ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Καλύπτει την καταστολή, χαϊδεύει τους φασίστες που αξιοποιεί για «πάσα χρήση»

Εξάλλου, την ίδια ώρα, επιβεβαιώνοντας ότι οι φασίστες είναι εργαλείο του συστήματος για όλες τις χρήσεις, τα μισά κυβερνητικά στελέχη καμώνονταν τους «αντιφασίστες» προαναγγέλλοντας μέτρα που στην πραγματικότητα στόχο έχουν να ενισχυθεί το νομοθετικό οπλοστάσιο απέναντι στον «εχθρό λαό», ενώ τα άλλα μισά επιδίδονταν στον αντικομμουνισμό και στο κατάπτυστο κατασκεύασμα των «δύο άκρων», που ξεπλένει τους φασίστες.

Την αρχή έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, ο οποίος ερωτηθείς σχετικά επιστράτευσε αστειότητες ότι «η δικαστική αρχή δεν μπορεί με βάση τον νόμο να απαγορεύσει μια κλειστή συγκέντρωση, σε έναν χώρο όπως είναι ένα ξενοδοχείο», δείχνοντας από την άλλη και πώς στοιχίζονται όλοι οι αρμοί της αστικής εξουσίας για να δώσουν πεδίο ελεύθερο στο καταδικασμένο και ευνοϊκώς αποφυλακισθέν ναζίδι.

«Λάδι» έβγαλε και την επιχείρηση τρομοκρατίας και απαγορεύσεων, λέγοντας ότι «ως προς τα περί αστυνομικής βίας, εδώ η αστυνομία σταθμίζει» και «στάθμισε λοιπόν ότι θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη η συνύπαρξη ανθρώπων οι οποίοι ήθελαν να διαδηλώσουν με τον τρόπο που διαδήλωσαν και των συμμετεχόντων σε αυτήν την εκδήλωση του συγκεκριμένου μορφώματος». Εκανε δηλαδή και ...αξιολόγηση της κινητοποίησης, την ώρα που η κυβέρνηση πήρε δρακόντεια μέτρα προστασίας για τον εκλεκτό του συστήματος Κασιδιάρη.

Στο ίδιο μοτίβο ο Μαρινάκης δικαιολόγησε το όργιο καταστολής ενάντια στα εργατικά σωματεία, ισχυριζόμενος ότι αν οι αστυνομικοί «δεχθούν επίθεση, αν δεν επιβάλλεται ο νόμος, τότε είναι στα καθήκοντά τους να αντιδράσουν, το ξαναλέω, σύμφωνα με τα όρια των αρμοδιοτήτων τους», παρουσιάζοντας ως ...θύματα και «αμυνόμενους» τους αστυνομικούς που επιτέθηκαν απρόκλητα, ανεβοκατεβάζοντας γκλομπ και ψεκάζοντάς στα στα σώματα διαδηλωτών, πετώντας χειροβομβίδες κρότου - λάμψης μέσα στον κόσμο και ψεκάζοντας στο πρόσωπο διαδηλωτές!

Επίσης προσπάθησε ξανά, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες, να αθωώσει την «ιδεολογία» των δολοφόνων. «Ο όποιος αποκλεισμός, ή η όποια νομοθεσία που δίνει τη δυνατότητα αποκλεισμού στη Δικαιοσύνη, δεν σχετίζεται με τις ιδέες των ανθρώπων αυτών, όσο αποκρουστικές και να είναι - σχετίζεται με την εγκληματική τους δραστηριότητα», είπε, την ώρα που η εγκληματική τους δράση δεν διαχωρίζεται από την εγκληματική τους ιδεολογία για την υπεράσπιση του συστήματος.

Τα ίδια παραμύθια αναπαρήγαγε και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδης, προχωρώντας και ένα βήμα παραπέρα, καθώς εμφανίστηκε ως δήθεν υπέρμαχος της απαγόρευσης της συγκέντρωσης του Κασιδιάρη αλλά του ...έδεσε τα χέρια η αστική Δικαιοσύνη. Και πρόσθεσε: «Προτείνω, επειδή από εδώ και μπρος θα δούμε ότι ο Κασιδιάρης θα περιφέρεται στην Ελλάδα και θα κάνει συγκεντρώσεις και θα γίνονται αντισυγκεντρώσεις, να λύσουμε αυτά τα θέματα άμεσα, ώστε να ξέρει η αστυνομία τι ακριβώς θα κάνει (...) Πρέπει λοιπόν να το συζητήσουμε και να βρούμε λύσεις».

Υπάρχει βέβαια πλούσια πείρα τα τελευταία χρόνια για το πώς πίσω από δήθεν πρωτοβουλίες που εμφανίζονται με τη σημαία του κάλπικου «αντιφασισμού», και του δήθεν περιορισμού των υπόδικων της Χρυσής Αυγής, επιχειρείται να ενισχυθεί το αντιλαϊκό νομοθετικό οπλοστάσιο, όπως με τους εκλογικούς περιορισμούς, την προσπάθεια να ανοίξει δρόμος για παρεμβάσεις στα εσωτερικά των κομμάτων κ.ο.κ.

Την ίδια ώρα, ένα ακόμα επεισόδιο αντικομμουνιστικής υστερίας υπέστη ο βουλευτής της ΝΔ Καιρίδης, όταν οι βουλευτές του ΚΚΕ κατήγγειλαν από το βήμα της Βουλής το όργιο καταστολής. Αναμάσησε τη βρώμικη προπαγάνδα διαστρέβλωσης της Ιστορίας, με επίκεντρο το ψέμα ότι η Σοβιετική Ενωση είναι συνένοχη για το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επειδή το 1939 υπέγραψε το Σύμφωνο μη επίθεσης με τη ναζιστική Γερμανία, το γνωστό Σύμφωνο Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ. Αναπαρήγαγε ακόμα την αντιδραστική και ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων», για να πάρει τη σκυτάλη ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης με τα άλλα ανιστόρητα ψεύδη, περί Κατίν.

Και ο ένας και ο άλλος δεν είναι ότι δεν γνωρίζουν για την ιστορική πραγματικότητα της δεκαετίας του 1930, το Σύμφωνο του Μονάχου και όλους τους υπόλοιπους τρόπους με τους οποίους οι αστικές «δημοκρατίες» άνοιξαν στον Χίτλερ τον δρόμο με τελικό στόχο το χτύπημα του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο, της ΕΣΣΔ. Κάνουν και ότι δεν ξέρουν ποιος τσάκισε τον φασισμό, με την Σοβιετική Ενωση και τους κομμουνιστές σε κάθε χώρα να πρωτοστατούν στη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Συνειδητά επαναλαμβάνουν τα άθλια ψέμματα επειδή στοχεύουν σήμερα στο ταξικό κίνημα και τους κομμουνιστές, επειδή η πολιτική της πολεμικής εμπλοκής και προετοιμασίας πάει χέρι - χέρι με τη δράση των διαφόρων φασιστοειδών που δρουν με κρατικές πλάτες.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Στρατιωτικοποίηση της βιομηχανίας: Αρτηρίες πολέμου οι υποδομές και η βιομηχανία