Αλλεπάλληλα τα εμπόδια για τις διακοπές της λαϊκής οικογένειας

Το γεγονός ότι ο τουρισμός και οι διακοπές αποτελούν στο σύστημα που ζούμε ένα πανάκριβο εμπόρευμα, σε συνδυασμό με τη συνολικότερη επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του στο εισόδημα των εργαζομένων και του λαού, στο δικαίωμά του στη δουλειά, στη μόνιμη και σταθερή εργασία, κάνουν τις διακοπές για ένα πολύ μεγάλο μέρος των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών... άπιαστο όνειρο. Πολύ περισσότερο αν μιλάμε για διακοπές έστω και λίγων ημερών σε κάποιο μέρος διαφορετικό από το χωριό του καθενός, οπότε στο κόστος μετακίνησης προστίθεται το δυσβάσταχτο κόστος για τη διαμονή και το φαγητό.

Ενδεικτικό είναι ότι με βάση την τελευταία έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών (με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το 2015, ενώ δηλαδή δεν είχαν ακόμα ξεδιπλωθεί όλα τα αντεργατικά μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα), το 52,5% των νοικοκυριών δηλώνει ότι αδυνατεί να πληρώσει έστω και για μία βδομάδα διακοπών.

Αντίστοιχα, σε τηλεφωνική έρευνα του ΙΝΚΑ τον Ιούνη του 2016, το 80% των ερωτώμενων δήλωνε ότι δεν προγραμματίζουν ούτε πιστεύουν ότι τελικά θα καταφέρουν να πραγματοποιήσουν διακοπές το καλοκαίρι. Από αυτό το 80%, όπως ήταν αναμενόμενο, ως αιτίες που δεν τους επιτρέπουν να κάνουν διακοπές, το 77% δήλωσαν οικονομικούς λόγους, το 13% επαγγελματική και εισοδηματική αστάθεια, ενώ επαγγελματικές υποχρεώσεις και άλλους λόγους δήλωσε το 10%.

Χαρακτηριστικό, άλλωστε, είναι ότι και στο κομμάτι εκείνο που δήλωσε ότι θα πάει διακοπές, το 42% δήλωσε ότι θα πάει μέχρι για 4 μέρες και άλλο 26% μέχρι για 7 μέρες, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία απάντησε ότι θα μείνει σε κάποιο συγγενικό ή φιλικό σπίτι.

Στο πλαίσιο του... «τουριστικού θαύματος» για το οποίο πανηγυρίζουν κυβέρνηση και κεφάλαιο, καθώς και της αναζήτησης «ταξιδιωτών υψηλότερου εισοδηματικού επιπέδου», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά πριν από 3 μέρες στο δελτίο του ο ΣΕΒ, το κόστος διαμονής σε ένα ξενοδοχείο καθίσταται όλο και πιο απαγορευτικό για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι τιμές σε ξενοδοχεία, μοτέλ και πανδοχεία τον Ιούνη του 2017 ήταν αυξημένες κατά 7,4% σε σχέση με πέρσι.

Για μια τετραμελή οικογένεια, με δύο παιδιά σχολικής ηλικίας, μόνο το κόστος διαμονής για μια βδομάδα διακοπών το καλοκαίρι (6 διανυκτερεύσεις), ξεκινά από τουλάχιστον 400 ευρώ στις χαμηλότερες τιμές και ανεβαίνει σημαντικά υψηλότερα (στα 900 ευρώ και παραπάνω), ανάλογα με το μέρος και τη διαθεσιμότητα των κλινών.

Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί βέβαια και το κόστος του φαγητού. Η ΕΛΣΤΑΤ υπολογίζει φέτος τις αυξήσεις στο χώρο της εστίασης στο 1,1%, με τα πετσοκομμένα εργατικά - λαϊκά εισοδήματα να δυσκολεύονται έτσι κι αλλιώς να ανταποκριθούν.

Κι ενώ όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αδυνατούν να καλύψουν το κόστος διαμονής ακόμα και για μια βδομάδα διακοπών, τεράστιο είναι το πετσόκομμα στα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού.

Χαρακτηριστικά, φέτος δίνονται μόλις 150.000 δελτία κοινωνικού τουρισμού σε εργαζόμενους και ανέργους από τον ΟΑΕΔ, αριθμός πολύ μικρότερος σε σχέση με αυτά που δίνονταν πριν την κατάργηση της Εργατικής Εστίας, αλλά κυρίως σε σχέση με τις ανάγκες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών. Το συνολικό κονδύλι δεν θα ξεπεράσει τα 10 εκατ. ευρώ.

Για να γίνει αντιληπτό το πετσόκομμα, να σημειωθεί ότι το 2009 ο αριθμός των δελτίων κοινωνικού τουρισμού ανερχόταν στις 750.000,ενώ το 2011, πριν την κατάργηση του ΟΕΕ, σε 550.000. Μιλάμε δηλαδή φέτος για 600 χιλιάδες λιγότερα δελτία κοινωνικού τουρισμού σε σχέση με το 2009!

Υπενθυμίζεται ότι από το 2012 οι εργοδότες απαλλάχθηκαν από τις εισφορές τους προς την Εργατική Εστία και τον ΟΕΚ,αποκομίζοντας 250 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση. Ουσιαστικά, καταργήθηκαν οι δύο οργανισμοί, ενώ διατηρήθηκαν οι εισφορές των εργαζομένων τις οποίες πλέον διαχειρίζεται ο ΟΑΕΔ, με πετσοκομμένες παροχές.

Στο κόστος της διαμονής, έρχεται να προστεθεί το δυσβάσταχτο κόστος της μετακίνησης: Με το κόστος των καυσίμων και τα διόδια που χαρατσώνουν τις οδικές μετακινήσεις, με τα πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και την... «πολυτέλεια» της αεροπορικής μετακίνησης.

Προηγούμενο άρθρο

Έξοδος στις αγορές εμφανίζοντας σαν εγγύηση τα αντιλαϊκά μέτρα

Επόμενο άρθρο

Τι αφήνει η τουριστική ανάπτυξη;