Αντιλαϊκό από χέρι

Η συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος επιβεβαιώνει μέχρι κεραίας τη θέση του ΚΚΕ ότι η συνταγματική αναθεώρηση στοχεύει σε ένα πιο ισχυρό και ευέλικτο κράτος για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επομένως πιο εχθρικό και επιθετικό απέναντι στον λαό. Τόσο οι προτάσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας όσο και η στάση των άλλων κομμάτων το δείχνουν χωρίς περιστροφές.

Ακόμα και το χρονοδιάγραμμα που επιβλήθηκε, φανερώνει τις κυβερνητικές προθέσεις να προχωρήσει η αναθεώρηση με διαδικασίες fast track, μακριά από τα αυτιά και τα βλέμματα του λαού, με συζήτηση πολλών άρθρων σε μία μόνο συνεδρίαση και όλες παστωμένες μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Η αναθεώρηση έρχεται να επισφραγίσει την προσπάθεια θωράκισης της καπιταλιστικής οικονομίας, διευκόλυνσης των επενδύσεων, αλλά και να δώσει συνταγματική ισχύ στη δημοσιονομική και πολιτική «σταθερότητα» για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, στη θωράκιση του κράτους τους απέναντι στον λαό.

Τέτοια μέτρα είναι για παράδειγμα η συνταγματοποίηση των ματωμένων πλεονασμάτων, που σημαίνει φοροληστεία μέχρι να σβήσει ο Ηλιος! Αλλά και προσπάθεια να μπουν επιπλέον φραγμοί στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, να αποκτήσει συνταγματική νομιμοποίηση η κοροϊδία ότι ο «δημοσιονομικός χώρος» από την ένταση της εκμετάλλευσης και το τσάκισμα των εισοδημάτων προσφέρει δυνατότητες για δήθεν μέτρα ανακούφισης, όπως τα ψίχουλα που πετάει η κυβέρνηση στους πιο φτωχούς και υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως νέος «σωτήρας».

Άλλα μέτρα που προωθούνται μέσα από την αντιδραστική αναθεώρηση είναι η οριστική ταφόπλακα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά των εργαζομένων στο Δημόσιο, λύνοντας τα χέρια του κράτους και της οποιασδήποτε κυβέρνησης να σφίγγει τη θηλιά στον λαιμό τους, για να «τρέχει» πιο γρήγορα η αντιλαϊκή πολιτική.

Με την απειλή της απόλυσης σαν δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια τους, να μην οργανώνονται διεκδικήσεις και αγώνες, ειδικά σήμερα που ο κρατικός μηχανισμός βρίσκεται σε κατάσταση πυρετώδους πολεμικής προετοιμασίας και απαιτεί πλήρη ευθυγράμμιση των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού με τα επικίνδυνα σχέδια και τους ανταγωνισμούς της αστικής τάξης.

Πιο αντιδραστικό γίνεται το τοπίο και στην Εκπαίδευση, όπου με την κατάργηση επί της ουσίας του άρθρου 16 ανοίγει ο δρόμος για γενικευμένη λειτουργία ιδιωτικών «μαγαζιών» που θα πουλάνε πτυχία, προσφέροντας στο κεφάλαιο άλλο ένα πεδίο επένδυσης συσσωρευμένων κεφαλαίων, σε βάρος του δικαιώματος της νεολαίας στη μόρφωση, στις δωρεάν σπουδές και σε πτυχία με αξία.

Σοβαρές είναι οι παρεμβάσεις που επιχειρούνται επίσης στη λειτουργία των κομμάτων, θεσπίζοντας αυστηρούς ελέγχους στο εσωτερικό τους από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.

Είναι φανερό ότι στο στόχαστρο δεν βρίσκονται τα αστικά κόμματα όλων των αποχρώσεων, πολλά από τα οποία στήνονται σε μια νύχτα και διαλύονται ανάλογα με τις ανάγκες και τα σχέδια αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος, αλλά πολιτικές δυνάμεις που το σύστημα βλέπει ως πραγματική απειλή για την αντιλαϊκή σταθερότητά του. Τέτοιο είναι το ΚΚΕ, απέναντι στο οποίο η αστική τάξη και οι μηχανισμοί της δεν παραιτούνται ποτέ από τη μάταιη προσπάθεια να το βάλουν στο χέρι.

Στην ίδια κατεύθυνση θωράκισης του αστικού συστήματος είναι η γενίκευση της επιστολικής ψήφου, η άρνηση κατάργησης του απαράδεκτου άρθρου 86 - όπου η κυβέρνηση συνεπικουρείται από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μια φορά - οι προβλέψεις για τη θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Δεν είναι τυχαία η ανησυχία που όλοι εκφράζουν στην Επιτροπή για την «αναξιοπιστία» του πολιτικού συστήματος και για την απώλεια της λαϊκής εμπιστοσύνης στους θεσμούς του αστικού κράτους.

Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 22ο Συνέδριο υπογραμμιζόταν ότι η επερχόμενη συνταγματική αναθεώρηση θα υπηρετήσει «αφενός την αποτελεσματικότερη και ταχύτερη στήριξη στα επενδυτικά σχέδια και τις ευρύτερες ανάγκες του κεφαλαίου και αφετέρου την ένταση της καταστολής απέναντι στον "εχθρό λαό", το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα». Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα στην Επιτροπή της Βουλής, με μοιρασμένους ρόλους ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα.

Δεν χωράει κανένας εφησυχασμός! Η αναθεώρηση επιβεβαιώνει ότι το αστικό κράτος μόνο χειρότερο και πιο εχθρικό μπορεί να γίνει για τον λαό, τα δικαιώματα και τις ανάγκες του, μέσα από κάθε αναθεώρηση, «αναμόρφωση» και εκσυγχρονισμό, επειδή σκοπός τους είναι να γίνει πιο φιλικό και πιο αποδοτικό για το κεφάλαιο και τα κέρδη του. Καμιά αυταπάτη ότι αυτό το σάπιο κράτος μπορεί να μεταρρυθμιστεί προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων.

Μόνο στην πάλη για την ανατροπή του μπορεί ο λαός να αποσπάσει ανάσες ανακούφισης και να εμποδίσει μέτρα, ανοίγοντας τον δρόμο για το δικό του κράτος, που θα βάλει στο επίκεντρο της εργατικής εξουσίας την αξιοποίηση και διαρκή διεύρυνση των δυνατοτήτων για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης 2 Ιούλη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Μέσα απ' τον κουρνιαχτό

Επόμενο άρθρο

Αρένα κινδύνων