Η εκλογολογία και το πραγματικό νόημα των τοπικών εκλογών

Εδώ και αρκετό καιρό σε μια σειρά τοπικά ΜΜΕ έχει ξεκινήσει ένα πραγματικό «γαϊτανάκι» σχετικά με τους πιθανούς υποψήφιους για τις τοπικές (δημοτικές-περιφερειακές) εκλογές. Όχι ότι δεν έχουν βάση. Μία σειρά τοπικοί πολιτικοί παράγοντες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, πραγματοποιούν επαφές και συναντήσεις, φροντίζουν να «τροφοδοτούν» φιλικά προς αυτούς ΜΜΕ με άφθονο «παραπολιτικό» υλικό. Η εφημερίδα μας δεν πρόκειται να μπει στο «παιχνίδι» αυτό, αν και έχει έγκυρη και υπεύθυνη ενημέρωση για το τι πραγματικά συμβαίνει σε κάθε πολιτικό χώρο…

Είναι δεδομένο ότι μέχρι τέλος  Γενάρη θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επιλογής υποψηφίων (μέσω «χρίσματος» ή «επίσημης στήριξης») από τα πολιτικά κόμματα και θα μπούμε στα «γεμάτα» στην προεκλογική περίοδο. Οφείλουμε όμως να πούμε ορισμένες πρώτες σκέψεις σχετικά με τον χαρακτήρα των τοπικών εκλογών. Πάντα οι τοπικές εκλογές είχαν πολιτικό χαρακτήρα, αλλά στη σημερινή συγκυρία της οικονομικής, κρίσης, αποκτούν αναπόφευκτα χαρακτηριστικά σοβαρής πολιτικής μάχης.

Σ’αυτές τις εκλογές δεν θα πρέπει η μάχη να σταθεί π.χ σε πρόσωπα ή σε «εκθέσεις ιδεών» που θα χαρακτηριστούν ως «προγράμματα για το καλό του τόπου». Θα πρέπει ο ψηφοφόρος να σκεφτεί και να πάρει υπόψη ότι ψηφίζει για όσα βιώνει, να ψηφίσει δηλαδή με κριτήριο τόσο για την κεντρικά ακολουθούμενη πολιτική όσο και για τον ίδιο τον θεσμό που ουσιαστικά μέχρι τώρα (και με ευθύνη των αιρετών) λειτουργεί ως «τοπική διοίκηση» που εφαρμόζει σε τοπικό επίπεδο την κεντρικά ακολουθούμενη πολιτική.Τα λεγόμενα «τοπικά» προβλήματα, δεν χωρίζονται με σινικά τείχη από τα πανελλαδικά. Η φτώχεια, η ανεργία, τα χαράτσια, η πορεία ιδιωτικοποίησης-εμπορευματοποίησης της Παιδείας, Υγείας , δεν γνωρίζει τοπικά σύνορα.

Το κυβερνητικό στρατόπεδο(Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ)  προσπαθεί  με διάφορα «τερτίπια» να περιορίσει τον πολιτικό χαρακτήρα και το επερχόμενο «χαστούκι» του εκλογικού αποτελέσματος των τοπικών εκλογών. Αρχικά επιχείρησε να λανσάρει νέο εκλογικό σύστημα χωριστής λίστας για δήμαρχο και άλλης για δημοτικούς συμβούλους, σχέδιο που εγκαταλείφθηκε τελικά. Τώρα, επιχειρούν απεγνωσμένα να αποφύγουν την πιθανότητα του στραπάτσου, μέσω της διεξαγωγής των ευρωεκλογών τη δεύτερη Κυριακή και όχι την πρώτη, όπως ορίζει ο «Καλλικράτης». Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ποντάρουν στην παραδοσιακά χαμηλότερη συμμετοχή του κόσμου στο β’ γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών (σε πολλές περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα έχει κριθεί από τον α’ γύρο), για να αποφύγουν τη βαριά ήττα στις ευρωεκλογές.Η φασιστική Χρυσή Αυγή, επίσης θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τις τοπικές εκλογές και τις ευρωεκλογές ως ευκαιρία επανάκαμψης και «επανανομιμοποίησής» της, με την ανάδειξή της ως τρίτης δύναμης πανελλαδικά και με στόχο υψηλά ποσοστά.

Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να παρθούν σοβαρά υπόψη. Για παράδειγμα ψηφίζοντας κανείς υποψήφιους στηριζόμενους-έμμεσα ή άμεσα- από τα κόμματα της συγκυβέρνησης είναι σαν να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης σ’αυτήν, σαν να επικροτεί την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική. Από την άλλη στηρίζοντας κανείς ψηφοδέλτια που λόγω συγκυρίας εμφανίζονται με ένα «θολό» και γενικόλογο αντιμνημονιακό λόγο, δεν έχει τα εχέγγυα ότι η ψήφος του θα πιάσει τόπο. Γιατί έχει αποδειχτεί (και σε άλλες χώρες της Ε.Ε) ότι μπορεί να εφαρμόζεται αντιλαϊκή πολιτική και χωρίς μνημόνια.

Θα πρέπει δηλαδή να κρίνει πρόσωπα και συνδυασμούς αφενός με τη στάση που κρατούν απέναντι στην ακολουθούμενη πολιτική τόσο κεντρικά όσο και στο χώρο της τοπικής διοίκησης («Καλλικράτης») και αφετέρου να μετρήσει και το παρελθόν τους. Για παράδειγμα ποιοι και πώς βρέθηκαν (ή δεν βρέθηκαν) κοντά στους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, ποιοι και πώς θα χρησιμοποιήσουν τις αιρετές θέσεις που θα κατακτήσουν για να δυναμώσουν την λαϊκή πάλη. Αλλά θα επανέλθουμε...

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη μορφή της «ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ»)

Προηγούμενο άρθρο

Τι ακριβώς μας εκπλήσσει;

Επόμενο άρθρο

Ελληνική Προεδρία στην Ε.Ε: και λοιπόν;