Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης ο Θανάσης Μαρκόπουλος, ποιητής, φιλόλογος, παραχώρησε τηλεφωνική συνέντευξη στην εκπομπής «Λόγια σταράτα» (ΡΑΔΙΟ-ΑΙΧΜΗ) στον Αλέκο Χατζηκώστα την Τρίτη 21/4

Ξεκινώντας και απαντώντας σε σχετική ερώτηση για την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης και το τι σημαίνει για τον ίδιο υπογράμμισε: «Οι ποιητές συνήθως υπερτονίζουν τη δραστηριότητα αυτή. Δεν ξέρω πόσο ενδιαφέρουσα είναι για τον καθένα. Είναι όμως μία δραστηριότητα που έχει ενδιαφέρον, κάπως αλλάζει τη ζωή σου, σ’ απασχολεί σ’ έναν βαθμό. Δεν θα έλεγα ότι δεν ζω χωρίς την ποίηση όπως λένε κάποιοι, γιατί και όταν δεν γράφω πάλι ζω.»

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, τι έχει να προσφέρει η ποίηση; «Αφορά  γενικότερα την Τέχνη. Φοβάμαι μάλλον λίγα πράγματα, δεν μπορεί να παρέμβει δραστικά στην καθημερινότητα η Ποίηση, δεν μπορεί να λύσει τα μεγάλα προβλήματα, μία παρηγοριά και μία καλλιέργεια παρέχει στους ανθρώπους , μία ευαισθητοποίηση για μια σειρά ζητήματα από προσωπικά μέχρι κοινωνικά και πολιτικά, γενικότερα είναι επιφυλακτικός. Το έχουν πει και παλιότερα πως η Ποίηση δεν ανατρέπει τις καταστάσεις, δεν ανατρέπει καθεστώς, το πολύ-πολύ να ομορφύνει τη ζωή μας, κάπως.»

Τι προτιμάς να είσαι; Ποιητής; Λογοτεχνίας, Φιλόλογος; «Και τα τρία ανήκουν τον ίδιο άνθρωπο. Η πηγή απ’ όπου πηγάζουν είμαι μία. Είμαι Φιλόλογος, γράφω Κριτική, γράφω και Ποίηση, όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους για μένα. Το να γράφεις Κριτική και παράλληλα Ποίηση αυτά δεν είναι μακριά. Η Φιλολογία με βοήθησε σ’ ένα βάθος χρόνου ν’ οργανώνω τη σκέψη μου συστηματικότερα, ήταν πολύ χρήσιμη για τα Δοκίμια. Πώς να χωρίσεις ένα σώμα στα τρία δίχως να πεθάνει;»

Τι αισθάνεσαι πιο πολύ Κοζανίτης ή Βεροιώτης; «Η αλήθεια είναι ότι είμαστε το περιβάλλον όπου μεγαλώσουμε, όπου ζούσαμε και ζούμε, δεν μπορώ να ξεχωρίσω τους τόπους, η αλήθεια είναι ότι τα παιδικά και εφηβικά χρόνια μου βρίσκονται αλλού και κατόπιν τα επαγγελματικά και τα συνταξιοδοτικά είναι στη Βέροια. Δεν θα τους ξεχώριζα τους τόπους, έχουν γίνει ένα μέσα μου.»

Σχετικά με την 9^η ποιητική του συλλογή «Βροχές Βερμίου) εκδόσεις «Μελάνι» που κυκλοφόρησε πρόσφατα τόνισε: «Όταν ήλθα τον Αύγουστο του 1978, το πρώτο Φθινόπωρο έριξε τόσες βροχές, και αυτή η εντύπωση μου έμεινε. Είχε τη εντύπωση ότι όταν πιάνει βροχή στη Βέροια, δεν λέει να σταματήσει. Αργότερα διάβασα μία επιστολή του Σεφέρη το 1937 που είχαν κλείσει ραντεβού με τη γυναίκα του στη Βέροια και της έλεγε, «μην κοιτάς εσείς στη Αθήνα έχετε καλό καιρό εδώ επάνω στη Μακεδονία ο καιρός είναι βροχερός και κοιτάξτε να ντυθείτε καλά». «Βροχές Βερμίου». Ορισμένα τοπωνύμια ασκούν μία γοητεία επάνω μου. Κοζάνη, Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Λιτόχωρο, Πλαταμώνας, τοπωνύμια που με γοητεύουν. Πιο πολύ με συγκινεί ο ήχος και ο συνδυασμός «βρ» η λεγόμενη παρήχηση , «Βροχές Βερμίου» και την ίδια στιγμή δεν έχετε την αίσθηση ότι βρέχει κιόλας;»

Σχετικά με την παρουσίαση του βιβλίου στη Βέροια, σημείωσε ότι «αυτό θα γίνει σύντομα», ενώ για τις ξεχωριστές εκδόσεις «Μελάνι» και τη συνεργασία μαζί τους,αναφέρθηκε στη γνωριμία με τον ποιητή Μ. Γκανά και πως «ταίριαξαν οι αναπνοές, είμαστε μεγαλωμένοι σε χωριά και οι εμπειρίες οι παιδικές είναι λίγο-πολύ κοινές και έτσι δέσαμε από τότε, έχουμε βγάλει 10 βιβλία από εκεί»

Στην ερώτηση για το τι ετοιμάζει το επόμενο διάστημα, σημείωσε: «Μ’ αρέσει που ό έχουν τόσο εύκολο οι άνθρωποι για να ρωτούν τους συγγραφείς κάτι τέτοιο. Εύκολο είναι να ετοιμάσεις το επόμενο βιβλίο; Εξαρτάται από τις αντοχές που έχεις, από τις εμπνεύσεις που έχεις. Έχω κάτι στο μυαλό μου, πάντως δεν είναι Ποίηση.»

Γιατί πρέπει να διαβάσει κάποιος Ποίηση σήμερα; «Θα μπορούσε να γενικευτεί, με το γιατί κανείς θα πρέπει ν’ ασχολείται με τη Τέχνη .Γιατί να βλέπει Θέατρο, Κινηματογράφο κ.α. Η Ποίηση μας βοηθά να συγκινηθούμε, να σκεφτούμε , να χαρούμε, μας καλλιεργεί, μας κάνει πιο ευαίσθητους, να βλέπουμε τα πράγματα και με άλλο μάτι εκτός από τα συνηθισμένο. Που καθώς συνηθίζει τυφλώνεται και δεν βλέπει καλά. Τέτοια πράγματα κάνει προσφέρει η Ποίηση, για όποιον του πάει τελικά και όποιος δεν τους πάει να διαβάσει κάτι άλλο».  

 

 

Σύντομο Βιογραφικό

 

Ο Θανάσης Μαρκόπουλος γεννήθηκε το 1951 στα Κρανίδια της Κοζάνης. Σπούδασε Αρχαία Ελληνική και Νεοελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε τις μεταπτυχιακές και τις διδακτορικές του σπουδές στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά του εστιάζονται στην ποίηση και τη λογοτεχνική κριτική. Ποιήματα και κριτικά του κείμενα γύρω από τη μεταπολεμική ελληνική ποίηση και πεζογραφία δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά, λογοτεχνικά και φιλολογικά.
Έχει εκδώσει οκτώ συλλογές ποιημάτων, τρεις μελέτες, εφτά βιβλία μρ δοκίμια και μία ποιητική ανθολογία.

Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά του εστιάζονται στην ποίηση και τη λογοτεχνική κριτική.
Ποιήματα και κριτικά του κείμενα γύρω από τη μεταπολεμική ελληνική ποίηση και πεζογραφία δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς στην εφημερίδα Αυγή και στα περιοδικά Ακτή, Αντί, Διαβάζω, Ελίτροχος, Εμβόλιμον, Ένεκεν, Εντευκτήριο, Η Λέξη, Η Παρέμβαση, Μανδραγόρας, Νέα Εποχή, Νέα Εστία, Νέα Ευθύνη, Νέα Παιδεία, Νέα Πορεία, Οδός Πανός, Ο Παρατηρητής, Πάροδος, Πλανόδιον, Πολιτιστικά Δρώμενα, Πόρφυρας, Το Δέντρο, Τομές, To Tραμ, Φιλολογική, Φιλόλογος.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ 

Ποίηση

1982    Απόπειρα εξόδου 1975-1981, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα.

1985    Του ανταποκριτή μας, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα.

1988    Μοντέλο σώματος, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα (21989).

1991    Ανοιγμένη φλέβα, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη.

1996    Το περίστροφο της σιωπής, Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη.

2002    Τεστ κοπώσεως, Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη.

2010    Μικρές ανάσες, Μελάνι, Αθήνα ( 2η 2016)

2015    Χαμηλά ποτάμια, Μελάνι, Αθήνα

 

Μελέτες – Δοκίμια- Ανθολογήσεις

1995    Τα πρόσωπα του δράματος στο πεζογραφικό έργο του Μάριου Χάκκα, Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη.

1996    Βιβλιογραφία Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου 1948-1996, Παρέμβαση, Κοζάνη.

2003    Ματιές ενόλω. Αναγνωστάκης. Κύρου. Θασίτης. Χριστιανόπουλος. Ασλάνογλου. Μέσκος. Ευαγγέλου. Μάρκογλου, Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα.

2006    Ανέστης Ευαγγέλου. Ο ποιητής. Ο πεζογράφος. Ο κριτικός, Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα.

2010   Ο ποιητής και το ποίημα. Καρυωτάκης. Σαχτούρης. Κέντρου-Αγαθοπούλου. Δημουλά. Χριστιανόπουλος. Μάρκογλου. Γκανάς. Φωστιέρης, Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα.

2013   Ένα πουλί στην άσφαλτο. Ποίηση και ποιητική του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου, Μελάνι, Αθήνα.

2014    Ματιές ενμέρει. Κείμενα κριτικής 1993-2013, Μελάνι, Αθήνα

2017    Mατιές ενόλω ΙΙ. Σαχτούρης. Λειβαδίτης. Κωσταβάρας. Κέντρου-Αγαθοπούλου. Δημουλά. Λυκιαρδόπουλος. Νικηφόρου. Γκανάς. Μαυρουδής. Μπράβος. Μαρκόπουλος. Φωστιέρης, Μελάνι, Αθήνα

2018     Ο έγκλειστος της ερημίας. Ο ποιητής Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου (1931-1996), Εισαγωγή-ανθολόγηση, Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος-Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα

2020  Η εύφορη λύπη του Μιχάλη Γκανά. Δοκιμιακές ανιχνεύσεις, Μελάνι, Αθήνα

2021 Η λέξη της λέξης. Λογοτέχνες και γραφές, Μελάνι, Αθήνα 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.