Ανάπτυξη ναι αλλά για ποιον;

Την επιστολή που υπογράφουν 15 νομπελίστες επιστήμονες, ζητώντας να επιστρέψει η Ελλάδα σε συνθήκες ανάπτυξης και ευημερίας, έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Παιδείας. Πρόκειται για μία διακήρυξη με τίτλο «Υποστήριξη για την Ελλάδα, η οποία απευθύνεται στην πολιτική ηγεσία της ΕΕ (Μάρτιν Σουλτς, Ντόναλντ Τουσκ και Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ)», από τους οποίους ζητούν να στηρίξουν την έρευνα και την επιστήμη στην Ελλάδα και να βοηθήσουν να ανακάμψει η χώρα, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, πως η ύφεση απειλεί τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα που παράγουν καινοτομία, «απαραίτητη για την ανάπτυξη».

Τα όσα αναφέρονται στη διακήρυξη για ανάπτυξη μέσω της παραγωγής νέας γνώσης, για αριστεία, για επιστημονική κατάρτιση δεν είναι καθόλου νέα. Ολοι γνωρίζουν πως η χώρα διαθέτει και δυνατότητες και επιστημονικό δυναμικό. Ομως, σήμερα, ως μονόδρομος για «ανάπτυξη» εμφανίζεται η εκμετάλλευσή τους για να αυγαταίνουν τα κέρδη των μονοπωλίων, αντί να ικανοποιούνται οι λαϊκές ανάγκες. Αυτός ο δρόμος κάθε άλλο παρά στην ευημερία οδηγεί το λαό, ενώ σε ό,τι αφορά την προοπτική της πρόσφατο είναι το παράδειγμα της Φινλανδίας, που μαζί με άλλα μέτρα καπιταλιστικής ανάπτυξης ενίσχυσε την έρευνα για την αγορά, για να βρεθεί τελικά σήμερα σε νέα ύφεση. Η μόνη ρεαλιστική για το λαό προοπτική είναι να τεθούν στην υπηρεσία του η επιστήμη και το δυναμικό της, χωρίς το ζυγό της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αλλά αυτό μάλλον δεν είναι στην επιστολή των νομπελιστών

Προηγούμενο άρθρο

Κερδισμένοι και χαμένοι της κρίσης

Επόμενο άρθρο

«Παράλληλο» και «φιλολαϊκό»;