Σάββατο, 28 Νοέ, 2020

  • "Έφυγε" ο Θανάσης Γεωργιάδης
  • Ομολογία Χρυσοχοΐδη...
  • Αφού «θησαύρισαν»…μπαίνει πλαφόν στις τιμές των τεστ ανίχνευσης κορονοϊού
  • Ημερήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης λοίμωξης από το νέο κορωνοϊό 27/11
  • Η Ελλάδα πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ σε θανάτους ανά πληθυσμό
  • ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Να δεσμευτούν ξενοδοχεία και καταλύματα για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορονοϊού
"Έφυγε" ο Θανάσης Γεωργιάδης1 Ομολογία Χρυσοχοΐδη...2 Αφού «θησαύρισαν»…μπαίνει πλαφόν στις τιμές των τεστ ανίχνευσης κορονοϊού3 Ημερήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης λοίμωξης από το νέο κορωνοϊό 27/114 Η Ελλάδα πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ σε θανάτους ανά πληθυσμό5 ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Να δεσμευτούν ξενοδοχεία και καταλύματα για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορονοϊού6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Αγιάτρευτο αδιέξοδο

Ενα από τα αιτήματα που κυριάρχησαν και στη χτεσινή απεργιακή κινητοποίηση ήταν αυτό της άμεσης επίταξης του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, της ένταξής του σε ένα ενιαίο κρατικό σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας, αξιοποιώντας το προσωπικό, τον εξοπλισμό και τις υποδομές του. Ομως, ακόμα και αυτήν την ώρα, που οι ανάγκες έχουν ξεπερά... Περισσότερα

Αλέκος Χατζηκώστας: Ο φωτογράφος της πορείας του Πολυτεχνείου (Επίκαιρο Διήγημα)

από Η Άλλη Άποψη
Αλέκος Χατζηκώστας: Ο φωτογράφος της πορείας του Πολυτεχνείου (Επίκαιρο Διήγημα)

Επιτέλους η Χούντα είχε πέσει. Οι μνήμες της όμως ήταν ακόμη νωπές. Και ιδιαίτερα αυτές του ηρωικού ξεσηκωμού στο Πολυτεχνείο της Αθήνας που στα νεανικά μυαλά έπαιρνε και όχι άδικα διαστάσεις πια μύθου.

Ο απόηχος του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου στη μικρή επαρχιακή πόλη ήταν μικρός και κυρίως διαστρεβλωμένος.

Λίγοι όσοι είχαν τηλεοράσεις εκείνοι την εποχή και είδαν σκηνές μέσα από αυτές (Ακόμη στοιχειώνει εκείνη η εκπομπή με τον Ν. Μαστοράκη…).

Περισσότεροι αυτοί που διάβαζαν εφημερίδες και μέσα από τα πρωτοσέλιδα του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΟΡΡΑ και της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ προσπαθούσαν να διαβάσουν πίσω από τις λέξεις.

Μετρημένοι στα δάκτυλα όσοι είχαν το θάρρος και με κάθε μυστικότητα άκουσαν τις μέρες εκείνες τη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, την DW και ΛΟΝΔΙΝΟ. Στην κατηγορία αυτή, ήταν και ο ήρωας της ιστορίας μας, ας όψεται ο συγχωρεμένος πια αντιστασιακός πατέρας του. Πάντως αυτό που του έμεινε βαθειά στη μνήμη ήταν το θέμα της έκθεσης στο Γυμνάσιο μετά τα γεγονότα: «Πώς περνώ εις το διάλλειμα»…

Όσο πλησιάζε η επέτειος στα Γυμνάσια της πόλης είχε αρχίσει ο αναβρασμός για το πώς τελικά θα γιορταζόταν η πρώτη επέτειος από την εξέγερση. Η παρέμβαση των φοιτητών από τον τοπικό Φοιτητικό Σύλλογο ήταν άμεση. Το ίδιο και οι παρεμβάσεις των τότε πρώτων οργανωμένων στη ΜΟΔΝΕ, των πρώτων οπαδών του νεοδημιουργημένου ΠΑΣΟΚ καθώς και των εξωκοινοβουλευτικών ολιγομελών οργανώσεων που είχαν κάνει και αυτές την εμφάνιση τους. Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις στα διαλείμματα αλλά κυρίως στο σχόλασμα στην μεγάλη καφετέρια της πόλης έδιναν και έπαιρναν.

Οι εκλογές στις 17 Νοέμβρη του 1974 απλά μετατόπισαν τον γιορτασμό μια βδομάδα μετά. Οι μαθητές στα σχολεία συμφώνησαν. Θα γιορταστεί αγωνιστικά την Παρασκευή 22 Νοέμβρη με δίωρη αποχή στις τελευταίες ώρες (για όσους πήγαιναν σχολείο το πρωί) και συγκέντρωση στη κεντρική πλατεία της πόλης.

Στην καθορισμένη ώρα η πλατεία ήταν γεμάτη. Μαθητές για πρώτη φορά συμμετείχαν σε εκδήλωση, ελεύθεροι πια και χορτασμένοι από εκείνες τις υποχρεωτικές τους παρουσίες στο στάδιο της πόλης κάθε φορά που γιορταζόταν η περίφημη «Πολεμική Αρετή των Ελλήνων».

Από τη προηγούμενη μέρα, τα μέλη της ΜΟΔΝΕ σε συνεργασία με τους φοιτητές της ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ είχαν κανονίσει κάποιες χρήσιμες «λεπτομέρειες». Την αγορά στεφανιών, των καθορισμό των δρόμων της πορείας, αλλά και τα συνθήματα που θα φωνάζονταν.

Σ’ αυτόν είχε πέσει ο κλήρος να είναι μπροστά και με μία άλλη ΜΟΔΝιτισα να κρατούν το στεφάνι.

Όλα πήγαν ρολόι. Το πάθος αλλά και ο αυθορμητισμός κυριαρχούσαν. Τα συνθήματα «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». «ΔΩΣΤΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟ ΛΑΟ» κυριαρχούσαν. Και οι δρόμοι γέμισαν στην κάθοδο τους, προς το ανοικτό γήπεδο μπάσκετ όπου θα κατέληγε η πορεία και εκεί γνωστές καλλίφωνες μαθήτριες, μαζί με τους ποιο «μυημένους» θα έλεγαν τα τραγούδια του Νίκου Ξυλούρη.

Τον είχε δει από νωρίς να γυροφέρνει τη συγκέντρωση. Με μούσι, το χαρακτηριστικό δημοσιογραφικό γιλέκο και κρατώντας δύο φωτογραφικές μηχανές επαγγελματικού τύπου, να φωτογραφίζει στιγμιότυπα της. Στην πορεία στάθηκε μπροστά τους, καλώντας τους να σταματήσουν για λίγο προκειμένου να τους φωτογραφίσει να κρατάνε το στεφάνι στην κεφαλή της πορείας.

«Από την εφημερίδα Μ….» τους συστήθηκε.

Επιστρέφοντας αργά το μεσημέρι στο σπίτι και θέλοντας να δείξει το δικό του ηρωισμό στις νέες πια συνθήκες, διηγήθηκε στους γονείς του με κάθε λεπτομέρεια τα της συγκέντρωσης και πορείας, ενώ την έκπληξη την κρατούσε και στο τέλος.

«Πατέρα, πάρε αύριο εκτός από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ και Μ….θα έχει και μένα φωτογραφία».

Ο πατέρας του, τον κοίταξε περίεργα και δεν του απάντησε.

Την άλλη μέρα, σχολώντας , βρήκε την εφημερίδα στο τραπέζι. Την ξεφύλλισε με αγωνία, αλλά «άνθρακες ο θησαυρός». Ούτε η φωτογραφία του, αλλά ούτε καν ένα μονόστηλο για τη μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία των μαθητών της επαρχιακής πόλης.

Παρακάλεσε τον πατέρα του, να αγοράσει την εφημερίδα και την επόμενη μέρα με την ελπίδα ότι ίσως «λόγω πληθώρας ύλης» θα την έβαζε σ’αυτήν. Όμως για κακή του τύχη ένοιωσε και την επομένη την ίδια απογοήτευση.

Και οι φωτογραφίες, ο φωτογράφος τι απέγιναν αναρωτήθηκε…

Και η ζωή συνεχίστηκε με την κολοβή «αποχουντοποίηση» και την οικοδόμηση ενός «καθεστώτος» που απλά άλλαξε μανδύα, κρατώντας πολλές ακόμη στοιχειώδεις ελευθερίες και στα Γυμνάσια στον «πάγο».

Η συμμετοχή του κατά την προεκλογική περίοδο του Νοέμβρη του 1977 ήταν έντονη. Η μητέρα του τον μάλωνε για τις κοπάνες που έκανε από το σχολείο προκειμένου να μοιράζει εκλογικό υλικό και να κολλά αφίσες.

Η προεκλογική συγκέντρωση του Κόμματος ήταν μεγάλη. Για πρώτη άλλωστε φορά (είχε προηγηθεί η συμμετοχή του στην «Ενωμένη Αριστερά» το 1974) κατέβαινε με τις σημαίες του στην εκλογική μάχη. Μεγάλη η συγκίνηση, αλλά και μεγάλη η αστυνομική δύναμη που ήταν γύρω από την πλατεία.

Τον αναγνώρισε. Μπορεί να ήταν ξυρισμένος τώρα, να μην είχε φωτογραφικές μηχανές επάνω του, αλλά το βλέμμα του ήταν το ίδιο κοφτερό. Μόνο που τώρα φορούσε τη στολή της Χωροφυλακής έχοντας και τα αντίστοιχα διακριτικά του βαθμού του…

Τα κατάλαβε όλα. Και κυρίως ότι διέθεταν πλέον και για το δικό του «φάκελο» και μάλιστα «οικειοθελώς» άφθονο φωτογραφικό υλικό…

(Πρώτη δημοσίευση atexnos.gr 15/11/2018)

Έχει διαβαστεί 139 φορές

Σχόλια

  • Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.
 
Παρακαλώ περιμένετε...

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement
advertisement

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «EΠΙΚΑΙΡΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement
advertisement

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

«Άτιμη Ασφαλιστική»

Από την εκδήλωση της "ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ" στο Foyer στη Βέροια(27/12/19)

 

Οι ερωτήσεις της "ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ" προς την Έφη Αχτσιόγλου

 

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Καθαρός
Καθαρός
Θερμοκρασία 2 °C
Άνεμος Β 1-2 μποφόρ

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου

Μερική λιακάδα
Μερική λιακάδα
Θερμοκρασία 6 ως 16 °C
Άνεμος ΝΑ 0-1 μποφόρ

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου

Καταιγίδες
Καταιγίδες
Θερμοκρασία 7 ως 11 °C
Άνεμος ΒΒΔ 0-1 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 168 επισκέπτες και 0 μέλη.