Απολογισμός επταμήνου για όλους!

Με τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνομολογούσε την παράταση της - «ληστρικής» όπως την χαρακτήριζε έως τότε - δανειακής σύμβασης και των μνημονίων με τα οποία αυτή «πάει πακέτο».

Αμέσως μετά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και διαδικασίες «φαστ τρακ» - πρακτική την οποία με σθένος έως τότε κατάγγελλε - «βάζει χέρι» στα ήδη λεηλατημένα ταμειακά διαθέσιμα οργανισμών του Δημοσίου (ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, δήμοι κ.ά.).

Ακολουθεί η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τη διαγραφή έως και 100% των προστίμων φορολογικών παραβάσεων, ακόμα και για λαθρεμπόριο, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» νομιμοποιεί διά της ρυθμίσεως τα χαράτσια που φορτώθηκαν στο λαό (οι περιβόητες 100 δόσεις) και ...ευκαιρίας δοθείσης προβλέπει ρύθμιση χρεών ακόμα και για οφειλέτες άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, δηλαδή για τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Ολο αυτό το διάστημα πυκνώνουν οι δημόσιες παρεμβάσεις υπέρ της δημιουργίας μίας ακόμα στρατιωτικής βάσης σε νησί του Αιγαίου, την οποία ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Π. Καμμένος, «παζαρεύει» με τους Αμερικανούς φόρα παρτίδα.

Το ίδιο διάστημα προχωρούν οι διαπραγματεύσεις με την ΕΕ για το τρίτο μνημόνιο. Η πρόταση 47 σελίδων του Αλ. Τσίπρα για συμφωνία, που βρίθει αντιλαϊκών μέτρων, χαιρετίζεται απ' τον Π. Λαφαζάνη ως μια ικανοποιητική βάση συζήτησης.

Ηταν τέτοιος ο αντιλαϊκός φόρτος εργασίας της κυβέρνησης, που «ξεχνά» να «ασχοληθεί» με το αντεργατικό, αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί με τους μνημονιακούς, εφαρμοστικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μάλιστα, απορρίπτει με συνοπτικές διαδικασίες τροπολογίες και προτάσεις νόμου που το ΚΚΕ καταθέτει για την πραγματική ανακούφιση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Ανάμεσά τους η πρόταση για «Κατάργηση των Μνημονίων, των Μεσοπρόθεσμων Πλαισίων Δημοσιονομικής Στρατηγικής και των εφαρμοστικών τους νόμων - Καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των Μνημονίων», η οποία βρίσκεται ακόμα «στην αναμονή», και η πρόταση «Επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων». Αλλά και οι τροπολογίες (στο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση) για διαγραφή οφειλών των οικογενειών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας προς τις επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας, για παροχή δωρεάν και πλήρους ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης προς όλους, για παροχή ενός γεύματος ημερησίως στους μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού κ.ά.

Αυτά συνέβησαν μέσα σε μόλις 7 μήνες. Κι όταν αυτά συνέβαιναν ο Π. Λαφαζάνης τελούσε υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, ο Κ. Ησυχος αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας, ο Δ. Στρατούλης αναπληρωτής υπουργός Εργασίας και μια σειρά από στελέχη της νεοσύστατης «Λαϊκής Ενότητας» «κρατούσαν» κρίσιμα πόστα στον κρατικό μηχανισμό και αλλού. Οι παραπάνω αποφάσεις φέρουν και τη δική τους υπογραφή. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού πρόκειται για αποφάσεις που υπηρετούν το στόχο που και σήμερα τους κινητοποιεί, για ανασυγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας και ανάκαμψη της κερδοφορίας της. Ολους αυτούς τους μήνες τα προαναφερθέντα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν ειδική αποστολή να θολώνουν τα νερά, να βαφτίζουν το κρέας ψάρι, να εξωραΐζουν μια αντιλαϊκή πορεία. Τώρα που ήρθε το αποκορύφωμα όλης αυτής της διαδικασίας, το νέο μνημόνιο, διαφωνούν. Και διαφωνούν γιατί ενώ ανέχτηκαν και στήριξαν όλα τα παραπάνω, θέλουν επιπλέον την καπιταλιστική Ελλάδα με εθνικό νόμισμα για να στηριχθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη, θέλουν δηλαδή την ολοκλήρωση της «λαϊκής χρεοκοπίας» αλλά με άλλον τρόπο. Οχι μόνο, λοιπόν, δεν είναι «αθώες περιστερές» αλλά έχουν την ίδια ευθύνη στην κοροϊδία και τον αποπροσανατολισμό του λαού με τον Τσίπρα και τους υπόλοιπους.

Προηγούμενο άρθρο

Το πολιτικό ψέμα...

Επόμενο άρθρο

Το μνημόνιο εφαρμόζεται ήδη