«ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ»: Ώρα αγώνα ενάντια στις διαγραφές

Με τον ερχομό του νέου έτους, κατά το οποίο η κυβέρνηση σχεδιάζει να εφαρμόσει το αντιδραστικό μέτρο των διαγραφών, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες ετοιμάζουν την αγωνιστική τους απάντηση. Με αίτημα «όχι στις διαγραφές - στήριξη θέλουν οι φοιτητές», το ΜΑΣ καλεί σε πανελλαδική μέρα δράσης στις σχολές την Πέμπτη 16 Γενάρη. Το ίδιο ζητούν περισσότεροι από 120 Φοιτητικοί Σύλλογοι με κοινό πανελλαδικό ψήφισμα, αλλά και Σύλλογοι μελών ΔΕΠ, πρόεδροι πανεπιστημιακών τμημάτων. Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται η πανελλαδική καμπάνια Φοιτητικών Συλλόγων για συλλογή υπογραφών στο διαδίκτυο ενάντια στις διαγραφές.

Η «Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας» απευθύνεται με κάλεσμα αγώνα στους φοιτητές και τις φοιτήτριες μέσα στις σχολές αλλά και στην κοινωνία, τη συναίνεση της οποίας προσπαθεί να αποσπάσει η κυβέρνηση, δηλώνοντας πως «δεν θα αφήσουμε να διαγραφούν οι προσπάθειες και οι θυσίες εμάς και των οικογενειών μας! Με τους φοιτητικούς συλλόγους μπορούμε να αφήσουμε τον νόμο στα χαρτιά», τονίζει η ΠΚΣ και παραθέτει ερωτήσεις και απαντήσεις γύρω από το θέμα των διαγραφών ως εξής:

• «Τι προβλέπει ο νόμος; Απλά "βάζει τάξη" στις λίστες των εγγεγραμμένων στα Πανεπιστήμια;

Καθορίζει "ανώτατο όριο φοίτησης" για όλους τους φοιτητές στα ν+2 ή ν+3 έτη με τις πρώτες διαγραφές να σχεδιάζονται για τον Σεπτέμβρη 2025.

Δεν πρόκειται για μια "εκκαθάριση" του μητρώου των πανεπιστημίων από όσους εισήχθησαν στα ΑΕΙ την προηγούμενη χιλιετία ή όσων έχουν παρατήσει τις σπουδές τους. Αφορά όσους ήδη σπουδάζουν και ισχύει αναδρομικά. Δηλαδή όσους εισήχθησαν στις σχολές από το 2018 και πριν, ακόμα και φοιτητές που είναι 24 χρονών!

Οι διαγραφές απειλούν ενεργούς φοιτητές! Όπως αποκαλυπτικά τονίζουν σε κοινή ανακοίνωσή τους οι πρόεδροι Μαθηματικών τμημάτων, πάνω από το 50% όσον πήραν πτυχίο μεταξύ 2023-'24 θα είχαν διαγραφεί με βάση τον νόμο.

Είναι fake news ότι υπάρχουν 333.741 "αιώνιοι φοιτητές". Σκόπιμα τσουβαλιάζονται όσοι δεν φοιτούν εντός της διάρκειας που η κυβέρνηση κρίνει ως "ενεργή" (ν+2 ή ν+3), ακόμα και σε σχολές που οι μέσοι όροι αποφοίτησης είναι μεγαλύτεροι.

Τα χιλιοειπωμένα περί "αιώνιων φοιτητών" και άλλα ψέματα αποτελούν το προπέτασμα καπνού για να καταφέρουν τη συναίνεση της κοινωνίας, κρύβοντας ότι πρόκειται για ένα άδικο και ταξικό μέτρο.

• Ποιος ευθύνεται για την επιμήκυνση της διάρκειας σπουδών;

Όλοι οι φοιτητές και φοιτήτριες θα ήθελαν γρήγορα να πάρουν το πτυχίο τους. Το υπαρκτό ζήτημα της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση των σπουδών τους σχετίζεται με τους όρους σπουδών σήμερα, με την ανύπαρκτη στήριξή τους.

Η διαχρονική πολιτική των κυβερνήσεων ευθύνεται...

Που 1 στους 2 φοιτητές εργάζονται για να αντεπεξέλθουν στο γιγάντιο κόστος σπουδών, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αφοσιωθούν στις σπουδές τους.

Που η φοιτητική μέριμνα είναι ανύπαρκτη και οδηγεί όσους δεν φοιτούν στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους να "παλεύουν" τις σπουδές από απόσταση ή και να τα παρατάνε.

Που κυριαρχεί η υποστελέχωση, με μαθήματα να ξεκινούν στα μέσα του εξαμήνου γιατί στηρίζονται σε έκτακτο διδακτικό προσωπικό, άλλα δεν προσφέρονται ή αλλάζουν ανάλογα με τους διαθέσιμους καθηγητές.

Που δεν "χωράνε" όλοι στις λίστες εργαστηρίων λόγω ανεπάρκειας υποδομών και προσωπικού καθυστερώντας ολόκληρα εξάμηνα.

Που δεν υπάρχουν ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων φοιτητών αλλά και διπλές εξεταστικές.

Που τα ελάχιστα μέλη ΔΕΠ δεν επαρκούν για την εκπόνηση των διπλωματικών εργασιών.

Που η εξεύρεση της υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης είναι ατομική υπόθεση των φοιτητών και η αναμονή καθυστερεί τη λήψη του πτυχίου.

Που δεν υπάρχουν υποδομές ψυχολογικής υποστήριξης.

Που υποβαθμίζεται η αξία των πτυχίων με αποτέλεσμα σε σχολές με μεγάλη ανεργία και ετεροαπασχόληση να είναι έντονο το φαινόμενο της έλλειψης κινήτρου για ολοκλήρωση των σπουδών.

Που συχνά το περιεχόμενο της παράδοσης των μαθημάτων και τα θέματα των εξετάσεων είναι αναντίστοιχα, με αποτέλεσμα μεγάλα ποσοστά αποτυχίας στις εξεταστικές.

Οι φοιτητές δεν είναι "λιμνάζοντες" αλλά αβοήθητοι!

Η ευθύνη για όλα αυτά βρίσκεται στη διαχρονική πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων που γεμίζουν εμπόδια τις σπουδές των φοιτητών και θέλουν να διαγράφουν όσους σκόνταψαν.

• Δεν θα πρέπει να υπάρχει ένα όριο φοίτησης;

Ο καθορισμός ανώτατης διάρκειας φοίτησης δεν έχει καμία σχέση με την αντιμετώπιση των αιτιών που ευθύνονται για τις δυσκολίες των φοιτητών να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, αντίθετα τους προσθέτει έξτρα άγχος και εμπόδια.

Καμία έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο "φόβος της διαγραφής" θα συμβάλει στην ολοκλήρωση των σπουδών, αλλά περισσότερο θα αποτελεί παράγοντα παραίτησης από την προσπάθεια ολοκλήρωσής τους.

Έρευνες που διεξάγουν τα ΑΕΙ επιβεβαιώνουν ότι οι κοινωνικές - οικονομικές δυσκολίες σε συνδυασμό με την έλλειψη μέριμνας και ακαδημαϊκής στήριξης έχουν κεντρικό ρόλο στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης των σπουδών που εκφράζεται από τα πρώτα έτη σπουδών.

Αν η κυβέρνηση ήθελε να τα αντιμετωπίσει, θα υλοποιούσε τις διεκδικήσεις των Φοιτητικών Συλλόγων και θα στήριζε ολόπλευρα τους φοιτητές για να αποφοιτούν νωρίτερα.

• Δεν προβλέπονται μέτρα για όσους χρειάζεται να παρατείνουν τις σπουδές τους;

Όσα προβλέπονται δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Η κατάσταση για να αντιστραφεί απαιτεί γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και μέτρα πραγματικής στήριξης.

Η δήθεν "διευκόλυνση των εργαζόμενων φοιτητών" και ο... εξαναγκασμός της "μερικής φοίτησης" είναι κοροϊδία. Προϋποθέτει απόδειξη τουλάχιστον 20 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας όταν στους φοιτητές κυριαρχεί η μαύρη - ανασφάλιστη δουλειά. Επίσης όποιος ενταχθεί στη ρύθμιση δεν μπορεί να δηλώσει περισσότερα από τα μισά μαθήματα (π.χ. σε ένα εξάμηνο με 5, μπορεί μόλις 2)! Έτσι, παραμένει το όριο φοίτησης χωρίς κάποια διευκόλυνση.

• Γιατί θέλουν να εφαρμόσουν τις διαγραφές;

Όσοι φοιτητές έχουν ξεπεράσει το όριο φοίτησης ούτε "καταλαμβάνουν θέσεις" (οι εισακτέοι δεν σχετίζονται με το πόσοι είναι εγγεγραμμένοι), ούτε "κοστίζουν" στο κράτος, αφού δεν τους παρέχεται κάτι.

Βάρος για τα πανεπιστήμια δεν είναι οι φοιτητές, αλλά η πολιτική της κυβέρνησης που τα αφήνει να ασφυκτιούν στην υποχρηματοδότηση και τις συνέπειες από τις προτεραιότητες της επιχειρηματικής λειτουργίας τους.

Κυβέρνηση και ΕΕ στοχεύουν στη μαζική παραγωγή αποφοίτων διαφόρων κατηγοριών - επιπέδων εκπαίδευσης, ώστε να διαμορφώνονται "δεξαμενές" εργαζομένων με πιστοποιημένα προσόντα, για να διαλέγουν οι εργοδότες.

Έτσι, επειδή ο "χρόνος είναι χρήμα" και κέρδος από την εκμετάλλευση... ζητούμενο είναι η ταχύτητα αποφοίτησης για να παράγονται απόφοιτοι σε επαρκή αριθμό και όσοι δεν τα "καταφέρνουν", να στρέφονται "μια ώρα αρχύτερα" σε δομές κατάρτισης.

Αυτό απασχολεί τις... "αξιολογήσεις" τους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διαγραφές σχεδιάστηκαν πρώτη φορά το 2007 (κυβέρνηση ΝΔ) και ψηφίστηκαν το 2011 ("Νόμος Διαμαντοπούλου" - ΠΑΣΟΚ)».

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε. ΗΜΑΘΙΑΣ : Καταδίκη της τραμπούκικης επίθεσης σε βάρος του Προέδρου του Σωματείου των Ναυπηγοξυλουργών Πειραιά - Αττικής και Νήσων

Επόμενο άρθρο

Ένας Διευθυντής με υψηλό φρόνημα και ένα σχολείο κόσμημα που αντιμετωπίζουν ΕΔΕ