Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
Το «δούλεμα» από τα μεγάλα ΜΜΕ συνεχίζεται…
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
«Ηχηρό χαστούκι στην τρόικα», «έκθεση-καταπέλτης», «απέτυχαν τρόικα και μνημόνια»... Αυτοί είναι μερικοί μόνο από τους τίτλους των μεγάλων ΜΜΕ που συνόδευσαν τη δημοσίευση του προσχεδίου της έκθεσης στην Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου που εξετάζει το ρόλο της τρόικας στις χώρες της ΕΕ που μπήκαν σε «προγράμματα στήριξης». Στην πραγματικότητα, ωστόσο, το κείμενο της έκθεσης και αυτή καθαυτή η διαδικασία στο πλαίσιο του Ευρωκοινοβουλίου σηματοδοτούν άλλα πράγματα. Αφ' ενός αξιοποιούνται για τον αποπροσανατολισμό των λαών των κρατών της ΕΕ που μπήκαν σε «μνημόνια», αλλά και συνολικά των λαών στην ΕΕ, τόσο σε ό,τι αφορά την αιτία των βασάνων τους όσο και στον τρόπο που θα απαλλαγούν από αυτά. Αφ' ετέρου, η συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο και η έκθεση που παρουσιάστηκε αποτυπώνουν τους οξυμένους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ, όσο και με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα (π.χ. κόντρες και διαδικασία έρευνας για τα γερμανικά πλεονάσματα, αντιθέσεις για τα επιτόκια της ΕΚΤ, αντιπαραθέσεις για το σχέδιο που θα επιλεγεί για την τραπεζική ενοποίηση κ.ά.).
Η έκθεση πασχίζει να πείσει ότι για την όξυνση των λαϊκών προβλημάτων στις χώρες που δέχτηκαν «βοήθεια» ευθύνονται κάποια λάθη και «αστοχίες» (π.χ. στους πολλαπλασιαστές της ύφεσης), που «εντοπίστηκαν» και άρα θα διορθωθούν. Οι προτάσεις της έκθεσης για «συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στα προγράμματα προσαρμογής», για «δημοκρατικό έλεγχο» των προγραμμάτων από το Ευρωκοινοβούλιο - λες και μια σειρά από αντιλαϊκά μέτρα δεν έχουν τη σφραγίδα του - αποσκοπούν στην εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής συναίνεσης στα αντιλαϊκά μέτρα, στην αντιμετώπιση της όλο και μεγαλύτερης απαξίωσης της ΕΕ στα μάτια των λαών.
Ελπίδα για τους λαούς δεν αποτελούν οι επιτροπές των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, αλλά η πάλη με προοπτική την αποδέσμευση από τα δεσμά τους και τα δεσμά ευρύτερα της αστικής εξουσίας.