Συνθήκες ...συγχρωτισμού προκαλούν οι απανωτές επισκέψεις των ΑμερικανοΝΑΤΟικών στη χώρα μας, με επίκεντρο τα Ελληνοτουρκικά. Δεν πρόλαβε να φύγει ο Πομπέο και σήμερα φτάνει στην Αθήνα ο γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ. Η επικινδυνότητα των σχεδίων που κουβαλάει στις βαλίτσες του ο επικεφαλής της ευρωατλαντικής συμμαχίας, δικαιολογεί απόλυτα τον χαρακτηρισμό «ανεπιθύμητος» που του αποδίδουν εργαζόμενοι και φορείς του λαϊκού κινήματος.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτήν την «κινητικότητα» ως δικαίωση των επιλογών της να «διεθνοποιήσει» το ζήτημα των σχέσεων με την Τουρκία, «να βάλει στο παιχνίδι» τα ισχυρότερα ιμπεριαλιστικά κέντρα και τους οργανισμούς. Προβάλλει αυτήν την εξέλιξη ως κάτι θετικό για το λαό και ως «ασπίδα» τάχα για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Οι ίδιες οι εξελίξεις όμως τη διαψεύδουν και την εκθέτουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η επίσκεψη Πομπέο. Οι διαβουλεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση αφορούσαν την ενίσχυση του αμερικανικού «στρατιωτικού αποτυπώματος» στην περιοχή, με επέκταση της Σούδας, με κατοχύρωση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης στα αμερικανικά συμφέροντα, με νέο κύκλο στρατιωτικών συνεργασιών και εκπαιδεύσεων.

Οι επικίνδυνες αυτές αποφάσεις παρουσιάζονται ως απόδειξη της «χρησιμότητας» που έχει η Ελλάδα για τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και επομένως ως «ψήφος εμπιστοσύνης» των ΗΠΑ στο ρόλο της ελληνικής αστικής τάξης έναντι της τουρκικής. Η πραγματικότητα είναι όμως ότι ο λαός και η χώρα γίνονται στόχος. Οτι οι βάσεις που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε όλη τη χώρα, είναι απειλή για την ασφάλεια και την ειρήνη στην περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα που μετέφερε ο Πομπέο στην ελληνική κυβέρνηση ήταν ότι απέναντι στην κινητικότητα κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας δεν υπάρχουν περιθώρια για διαφωνίες και αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ. Και ότι, επομένως, η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση θα πρέπει «να τα βρουν με συμμαχικό πνεύμα», που σημαίνει να αποδεχτεί ο ελληνικός λαός επώδυνους συμβιβασμούς και σε μια πορεία τη συνεκμετάλλευση.

Αυτό είναι το περιεχόμενο και της επίσκεψης Στόλτενμπεργκ, ο οποίος βρέθηκε χτες στην Αγκυρα. Στόχος του ΝΑΤΟ είναι να λειτουργήσει ως «πλατφόρμα συνεννόησης» ανάμεσα στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, με αποκλειστικό κριτήριο τη διασφάλιση της «ΝΑΤΟικής συνοχής». Και μόνο το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ θα αποτελέσει πεδίο διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών, με συμφωνία της κυβέρνησης και όλων των αστικών κομμάτων, πρέπει να προκαλεί ανατριχίλα στο λαό.

Το ΝΑΤΟ είναι αυτό που κατοχύρωσε ως «ενιαίο επιχειρησιακό χώρο» το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, δίνοντας «πάτημα» στην Τουρκία να «γκριζάρει» κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας σε θάλασσα και αέρα. Με την ίδια ακριβώς λογική «ζυμώνεται» σήμερα η ιδέα της οικονομικής συνεκμετάλλευσης, κατ' αντιστοιχία της στρατιωτικής, με συμφωνίες «made in ΝΑΤΟ».

Το ΝΑΤΟ επίσης υπενθυμίζει σταθερά τον κρίσιμο ρόλο της Τουρκίας στην ανάσχεση της ρωσικής επιρροής, προλειαίνοντας το έδαφος για παραχωρήσεις στα Ελληνοτουρκικά, προκειμένου να αποκατασταθεί η συνοχή στη νοτιοανατολική του πτέρυγα.

Επομένως, τίποτα καλό δεν έχει να περιμένει ο λαός από τη σημερινή επίσκεψη Στόλτενμπεργκ. Αλλωστε, όπως κι ο ίδιος ομολόγησε, ανάλογη «πλατφόρμα διαχείρισης» των Ελληνοτουρκικών είχε φτιαχτεί και τη δεκαετία του 1990. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι οι αμφισβητήσεις της Τουρκίας σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο όχι μόνο δεν έλειψαν, αλλά αναζωπυρώνονται σήμερα ακόμα πιο επιθετικά.

Για μια ακόμα φορά, αποδεικνύεται ότι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, αλλά και η ΕΕ - όπως φάνηκε κι από τις αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής - «σπρώχνουν» για να «κλείσουν εκκρεμότητες» στην περιοχή, μεταξύ των οποίων τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, όχι βεβαίως με κριτήριο την ασφάλεια και την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, αλλά την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων, στα οποία συμμετέχουν ενεργά οι αστικές τάξεις με τις κυβερνήσεις τους.

Μόνο με αποφασιστική παρέμβαση του λαού, ενάντια στα σχέδια, στις συμμαχίες και την ίδια την εξουσία του κεφαλαίου, μπορεί να ανοίξουν ρωγμές σ' αυτόν τον επικίνδυνο σχεδιασμό. Να δημιουργηθούν προϋποθέσεις διεξόδου από τον φαύλο κύκλο, προς όφελος της ειρήνης και των πραγματικών συμφερόντων του ελληνικού και των άλλων λαών της περιοχής.