Αντιεκπαιδευτικά αντιλαϊκά μέτρα

Σε πορεία ισοπέδωσης των μορφωτικών δικαιωμάτων βαδίζει η κυβέρνηση, υποθηκεύοντας, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», το μέλλον των παιδιών, κυρίως των φτωχών λαϊκών οικογενειών. Στο μεταξύ, προβλήματα, ελλείψεις, αδιέξοδα στο σχολείο κάνουν τις λαϊκές οικογένειες να νιώθουν το ζήτημα της εκπαίδευσης σα θηλιά στο λαιμό. Κυρίως όσων τα παιδιά βρίσκονται στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων επιλογής και κατάταξης στην ανώτατη εκπαίδευση. Οσων έχουν παιδιά στην Α’ Λυκείου, τα οποία χρησιμοποιούνται σαν «πειραματόζωα» σε ένα σύστημα σχεδόν πανελλαδικού τύπου εξετάσεων. Οσων βρίσκονται στη διαδικασία να «επιλέξουν» την πορεία των παιδιών μετά το γυμνάσιο.

Αυτές τις ημέρες οι μαθητές της Α’ Λυκείου εξετάζονται για την προαγωγή τους στην επόμενη τάξη με θέματα που, σε ποσοστό 50%, κληρώνονται από την περιβόητη «τράπεζα θεμάτων». Πρόκειται και για την πρώτη αλλαγή που μπαίνει σε εφαρμογή στην κατεύθυνση της υλοποίησης του «νέου» λυκείου. Οι μαθητές έφτασαν στις εξετάσεις αυτές μετά από μία χρονιά με κενά σε εκπαιδευτικούς, μέσα από ένα μαραθώνιο, κυριολεκτικά, για την κάλυψη της εξεταστέας ύλης μέχρι την τελευταία στιγμή, χωρίς φυσικά δυνατότητα να την αφομοιώσουν ή να καλύψουν κενά. Ηταν μια γεύση για το πώς το σχολείο θα υποταχθεί τελικά στις εξετάσεις, κάτι που αναμένεται να ενταθεί στην πλήρη εφαρμογή του μέτρου, οπότε το μάθημα θα μετατραπεί σε μία προετοιμασία για τις εξετάσεις, ιδιαίτερα αφού ο βαθμός των τάξεων του λυκείου θα μετρά για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Για όσους, βέβαια, «αντέχουν». Γιατί και αυτό το μέτρο έχει ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία των ιδιοκτητών φροντιστηρίων, το νέο σύστημα έφερε ήδη αύξηση των εγγραφών της Α’ Λυκείου στα φροντιστήρια κατά 15% και η πλήρης εφαρμογή της «τράπεζας θεμάτων» στο λύκειο θα αποτελέσει «μποναμά» για την παραπαιδεία. Οι αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση δεν ξεκινούν, ούτε σταματούν στις εξετάσεις της Α’ Λυκειου. Ταυτόχρονα, το υπουργείο Παιδείας προχωρά σε ένα κύμα συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολείων. Τα παραπάνω δεν είναι τα μοναδικά μέτρα που συνθέτουν ένα σκηνικό υποβάθμισης της εκπαίδευσης. Οι δαπάνες για την εκπαίδευση συνεχώς μειώνονται. Οι διορισμοί φτάνουν σε ιστορικά χαμηλά, τη στιγμή που χιλιάδες διαφαίνεται να είναι οι συνταξιοδοτήσεις.

Ολα τα προβλήματα που βιώνουν οι γονείς, οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί δε θα τα αλλάξουν οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης. Δε θα τα λύσει το νέο σχολείο, γιατί αυτό ακριβώς είναι το νέο σχολείο. Η απάντηση μπορεί να έρθει μόνο από τον ίδιο το λαό, που έχει εμπειρία για το πώς έρχονται οι αλλαγές προς το συμφέρον του, πώς κατακτιούνται όλα αυτά που αξίζει ο ίδιος και τα παιδιά του, πώς προχωρά η Ιστορία.

Προηγούμενο άρθρο

Για την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Επόμενο άρθρο

Περί ανασχηματισμού