Πέμπτη, 01 Οκτ, 2026

Ανοιχτή Δράση Ευαισθητοποίησης για την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

Δ. Κουτσούμπας: Μόνο στον δρόμο της σύγκρουσης με τα κέρδη του κεφαλαίου και τις δεσμεύσεις της ΕΕ μπορεί να ανασάνει ο λαός

Δεν αποκλείει επιστροφή στην ΕΕ ο Βρετανός πρωθυπουργός

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Στην τελική ευθεία το 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας της ΚΕΠΑ Δήμου Βέροιας

Το Σχόλιο της Ημέρας

Οι δύο όψεις

Σήμερα 10:22

«Τόσα αντέχει η οικονομία»... Αυτή είναι η πρώτη παραδοχή με την οποία ξεπετάει η κυβέρνηση τα υποτιθέμενα «μέτρα στήριξης» που ανακοίνωσε χθες για το ενεργειακό κόστος, ξεκαθαρίζοντας σαν δεδομένο ότι ο λαός θα ξεπαγιάσει τον χειμώνα και ότι τα καύσιμα θα ξεκοκαλίσουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.Γιατί όπως έλεγε ο ίδιος ο πρωθ... Περισσότερα

Παρουσίαση του νέου βιβλίου της Βάλιας Μπαμπέτσα «Μονοπάτια Λήθης» στη Βέροια

Τρί 18 Οκτωβρίου 2016 19:46 από Η Άλλη Άποψη

Οι Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή και η συγγραφέας Βάλια Μπαμπέτσα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου τους με τίτλο «Μονοπάτια Λήθης», την Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016 στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Βέροιας.

Για το βιβλίο εκτός από την συγγραφέα θα μιλήσει ο Κωνσταντίνος Μπακόλας (φιλόλογος).

Ποιήματα θα απαγγέλει η Αθηνά Μπουζίνη (φιλόλογος, ειδική αγωγός).

Από το οπισθόφυλλο

Πόσο οξύμωρο μοιάζει να αναζητάς Μονοπάτια Λήθης στην ποίηση χαράζοντας ανεξίτηλα με τις λέξεις τις στιγμές που θα ήθελες να ξεχάσεις για να μην χαθούν στο πέρασμα του χρόνου;
Σχεδόν με παράνοια μοιάζει... Αυτή είναι όμως η μαγεία της ποίησης... να βρίσκει το δρόμο, να χαράζει το μονοπάτι και να απαλύνει τον πόνο.
Στις μετρημένες τις βρεφικές ώρες της νύχτας
Ανάμεσα σε αιώνια λεπτά απόλυτης ανυπαρξίας
Η μόνη ύπαρξη αισθητή και οδυνηρή είσαι Εσύ...
Μετρώ τις στιγμές μα μου μοιάζουνε πελαγωμένες
Συλλέγω αντικείμενα άψυχα, αναμνήσεις ραγισμένες
Κουβάρι τις κάνω τις παίρνω στα χέρια μου
Με σωθικά σκισμένα πόδια που μοιάζουν με κλωνάρια λυγισμένα
Τρέχω μέσα στην θολωμένη μου άβυσσό...
Τις στιγμές που οχύρωσαν το παρελθόν επιζητώ να τις ξορκίσω
Εκείνες τις μικρές μα τόσο εκστατικές ώρες τις νύχτας...
Κανείς δεν ακούει το σπαραγμό ενός πληγωμένου αρπακτικού
Τον αλαλαγμό ενός θρήνου σιωπηλού
Ανοίγω τα χέρια κι αφήνω στο ξέφωτο ενός ψεύτικου γκρεμού
Το κουβάρι!
Κανείς δεν ακούει, κανείς δεν το βλέπει!

«Η Βάλια τολμά με την ποίηση της, να μιλήσει για όλα εκείνα που μας βασανίζουν, γράφοντας στίχους “για εμάς” μέσα από “εμάς”. Το πληθωρικό σε συναίσθημα, τρυφερότητα και ευαισθησία «Εγώ» της, γίνεται και δικό μας... και σαν ένα δαυλί, μεταλαμπαδεύει το πάθος της σε αυτούς που ταξιδεύουν μαζί της, διαβάζοντας τα ποιήματα της».

Κωνσταντίνος Μπακόλας
Φιλόλογος

Έχει διαβαστεί 610 φορές