Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
ΚΟ του ΚΚΕ στην Ελβετία: Το αντιδραστικό περιεχόμενο του δημοψηφίσματος για τα «όρια του πληθυσμού» αποκαλύπτει τα όρια του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματός τους
από Η Άλλη Άποψη
Ένααντιδραστικό δημοψήφισμαπραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες μέρες στηνΕλβετία.
Συγκεκριμένα αφορούσε το ενδεχόμενο να μπει «πλαφόν» στα 10 εκατ. κατοίκους σε ό,τι αφορά τον πληθυσμό της χώρας, με το 55% των ψηφοφόρων να τάσσεται «κατά» του περιορισμού και το 45% «υπέρ». Την πρόταση για να πραγματοποιηθεί το δημοψήφισμα είχε καταθέσει το δεξιό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP).
Το εν λόγω δημοψήφισμα και το περιεχόμενό του καταγγέλλουν και καταδικάζουν σε ανακοίνωσή τους οιΚομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ στην Ελβετία, σημειώνοντας τα εξής:
«Το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε στην Ελβετία για τον περιορισμό του πληθυσμού της χώρας στα 10 εκατομμύρια κατοίκους, η συζήτηση που προηγήθηκε, όπως και αυτή μετά το αποτέλεσμα, αποδεικνύει τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Το γεγονός και μόνο ότι πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα με μια τέτοια αντιδραστική πρόταση και ότι υπάρχει αυτή η αποπροσανατολιστική συζήτηση δείχνει με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο τις δυσκολίες και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός και μάλιστα σε μια χώρα που παρουσιάζεται ως εμβληματικό πρότυπο ενός «καλού» καπιταλισμού, «που μπορεί να λειτουργεί σωστά».
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι γίνεται όλο και πιο δυσεύρετη και πανάκριβη η κατοικία, τσουχτερό το κόστος των παιδικών σταθμών, αυξάνονται τα ασφάλιστρα για την Υγεία, η οποία υποβαθμίζεται στο όνομα του περιορισμού του κόστους. Αποδεικνύεται η τάση χειροτέρευσης των συνθηκών ζωής για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα στην Ελβετία.
Αυτό ισχύει ασφαλώς και για τους μετανάστες, όπως και για τους Έλληνες μετανάστες, όπου βλέπουν αυτή την εμφανή τάση χειροτέρευσης σε σχέση με όταν ήρθαν στην χώρα, ενώ όσοι μετανάστευσαν στην Ελβετία πιο πρόσφατα είδαν γρήγορα να διαψεύδονται οι προσδοκίες τους από την κατάσταση που βρήκαν.
Οι αστικές δυνάμεις της ακροδεξιάς που στήριζαν το ΝΑΙ στον περιορισμό του πληθυσμού, είναι γνωστές για τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές τους τοποθετήσεις, οι οποίες όμως δεν στέκονται εμπόδιο να συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Ελβετίας και να έχουν περίοπτη θέση στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής. Από την άλλη οι αστικές δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και των φιλελευθέρων, μαζί με τις περισσότερες εργοδοτικές ενώσεις και ΜΚΟ στήριζαν το ΟΧΙ, με κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου και την ανάγκη για φθηνό και άφθονο ξένο εργατικό δυναμικό, ειδικά με υψηλή επιστημονική ειδίκευση, χωρίς να τίθεται το ζήτημα των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, Ελβετών και μεταναστών.
Το «δίλημμα» τους εκφράζει τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, μερίδες δηλαδή του κεφαλαίου και τις διαφορετικές προτεραιότητές τους για να ξεζουμίζουν μετανάστες στις επιχειρήσεις τους.
Είναι όλοι μαζί στην ίδια γραμμή, ανεξάρτητα από την επιμέρους τοποθέτησή τους στο συγκεκριμένο δημοψήφισμα. Είναι στην γραμμή υπεράσπισης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Αυτό τους ενώνει και γι' αυτό μπορούν να συνυπάρχουν στην Ομοσπονδιακή κυβέρνηση, στα Καντονιακά και Δημοτικά συμβούλια, εκεί που μαζί ψηφίζουν και εφαρμόζουν αντιλαϊκά μέτρα, μαζί προωθούν την ταξική συνεργασία και να εγκλωβίζουν την συνείδηση του λαού.
Ειδικά σήμερα σε αυτό το πλαίσιο επικίνδυνων εξελίξεων, με την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και την ανεπίστρεπτη πορεία γενίκευσης των συγκρούσεων, η προσπάθεια χειραγώγησης του λαού είναι επιτακτική ανάγκη για την αστική τάξη, και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα δουλεύει σε αυτή την κατεύθυνση, όπως αποδεικνύεται και αυτές τις μέρες με αφορμή το επίμαχο δημοψήφισμα.
Η πραγματική διέξοδος για την εργατική τάξη της χώρας, Ελβετούς και μετανάστες, βρίσκεται στην κοινή πάλη ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, στην πάλη για την κοινωνία όπου όλα τα επιτεύγματα της παραγωγής, η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, θα αξιοποιούνται για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών και όχι για την κερδοφορία των καπιταλιστών όπως σήμερα».