Η συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος επιβεβαιώνει μέχρι κεραίας τη θέση του ΚΚΕ ότι η συνταγματική αναθεώρηση στοχεύει σε ένα πιο ισχυρό και ευέλικτο κράτος για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επομένως πιο εχθρικό και επιθετικό απέναντι στον λαό. Τόσο οι προτάσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας όσο και η στάση των άλλων κομμ... Περισσότερα
Η
εφηβική θεατρική ομάδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας, "Καμαρίνι 13" ανοίγει
την αυλαία του Θεάτρου Άλσους «Μελίνα Μερκούρη» για το καλοκαίρι του 2026, παρουσιάζοντας την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Η
ομάδα, υπό την καθοδήγηση της Βασιλικής Ζώκου, αναμετράται με το διαχρονικό
κείμενο του Σοφοκλή αναζητώντας τα όρια μεταξύ δικαίου και νόμων.
Με
την ευαισθησία και τη ζωντάνια της νιότης, οι μαθήτριες και οι μαθητές
αναδεικνύουν τη σύγκρουση που γεννά η ανάγκη για ελευθερία: από τη μία, την επιλογή
της Αντιγόνης να ακολουθήσει τη δική της ηθική συνείδηση και, από την άλλη, την
επιβολή της κρατικής εξουσίας από τον Κρέοντα. Παράλληλα, ο Χορός λειτουργεί ως
η ζωντανή συνείδηση της πόλης, ταλαντευόμενος ανάμεσα στον φόβο και τη σοφία.
Λίγα Λόγια για το Έργο + Σημείωμα
Σκηνοθέτη
Αντιγόνη.
Ένα όνομα, ένα αιώνιο σύμβολο. Η προσωποποίηση της αδιαπραγμάτευτης ηθικής
συνείδησης.
Η
Αντιγόνη συμβολίζει την νεανική ορμή που αρνείται να συμβιβαστεί με το άδικο,
την φωνή που υψώνεται απέναντι στην εξουσία όταν εκείνη χάνει την ανθρωπιά της.
Πρεσβεύει
την αγάπη και το χρέος προς τον άνθρωπο, που ξεπερνά τους γραπτούς νόμους των
κρατούντων.
Σε ένα
κόσμο που συχνά απαιτεί την συμμόρφωση και την σιωπή, η Αντιγόνη είναι πιο
επίκαιρη από ποτέ.
Μιλάει
απευθείας στην καρδιά κάθε ανθρώπου -και ιδιαίτερα κάθε νέου- που καλείται να
επιλέξει ανάμεσα στην ασφάλεια της σιωπής και το ρίσκο της αλήθειας.
Η
σύγκρουσή της με τον Κρέοντα δεν είναι μια μακρινή πολιτική διαμάχη, είναι το
καθημερινό ερώτημα του σύγχρονου πολίτη για το τι είναι νόμιμο και τι
πραγματικά ηθικό.
Με φρεσκάδα,
πάθος και ευαισθησία, οι έφηβοί μας μετατρέπουν την «Αντιγόνη» σε μια ζωντανή
κραυγή για δικαιοσύνη. Μια υπενθύμιση ότι η ιστορία γράφεται από εκείνους που
τολμούν να πουν «όχι», όταν όλοι οι άλλοι, με τον λόγο τους ή την στάση τους
λένε «μάλιστα».