Η νοσηλεία των ασθενών με Covid «κοστίζει πολύ», απαντούν οι κλινικάρχες!

Την ώρα που ο τραγικός απολογισμός της πανδημίας στη χώρα μεγαλώνει διαρκώς, ο πρόεδρος της ΠΕΙΚ απαντά κυνικά: «Η νοσηλεία ασθενών με Covid-19 κοστίζει πολύ και δεν υπάρχει η δυνατότητα, η ρευστότητα στις κλινικές μας. Μόνο το οξυγόνο και τα φάρμακα απαιτούν ρευστότητα και οι κλινικές δεν θα πληρωθούν πριν περάσουν 3-4 μήνες... Πού να τα βρούμε τα χρήματα;».

Με λίγα λόγια, οι ...«αναξιοπαθούντες» κλινικάρχες - που εδώ και μήνες θησαυρίζουν από τα τεστ, τις ιατρικές πράξεις που πάγωσαν στο ΕΣΥ, το διπλασιασμό των αποζημιώσεων από τα γονατισμένα ασφαλιστικά ταμεία, την κατάργηση του clawback και του rebate - μέσα στη φωτιά της πανδημίας απαιτούν ακόμα μεγαλύτερες αποζημιώσεις, έξτρα δωράκια, αποκαλύπτοντας τον παρασιτικό χαρακτήρα του ιδιωτικού τομέα Υγείας και το κριτήριό του, που όπως ομολογείται δεν είναι άλλο από την κερδοφορία.

«Εμείς έχουμε όλη την καλή διάθεση να συνδράμουμε», ισχυρίζεται ο πρόεδρος της ΠΕΙΚ, «αλλά δεν διαθέτουμε την εμπειρία του προσωπικού του ΕΣΥ για την αντιμετώπιση της παρούσας κατάστασης, διότι στην πρώτη φάση της πανδημίας δεν συμμετείχαμε (...) Η πλειοψηφία των ιδιωτικών κλινικών σε κτιριακό επίπεδο είναι ακατάλληλες να διαθέσουν ένα μέρος τους».

Ο ισχυρισμός περί απειρίας του προσωπικού επειδή «στην πρώτη φάση δεν συμμετείχαμε», την ώρα που οι ιδιωτικές κλινικές διαθέτουν συγκεντρωμένο τμήμα έμπειρου ιατρονοσηλευτικού δυναμικού, πέρα από τον προσχηματικό χαρακτήρα του (όταν π.χ. στα δημόσια νοσοκομεία καλούνται σήμερα άσχετες ειδικότητες να μετακινηθούν και να στελεχώσουν τις κλινικές Covid), επιβεβαιώνει ότι μπροστά στην απόσπαση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους, αυτό το έμπειρο προσωπικό του ιδιωτικού τομέα υποχρεώθηκε να μείνει εκτός μάχης όλους αυτούς τους μήνες.

Οσο για το περί ακαταλληλότητας των κτιριακών υποδομών του ιδιωτικού τομέα, αποτελεί ομολογία ότι οι υπάρχουσες είναι περιορισμένης ευθύνης, καθώς η ανάπτυξή τους γίνεται με κριτήριο όχι τις ανάγκες αλλά το λιγότερο δυνατό κόστος. Είναι άλλη μια «πρόγευση» από τις ΣΔΙΤ (συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα), που η κυβέρνηση κάνει σημαία της, και τη βαθύτερη προσαρμογή των δημόσιων νοσοκομείων στους κανόνες της αγοράς.

Τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης

Επιβεβαιώνονται οι τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης, η οποία, ενώ το δεύτερο και σφοδρότερο κύμα ήταν αναμενόμενο, έχει αφήσει γυμνά τα δημόσια νοσοκομεία από κρεβάτια και προσωπικό. Δεν προχώρησε σε κατεπείγουσες μόνιμες προσλήψεις, ψάχνει τελευταία στιγμή - την ώρα που η Βόρεια Ελλάδα «φλέγεται» - κλίνες για να νοσηλευτούν ασθενείς. Οι ύαινες του ιδιωτικού τομέα κάνουν σαφές ότι δεν θα δεχτούν σκόντο στα κέρδη τους και διψούν για ακόμα περισσότερα. Και η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να τους ικανοποιήσει...

Ακόμα και τώρα, αντί να προχωρήσει στην επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας χωρίς περιστροφές, κάνει επίκληση της «κοινωνικής ευαισθησίας» των κλινικαρχών! Ακόμα και η επίταξη για την οποία κάνει λόγο, με βάση και την τελευταία τροπολογία, που ψήφισαν επίσης ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, συνιστά στην πραγματικότητα αγορά υπηρεσιών από το κράτος. Δεν αποτελεί δηλαδή πραγματική επίταξη, η οποία σημαίνει ότι το κράτος παίρνει υπό την ευθύνη του, εντάσσει στο σχεδιασμό του και αναλαμβάνει όλες τις υποδομές, τον εξοπλισμό και το προσωπικό τους, χωρίς αποζημίωση και μπόνους για τους κλινικάρχες.

Προηγούμενο άρθρο

«Τσεκούρι» στην Υγεία εν μέσω πανδημίας!

Επόμενο άρθρο

Απαντήσεις και αδιέξοδα