Τι είδους αντιπαράθεση;

«Μια ωραία ατμόσφαιρα» ζήσαμε πάλι χτες στη Βουλή, με τις αντεγκλήσεις Τσίπρα - Μητσοτάκη για το ποιος είναι λιγότερο διεφθαρμένος και ποιανού το κόμμα έχει μέτωπο στη διαπλοκή. Ολα αυτά σε μια «συζήτηση» που περιελάμβανε τα πάντα: Από τα ζητήματα της «ασφάλειας», που η ΝΔ θεωρεί προνομιακό πεδίο για να κάνει αντιπολίτευση, μέχρι την «αξιολόγηση», τα «πόθεν έσχες» και πάει λέγοντας.

Την ώρα της συζήτησης, οι τίτλοι στα ρεπορτάζ του διαδικτύου έδιναν την εικόνα μιας σφοδρής σύγκρουσης ανάμεσα στους δύο πολιτικούς αρχηγούς, τόσο που να νομίζει κανείς ότι το επίδικο της αντιπαράθεσης ξεπερνάει σε σοβαρότητα και σπουδαιότητα οτιδήποτε άλλο. Ανθρακες όμως ο θησαυρός... Φώναξαν, ούρλιαξαν, βρίστηκαν, αλλά στην ουσία, «ούτε γάτα ούτε ζημιά».

Και για να καθησυχάσουν όσοι ανησύχησαν, όχι, καμία μεταξύ τους διαφωνία δεν υπήρξε για το γεγονός ότι μόλις προχτές, η Σύνοδος υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ αποφάσισε την παραμονή της ΝΑΤΟικής αρμάδας στο Αιγαίο, με πρόσχημα το Προσφυγικό, αποκαλύπτοντας ορθά - κοφτά την επιχειρησιακή της διασύνδεση με τη ναυτική δύναμη στη Μαύρη θάλασσα, ανταγωνιστικά προς τη Ρωσία. Ουδεμία μεταξύ τους διάσταση υπάρχει στη στρατηγική της βαθύτερης εμπλοκής της Ελλάδας στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, όπως και σε άλλα ζητήματα μεγάλης σημασίας για το κεφάλαιο.