Η ΟΙΚΟΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

Του Δημήτρη Ι. Καρασάββα

Η υποδοχή ενός βιβλίου, στους κόλπους της μικρής μας κοινωνίας, πρέπει να συνοδεύεται πρωτίστως από την παραδοχή ότι, στην περιφέρεια η πνευματική κίνηση με την παράλληλη εκδοτική παραγωγή συνιστούν μορφές αντίστασης στην μιζέρια που γεννούν οι χαλεποί καιροί στην τυραννική διάρκειά τους.

Το νέο βιβλίο του Γιώργου Κοτζαερίδη «Θύμισες 90 Χρόνια…» (2014), έρχεται σε μία εποχή ηθικής κρίσης όπου κυριαρχεί η αγωνία για την τύχη των περιουσιακών στοιχείων, τον βιοπορισμό και γενικά τα υλικά κεκτημένα. Μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα, ένα βιβλίο που θέτει ερωτήματα για τις ανατροπές στην ζωή, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως βοήθημα, ως μέσον ή και ίαμα ακόμη, για να κατανοηθεί ότι η Ζωή μάς πάει και δεν την πηγαίνουμε, παρόλες τις παροχές χαράς που μας προσφέρει, αλλά ενίοτε και με την τραγικότητά της.

Ο Γ. Κοτζαερίδης, έξυπνα αφήνει τους συνομιλητές του να ολοκληρώσουν την αφήγησή τους, όπου η εναλλαγή των συναισθημάτων δίνει τον τόνο και το χρώμα μίας μελαγχολικής ανασκόπησης. Σε ένα άλλο επίπεδο, η ανάγνωση των αφηγήσεων αναδεικνύει ένα παράπονο διαρκείας, σαν όσα πραγματώθηκαν να μπορούσαν να πάρουν άλλη πορεία και τροπή.

Μέσα από 47 Αφηγήσεις (ανάμεσά τους και 4 Ελλαδιτών Μουσουλμάνων) παρακολουθούμε τις ζωές ισάριθμων ανθρώπων που δοκιμάστηκαν από την πίκρα της αναγκαστικής, τραυματικής και πικρής προσφυγιάς. Ο άδικος και βίαιος ξεριζωμός από τις προαιώνιες προγονικές εστίες επόμενο είναι να χρωματίζεται αναλόγως συναισθηματικά. Όμως, είτε πρόκειται για την Μοίρα, το Πεπρωμένο, την Ειμαρμένη, ο Άνθρωπος πάντα βρίσκει την δύναμη και το κουράγιο να συνεχίσει. Έτσι, οι «Θύμισες…» μέσα από τις Αφηγήσεις τους γίνονται η αφορμή να ταξιδέψουμε στο πρόσφατο παρελθόν του Ελληνισμού και να κατανοήσουμε σε τι βαθμό τα όποια πολιτικά λάθη μπορούν να επηρεάσουν τις ζωές των ανθρώπων. Αυτό μάλιστα είναι ευδιάκριτο, αφού οι αφηγήσεις αναπόφευκτα περνάνε από τις αναμνήσεις στις Αξέχαστες Πατρίδες στο κτίσιμο της νέας ζωής στην Ελλάδα. Επίσης, οι ποικίλες λεπτομέρειες που εντοπίζονται στην ροή των αφηγήσεων παρέχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με τον Δημόσιο και Ιδιωτικό Βίο μας.

Είναι πολλά, ακόμη, τα κενά που πρέπει να καλύψει η Τοπική μας Βιβλιογραφία κι αυτό ας ελπίσουμε να συμβεί στο μέλλον από Ερευνητές που θα έχουν το μεράκι του Γ. Κοτζαερίδη, γιατί ο ίδιος του με την τιμιότητα, την αγάπη και τον σεβασμό του έβαλε το δικό του λιθαράκι. Οι «Θύμισές» του είναι ένα βιβλίο πρωτίστως συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο. Είναι όμως και πολύτιμο βοήθημα με μεγάλη κοινωνιολογική και ιστορική αξία, στο οποίο ο μελλοντικός Ερευνητής μπορεί να εντοπίσει στοιχεία για την κοινωνική εξέλιξη της Σύγχρονης Ελλάδας. Εμείς, σήμερα αρκούμαστε στην ειλικρινή παραδοχή των οφειλόμενων χαρήτων στον Γ. Κοτζαερίδη γιατί οι δικές του ευαισθησίες μας διεγείρουν συναισθηματικά και μας ωθούν νοσταλγικά στις προγονικές εστίες, εκεί που ήταν κάποτε η Αυτοκρατορία μας…

*Εκφωνήθηκε στην Παρουσίαση του Βιβλίου του Γ. Κοτζαερίδη «Θύμισες 90 Χρόνια…» (Βέρροια – Μεντρεσέ Τζαμί – 11.10.2014)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Παρουσιάζεται το βιβλίο "Ο δυσλ3κτικός μαθητής του Δ. Διαμαντόπουλου

Επόμενο άρθρο

ΑΛΕΚΟΣ Α ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑΣ '' Σχεδία Μνήμης '' 2014, Ars Poetika, Διηγήματα