Κυριακή, 15 Νοε, 2026

Εκδήλωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας για το Πολυτεχνείο

Θεσσαλονίκη: «Μαζί με το ΚΚΕ για στέγη δικαίωμα του λαού και όχι εμπόρευμα για τα κέρδη των λίγων»

ΚΚΕ: Κανένας εφησυχασμός για το επικίνδυνο παζάρι των κυριαρχικών δικαιωμάτων

Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους

Σήμερα στη Βέροια σύσκεψη σωματείων και φορέων

ΚΚΕ: Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην θρηνήσουμε ξανά θύματα πυροσβέστες

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου ζωντανά και επίκαιρα

Σήμερα 10:48

Του Αλέκου Χατζηκώστα * Για μία ακόμη χρονιά τιμούμε τα 53 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Παρά τη συνειδητή και πολύχρονη προσπάθεια να σβηστεί η επέτειος αυτή από τη συλλογική μνήμη, αυτή παραμένει φωτεινή και εμπνέει νέους αλλά και μεγαλύτερους. Τα συνθήματά του για "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", "Εξω οι ΗΠΑ, έ... Περισσότερα

Παρουσίαση του νέου βιβλίου της Βάλιας Μπαμπέτσα «Μονοπάτια Λήθης» στη Βέροια

Τρί 18 Οκτωβρίου 2016 18:46 από Η Άλλη Άποψη

Οι Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή και η συγγραφέας Βάλια Μπαμπέτσα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου τους με τίτλο «Μονοπάτια Λήθης», την Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016 στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Βέροιας.

Για το βιβλίο εκτός από την συγγραφέα θα μιλήσει ο Κωνσταντίνος Μπακόλας (φιλόλογος).

Ποιήματα θα απαγγέλει η Αθηνά Μπουζίνη (φιλόλογος, ειδική αγωγός).

Από το οπισθόφυλλο

Πόσο οξύμωρο μοιάζει να αναζητάς Μονοπάτια Λήθης στην ποίηση χαράζοντας ανεξίτηλα με τις λέξεις τις στιγμές που θα ήθελες να ξεχάσεις για να μην χαθούν στο πέρασμα του χρόνου;
Σχεδόν με παράνοια μοιάζει... Αυτή είναι όμως η μαγεία της ποίησης... να βρίσκει το δρόμο, να χαράζει το μονοπάτι και να απαλύνει τον πόνο.
Στις μετρημένες τις βρεφικές ώρες της νύχτας
Ανάμεσα σε αιώνια λεπτά απόλυτης ανυπαρξίας
Η μόνη ύπαρξη αισθητή και οδυνηρή είσαι Εσύ...
Μετρώ τις στιγμές μα μου μοιάζουνε πελαγωμένες
Συλλέγω αντικείμενα άψυχα, αναμνήσεις ραγισμένες
Κουβάρι τις κάνω τις παίρνω στα χέρια μου
Με σωθικά σκισμένα πόδια που μοιάζουν με κλωνάρια λυγισμένα
Τρέχω μέσα στην θολωμένη μου άβυσσό...
Τις στιγμές που οχύρωσαν το παρελθόν επιζητώ να τις ξορκίσω
Εκείνες τις μικρές μα τόσο εκστατικές ώρες τις νύχτας...
Κανείς δεν ακούει το σπαραγμό ενός πληγωμένου αρπακτικού
Τον αλαλαγμό ενός θρήνου σιωπηλού
Ανοίγω τα χέρια κι αφήνω στο ξέφωτο ενός ψεύτικου γκρεμού
Το κουβάρι!
Κανείς δεν ακούει, κανείς δεν το βλέπει!

«Η Βάλια τολμά με την ποίηση της, να μιλήσει για όλα εκείνα που μας βασανίζουν, γράφοντας στίχους “για εμάς” μέσα από “εμάς”. Το πληθωρικό σε συναίσθημα, τρυφερότητα και ευαισθησία «Εγώ» της, γίνεται και δικό μας... και σαν ένα δαυλί, μεταλαμπαδεύει το πάθος της σε αυτούς που ταξιδεύουν μαζί της, διαβάζοντας τα ποιήματα της».

Κωνσταντίνος Μπακόλας
Φιλόλογος

Έχει διαβαστεί 623 φορές