στην Καλιφόρνια από τις πυρκαγιές, με τραγικό απολογισμό δεκάδες νεκρούς, χιλιάδες εκτοπισμένους και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, ανέδειξε για ακόμη μια φορά τα σοβαρά ζητήματα που προκύπτουν από την ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων, όπως το νερό.

Σε μια Πολιτεία που πλήττεται συχνά από ξηρασίες, το ζεύγος Stewart και Lynda Resnick, γνωστοί ως οι μεγαλύτεροι ιδιώτες αγρότες στις ΗΠΑ, ελέγχουν πλέον ένα τεράστιο ποσοστό των υδάτινων πόρων της Καλιφόρνια. Μεταξύ αυτών και το 57% ενός μεγάλου φράγματος που δημιουργήθηκε αρχικά από το κράτος για δημόσια χρήση. Σήμερα, οι ιδιοκτήτες του πωλούν το νερό στο ίδιο το κράτος ακριβότερα, ενώ το αξιοποιούν για την άρδευση των 700.000 στρεμμάτων που διαθέτουν.

Την ίδια στιγμή, πολλές κοινότητες που βρίσκονται κοντά στις εκτάσεις τους δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, καθώς το νερό που φτάνει στις βρύσες τους είναι είτε μολυσμένο είτε ακατάλληλο προς κατανάλωση. Παράλληλα, σε περιόδους αυστηρών περιορισμών κατανάλωσης, οι πλούσιοι και διάσημοι φαίνεται να παραβλέπουν τα όρια, διατηρώντας πολυτελείς πισίνες, γήπεδα και κήπους, χωρίς ουσιαστικές συνέπειες.

Το παράδειγμα της Καλιφόρνιας αναδεικνύει τους κινδύνους της εμπορευματοποίησης των υδάτινων πόρων. Οι ανισότητες που προκύπτουν από την ιδιωτικοποίηση, η περιβαλλοντική επιβάρυνση και η κοινωνική αδικία αποτελούν ζητήματα που πρέπει να μας προβληματίσουν βαθιά.

Διδάγματα για το μέλλον
Η διαχείριση του νερού ως δημόσιο αγαθό είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας για κάθε κοινωνία. Η εμπειρία της Καλιφόρνιας μας διδάσκει ότι:

• Το νερό πρέπει να παραμένει υπό δημόσιο έλεγχο, διασφαλίζοντας την πρόσβαση όλων σε αυτό.
• Η υπεύθυνη χρήση και διαχείριση των φυσικών πόρων είναι αναγκαία για την προστασία του περιβάλλοντος και την εξασφάλιση της βιωσιμότητας.
• Η θεσμοθέτηση αυστηρών κανόνων για την προστασία του νερού, καθώς και η εφαρμογή αυτών, είναι κρίσιμη για την αποφυγή φαινομένων ανισότητας.
• Σε μια εποχή όπου οι φυσικοί πόροι βρίσκονται υπό πίεση, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να διδαχθεί από τις διεθνείς εμπειρίες για να προστατεύσει το νερό ως κοινό αγαθό, ζωτικής σημασίας για τις παρούσες και μελλοντικές γενιές.