Η καθημερινή αύξηση στα κρούσματα κορονοϊού στα σχολεία, όπως και στον αριθμό των σχολικών μονάδων και των τμημάτων που κλείνουν, παρά και την ανύπαρκτη επί της ουσίας ιχνηλάτηση, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες γονέων, εκπαιδευτικών, μαθητών και των φορέων τους ότι τα σχολεία άνοιξαν (όπου άνοιξαν) όπως ακριβώς έκλεισαν, παραμένοντας αθωράκιστα απέναντι στην πανδημία.

Κι αυτό γίνεται πιο ορατό τώρα που η διασπορά μεγαλώνει στον γενικό πληθυσμό, με τους χώρους δουλειάς να αποτελούν αποδεδειγμένα έναν από τους πιο κρίσιμους «κρίκους» υπερμετάδοσης, μεταφέροντας τον ιό στο σπίτι και στην οικογένεια.

Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειές τους έμειναν να παλεύουν με την πανδημία χωρίς μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, χωρίς περισσότερους δασκάλους και αίθουσες, χωρίς ενίσχυση της καθαριότητας με μόνιμο και επαρκές προσωπικό, ακριβώς γιατί όλα τα πραγματικά μέτρα προστασίας και πρόληψης «κόβονται» εξαρχής στο ζύγι της απαράδεκτης λογικής «κόστους - οφέλους» για το κεφάλαιο και το κράτος του.

Στα παραπάνω και για να θωρακίσουν την ίδια λογική, έρχονται να προστεθούν τα πρωτόκολλα... «της συγκάλυψης και της διασποράς», τα οποία εφαρμόζονται ακόμα και μετά τον εντοπισμό επιβεβαιωμένων κρουσμάτων στο σχολικό περιβάλλον, αναδεικνύοντας τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης.

Χαρακτηριστικές είναι μερικές από τις ολοένα αυξανόμενες καταγγελίες που βγαίνουν μέσα από τα σχολεία:

-- Σχολικά τμήματα κλείνουν λόγω κρούσματος, χωρίς καμία πρόβλεψη για οργανωμένη ιχνηλάτηση και τεστ σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, ούτε καν στο ίδιο το τμήμα που κλείνει! Αγνοούνται πλήρως οι πραγματικές επαφές, όπως αυτές στο ολοήμερο δημοτικό σχολείο όπου οι ελλείψεις οδηγούν σε συμπύκνωση διαφορετικών τάξεων, δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τα αδέρφια παιδιών από τα τμήματα που έκλεισαν, για τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων που μπαίνουν σε πολλές τάξεις κ.ο.κ. Το «μπαλάκι» της ιχνηλάτησης πετιέται στους ίδιους τους γονείς και τελικά καταλήγει στις τσέπες του ιδιωτικού τομέα Υγείας που εξακολουθεί να θησαυρίζει μέσα στην πανδημία και από τα διαγνωστικά τεστ.

-- Γονείς που βρίσκονται θετικοί στον κορονοϊό, μαθαίνουν στη συνέχεια ότι... δεν προβλέπεται η δωρεάν διενέργεια τεστ για τα παιδιά τους που πάνε σχολείο. Αρα μένει και το σχολείο στο σκοτάδι για το αν υπήρχαν ή δεν υπήρχαν κρούσματα μέσα στις τάξεις! Κι όμως, στις ίδιες τις επίσημες κυβερνητικές ενημερώσεις για τον κορονοϊό, ομολογήθηκε εδώ και καιρό ότι ο βασικός λόγος που μετά από τόσους μήνες lockdown και περιοριστικών μέτρων η πανδημία επιμένει (ενώ τώρα αναζωπυρώνεται), είναι το διαρκές «πινγκ - πονγκ» των κρουσμάτων μεταξύ χώρων δουλειάς και οικογένειας. Η κυβέρνηση, ωστόσο, όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για να σπάσει αυτό το «πινγκ - πονγκ», αλλά επιχειρεί να το κουκουλώσει, ακριβώς για να μην εκθέσει τα «πρωτόκολλα της εργοδοσίας» και τις δικές της τεράστιες ευθύνες για την επικίνδυνη κατάσταση στα σχολεία.

Αντί να διασφαλιστούν πραγματικά μέτρα προστασίας της υγείας μέσα στα σχολεία, πάνε να την βγάλουν τζάμπα, με... μια μάσκα - αλεξίπτωτο και με αμίμητα «επιστημονικά» σκαριφήματα που πάλευαν να μας πείσουν πριν από τη νέα σχολική χρονιά ότι εν μέσω πανδημίας το στρίμωγμα των μαθητών σε 25άρια τμήματα είναι το ίδιο με τη διασφάλιση λειτουργίας των σχολείων με 15 μαθητές ανά τάξη!

Σε τέτοιες ακριβώς συνθήκες και ενώ ήδη αποφασίζεται νέο καθολικό κλείσιμο των σχολείων σε μια σειρά από δήμους, είναι έτοιμοι ξανά να ρίξουν το ανάθεμα για την άνοδο των κρουσμάτων στα σχολεία στην «κινητικότητα» των γονέων και όχι στην ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων προστασίας και ιχνηλάτησης μέσα στα σχολεία, όχι στην έλλειψη μέτρων προστασίας των εργαζομένων και του λαού στους χώρους δουλειάς, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς κ.α.

Αντίστοιχα, αναπαράγονται από «επίσημα» χείλη απαράδεκτα και αντιδραστικά διλήμματα του τύπου «σχολεία ή λιανεμπόριο», «μόρφωση των παιδιών ή ψωμί στο τραπέζι» (!), την ίδια ώρα που η αντιλαϊκή πολιτική αφήνει τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και όλο το λαό εκτεθειμένους από όλες τις μπάντες στην πανδημία και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την κρισιμότητα των αιτημάτων εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών για πραγματικά μέτρα προστασίας. Επιβεβαιώνουν την ανάγκη να ενταθεί σήμερα ο αγώνας συνολικά για την υπεράσπιση της υγείας και της ζωής του λαού και των παιδιών του.