"Τρωάδες" του Ευριπίδη: Μια παράσταση που εντυπωσίασε!

Με ένα εκπληκτικό έργο της αρχαίας δραματουργίας, τις “Τρωάδες” του Ευριπίδη κατέγραψαν την ηχηρή παρουσία τους οι θεατρικοί φορείς της περιοχής μας, το Κ.Θ.Β.Ε, το Δ.ΗΠΕΘΕ ΒΕΡΟΙΑΣ με το Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Γιάννη Παρασκευόπουλο, καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ, να υπογράφει την σκηνοθεσία.

Στη Βέροια την παράσταση απολαύσαμε την Τετάρτη 26 Αυγούστου στο θέατρο “Μελίνα Μερκούρη” με συνθήκες απόλυτης τήρησης των μέτρων προστασίας.

Καταρχάς στα θετικά της παράστασης προσμετράμε την επιλογή της συγκεκριμένης Ευριπίδειας τραγωδίας για το αντιπολεμικό μήνυμα που εκπέμπει, για τη σπαρακτική κραυγή ενάντια στα δεινά των θυμάτων του πολέμου. Η τραγικότητα της κατάστασης, της επερχόμενης σκλαβιάς, της προσφυγιάς, της ανάγκης για επιβίωση, της ηθικής εξαχρείωσης του κατακτητή αναδεικνύονται με τον πιο δραματικό τρόπο εγείροντας αναπόφευκτα συνειρμούς και προβληματισμούς για το σήμερα, καθώς ο νους και η καρδιά του θεατή αυθόρμητα εντοπίζει τις αναλογίες μεταξύ μύθου και σύγχρονης πραγματικότητας που σκοτεινιάζει από σύννεφα στρατιωτικών επεμβάσεων και πολέμων που ματώνει από τον πόνο εκατομμυρίων προσφύγων.

Η μετάφραση του Γιάννη Τσαρούχη υπέροχη, πρόσφερε ένα κείμενο συναρπαστικό με λόγο ελκυστικό, ικανό να απηχεί τις συναισθηματικές και ψυχικές καταστάσεις των ηρώων, τις ιδιαίτερες αποχρώσεις των εκπεμπόμενων μηνυμάτων.

Η μουσική του Γιάννη Μυλωνάκη ανέδειξε το κλίμα οδύνης και πένθους, συνέβαλε στη διαμόρφωση της κατάλληλης ατμόσφαιρας. Τα δε λιτά και αφαιρετικά σκηνικά του Θανάση Κολαλά λειτούργησαν, καθώς κατάφεραν να ενεργοποιήσουν τη φαντασία του θεατή, ώστε να μεταπλάσει το σκηνικό της καταστραμμένης Τροίας.

Η παράσταση εξέπληξε με την καινοτομία που επεχείρησε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος να ενσωματώσει μέσα στην τραγωδία το κωμικό στοιχείο, χωρίς να ξενίζει, χωρίς να φαίνεται παράταιρο, αντίθετα ενίσχυσε και υπογράμμισε ορισμένες νοηματικές παραμέτρους της, όπως την καταδίκη της αδίστακτης συμπεριφοράς των κατακτητών, της επιστράτευσης επινοήσεων για δικαιολόγηση πράξεων.

Βέβαια, ίσως θα έπρεπε να τονιστεί σε ορισμένες περιπτώσεις ο τραγικός χαρακτήρας(χωρίς να σημαίνει ότι εκλείπει) των ηρώων, ώστε να καταδειχθεί η απόλυτη οδύνη και η ψυχική συντριβή που βιώνουν.

Μέσα στην άνυδρη θεατρικά και γενικότερα πολιτιστικά περίοδο που διανύουμε λόγω υγειονομικής κρίσης το εγχείρημα με τις “Τρωάδες” πέτυχε αισθητικά, καλλιτεχνικά.   

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«Τα χάλια μου τα βλέπω στα κανάλια μου»

Επόμενο άρθρο

Πρώτες βοήθειες: απλά βήματα για τη σωτηρία μιας ζωής. Διαδικτυακό σεμινάριο από τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας