Δημοσκοπήσεις και «ανομολόγητες προθέσεις»…

Πολλές είναι οι δημοσκοπήσεις των ημερών. Φυσικά όλες διαπιστώνουν ότι το πολιτικό τοπίο είναι ρευστό με πολλούς που δηλώνουν «αναποφάσιστοι» ή ότι «θα απέχουν» και ότι «θα υπάρχει κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων».

Να θυμίσουμε δύο ζητήματα. Τα τελευταία χρόνια οι δημοσκοπήσεις πέφτουν σταθερά έξω στις προβλέψεις τους, γεγονός που επιβεβαιώθηκε περίτρανα π.χ και στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Ταυτόχρονα από μια σειρά γεγονότα αποδεικνύεται ότι συχνά δεν είναι και τόσο «αθώες», αλλά εφαρμόζον πιστά το ρητό "όποιος πληρώνει τη μουσική καθορίζει και τις νότες" .

Προσπαθούν με το δικό τους τρόπο να κατευθύνουν τη πολιτική ζωή προς συγκεκριμένες επιλογές, να παίξουν δηλαδή ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση ανάλογων εκλογικών συμπεριφορών, συνείδησης. Με βάση τα «ευρήματα» των δημοσκοπήσεων των ημερών, αχνοφαίνονται οι κατευθύνσεις αυτές:

-Οι εκλογές θα είναι «ντέρμπυ» μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. Με ένα τέτοιο «κλίμα» οι ψηφοφόροι σπεύδουν να ενισχύσουν τα δύο κόμματα μεγαλώνει ο βαθμός συσπείρωσης των ψηφοφόρων τους, ενώ με βάση και τα χαμηλά ποσοστά που τους δίνουν, διαμορφώνεται ως προοπτική στο όνομα της ακυβερνησίας, η κυβέρνηση σχηματισμού από τους δύο στο όνομα της «πολιτικής σταθερότητας».

- Προβάλλουν τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα πλευρές «γελοιοποίησης τους» μέσω κομμάτων π.χ «Λεβέντης». (Αν πάει τόσο καλά εκλογικά γιατί να μην τον δούμε και ως κυβερνητικό εταίρο;) Ταυτόχρονα εμφανίζουν μικρή την απήχηση της «Λαϊκής Ενότητας» με στόχο προφανώς να κόψουν το όποιο ρεύμα θα μπορούσε να έχει από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή. Το ίδιο ισχύει και για την απήχηση άλλων κομμάτων (π.χ ΚΚΕ) σε μία προσπάθεια να το εμφανίσουν ως «περιχαρακωμένο-απαρχαιωμένο»  που απλά θα υπάρχει ως «ντεκόρ» στην κοινοβουλευτική μας δημοκρατία…

- Από τη συγκεκριμένη γκάμα των ερωτήσεων που υποβάλουν εμφανής είναι η προσπάθεια η αγανάκτηση-δυσαρέσκεια να μην ξεφύγει «από τα πλαίσια», ενώ ακόμη και- έστω και ενστικτώδης- αντίδραση απέναντι στην ΟΝΕ και την Ε.Ε να μετατραπεί στο ανώδυνο (για το σύστημα) δίλημμα «ευρώ ή δραχμή».

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε άλλες πλευρές των δημοσκοπήσεων, τονίζοντας για μία ακόμη φορά ότι εάν αυτές είναι πραγματικά επιστημονικές, απλά καταγράφουν στη συγκεκριμένη στιγμή (ουσιαστικά φωτογραφίες της στιγμής) τάσεις του εκλογικού σώματος και τίποτε παραπάνω.

Η διάψευση τους για μία ακόμη φορά είναι στο χέρι μας!

Προηγούμενο άρθρο

Περί πόλωσης

Επόμενο άρθρο

Του 3ου μνημονίου το ανάγνωσμα…