Σαν σήμερα 23/6/2005 πεθαίνει ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης. Μαθητής, ακόμα, του Γυμνασίου, το 1942, εμφανίστηκε στο περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα», που εξέδιδαν ΕΑΜίτες και άλλοι προοδευτικοί λογοτέχνες του Πειραιά, και το 1944 στο ΕΠΟΝίτικο φοιτητικό περιοδικό «Ξεκίνημα», του οποίου ήταν αρχισυντάκτης. Μετά τη δημιουργία της ΕΠΟΝ, εντάχθηκε στην Οργάνωση της Θεσσαλονίκης και στο ΚΚΕ, ενώ με τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1968, εντάχθηκε στο «ΚΚΕ Εσωτερικού». Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ και το 1955 μετεκπαιδεύτηκε στη Βιέννη. Για τη δράση του συνελήφθη το 1948, βασανίστηκε, καταδικάστηκε για παράνομη δράση από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο, έως το 1951. Μετά την αποφυλάκισή του εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη σαν ακτινολόγος, ενώ το 1978 μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Με βάση τη στάση της νέας κυβέρνησης προς τους «δανειστές» και το νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν έχει επικαιρότητα το παρακάτω ποίημα του (μελοποιήθηκε από τον Μίκη θεοδωράκη και τραγουδήθηκε από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου)

Δεν φταίει ο ίδιος τόσος ήτανε

η εποχή τα βάρη, οι συνθήκες

κι άλλοι την πάθανε που είπανε τότε το ναι

και δεν ακούσανε των παλιών τις υποθήκες

 

Τάχα η θέλησή σου λίγη

τάχα ο πόνος σου μεγάλος

η ζημιά ήτανε στο ζύγι

πάντα φταίει κάποιος άλλος

 

Καλά – καλά ποιο είναι το κέρδος η ζημιά

ποιος να το πει δεν ξέρει

το βέβαιο ήτανε πως κάτι δεν πήγε καλά

δεν έφτασε όπου ονειρεύτηκε το χέρι

 

Δεν έφταιγε ο ίδιος τόσος ήτανε

κι οι άνθρωποι είναι τώρα γεμάτοι απαιτήσεις

αφού σήμερα δεν θα ‘λεγε το ίδιο το ναι

τώρα περίσσεψαν η σύνεση και η κρίση 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.