Η πιο δυνατή απάντηση

Οι εικόνες με τα σκελετωμένα παιδιά και τις απελπισμένες μανάδες που απλώνουν τα βρώμικα κατσαρολάκια τους, σπρώχνοντας η μία την άλλη για μια κουτάλα φαΐ, δεν συγκίνησαν όλους αυτούς τους μήνες τους διεθνείς οργανισμούς και τα φόρα για να καταδικάσουν τα εγκλήματα του Ισραήλ. Ακόμα και «χλιαρά» ψηφίσματα, που καλούσαν το Ισραήλ σε ...αυτοσυγκράτηση, μπλοκάρονταν συστηματικά από τους συμμάχους του κράτους - δολοφόνου, κυρίως από τις ΗΠΑ.

Το ίδιο ξεδιάντροπες είναι και οι διακηρύξεις κρατών όπως ο Καναδάς, η Γαλλία και άλλοι για «αναγνώριση» Παλαιστινιακού κράτους στα μέτρα του κράτους - τρομοκράτη, εκβιάζοντας από την άλλη τον ήρωα Παλαιστινιακό λαό να παραιτηθεί από την πάλη εναντίον του. Με το ένα χέρι μοιράζουν θολές και αόριστες υποσχέσεις αναγνώρισης και με το άλλο συνεχίζουν να στέλνουν όπλα στο Ισραήλ, να στηρίζουν στην πράξη τα εγκλήματά του, προωθώντας τα ματωμένα συμφέροντά τους σε όλη τη Μέση Ανατολή, απέναντι στους ανταγωνιστές τους.

Εξίσου προκλητική είναι η στάση και της ελληνικής κυβέρνησης, που έχει τα χέρια της βουτηγμένα στο αίμα του Παλαιστινιακού λαού, στηρίζει με τις ΝΑΤΟικές υποδομές τις δολοφονικές επιθέσεις ΗΠΑ - Ισραήλ σε βάρος του Λιβάνου, της Συρίας, του Ιράν, της Υεμένης - με τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης να καραδοκεί σε κάθε επόμενη στροφή του πολέμου - και υπερασπίζεται τη «στρατηγική σχέση» με το Ισραήλ, κολλώντας τη ρετσινιά του «αντισημίτη» στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Αυτή η στρατηγική σχέση έχει τη σφραγίδα όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και σημερινών στελεχών της Νέας Αριστεράς, ΝΔ), με σημαία τα συμφέροντα της αστικής τάξης, κάνοντας τον λαό θύτη σε βάρος άλλων λαών και στόχο αντιποίνων. Αυτή η στάση της κυβέρνησης και των παρατρεχάμενών της είναι που ενθαρρύνει και τις άθλιες προκλήσεις του πρέσβη του Ισραήλ, να κουνάει με θράσος το δάχτυλο στον ελληνικό λαό επειδή διαδηλώνει υπέρ της Παλαιστίνης, καταγγέλλει τα εγκλήματα του κράτους - δολοφόνου και την ελληνική εμπλοκή.

Απέναντι στη φρίκη του πολέμου και στους πραγματικούς ενόχους, απέναντι σε εκείνους που υπερασπίζονται ως «κανονικότητα» τα σύγχρονα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, κανείς δεν μπορεί να μένει απαθής, να σιωπά ή να γυρίζει αλλού το βλέμμα. Η οργή για το κράτος - δολοφόνο, η αγανάκτηση για την ελληνική κυβέρνηση που στηρίζει το έγκλημα, πρέπει τώρα να εκφραστεί ακόμα πιο μαζικά και αποφασιστικά, μπροστά στα σχέδια κλιμάκωσης του πολέμου και ολοκληρωτικής κατοχής της Γάζας, που οδηγούν σε νέες εκατόμβες νεκρών.

Να μπουν στο στόχαστρο πρώτα απ' όλα η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, που ξεπλένουν το «δικαίωμα» του Ισραήλ να δολοφονεί Παλαιστίνιους, να εισβάλλει και να κατέχει εδάφη άλλων κρατών, στο όνομα της «ασφάλειας» και της «αυτοάμυνας». Που υπερασπίζονται σαν κόρη οφθαλμού τη «στρατηγική σχέση» με το Ισραήλ, ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Να δυναμώσει παντού η σύγκρουση με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της αστικής τάξης, την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο.

Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών, το πιο δυνατό μήνυμα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό και στους άλλους λαούς.

Ριζοσπάστης

Προηγούμενο άρθρο

Διευκολύνσεις

Επόμενο άρθρο

Και οι πραγματικές ανάγκες σε μέσα και προσωπικό της Πυροσβεστικής;