Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
«Εκσυγχρονισμός» της επίθεσης στη συνδικαλιστική δράση
από Η Άλλη Άποψη
Λέει ο πρωθυπουργός: «Λίγοι θα έχουν αντίρρηση στο γεγονός
ότι ένας συνδικαλιστικός νόμος ο οποίος είχε ψηφιστεί το 1982, χρειάζεται
επιτέλους κάποιον ουσιαστικό εξορθολογισμό». Από κοντά, ο υπουργός Εργασίας
προσθέτει: «Ο συνδικαλιστικός νόμος 1264/1982 την εποχή που ψηφίστηκε ήταν
καινοτόμος και αναγκαίος. Ωστόσο μετά από 38 χρόνια χρειάζεται εκσυγχρονισμό».
Ποια είναι η αλήθεια;
Η κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης πάει «πακέτο» με τα
νέα εμπόδια στη ζωντανή συλλογική δράση των εργαζομένων και των συνδικάτων
τους, σε συνέχεια του απεργοκτόνου νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, της μετατροπής των
κινητοποιήσεων ενάντια στους πλειστηριασμούς σε ιδιώνυμο αδίκημα που επίσης
ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά και του κατάπτυστου νόμου για τον
περιορισμό των διαδηλώσεων που ψήφισε και προσπαθεί να εφαρμόσει η ΝΔ.
Ο σημερινός συνδικαλιστικός νόμος 1264/1982 δεν παίρνει
τυχαία τα εύσημα του Γ. Βρούτση: Είναι ένας νόμος που βάζει σοβαρά εμπόδια στη
συνδικαλιστική οργάνωση και δράση, βάζει σε όλες τις διαδικασίες των συνδικάτων
τη σφραγίδα του αστικού κράτους, θέτει περιορισμούς στην οργάνωση, στις μορφές
δράσης, στον τρόπο λήψης αποφάσεων κ.ά. Οταν μιλάει η κυβέρνηση για
«εκσυγχρονισμό», βέβαια, δεν έχει κατά νου να πειράξει οτιδήποτε από τα
παραπάνω. Ισα ίσα, έγνοια τους είναι πώς θα ξεθεμελιώσουν και το παραμικρό
εμπόδιο για το χτύπημα της ταξικής συνδικαλιστικής δράσης από την εργοδοσία και
το κράτος της. Γι' αυτό βάζουν στο τραπέζι το να καταργηθεί ακόμα και τυπικά
οποιοσδήποτε περιορισμός στην απόλυση αγωνιστών συνδικαλιστών, το χτύπημα των
ζωντανών συλλογικών διαδικασιών των συνδικάτων μέσα από τη θεσμοθέτηση
ηλεκτρονικών ψηφοφοριών, το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικάτων και των μελών
τους, την κατάργηση των συνδικαλιστικών αδειών για να γίνουν οι εργασιακοί
χώροι ακόμα πιο περίκλειστοι και να σουλατσάρουν ελεύθεροι μόνο οι διευθυντές -
«συνδικαλιστές» που δεν έχουν ανάγκη από καμιά συνδικαλιστική άδεια κ.ά.
Η πρεμούρα τους δεν είναι τυχαία: Γνωρίζουν καλά ότι η
αντεργατική κλιμάκωση θα φέρει αντίδραση από τους εργαζόμενους και τα
συνδικάτα, φοβούνται το οργανωμένο, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, γι' αυτό
παίρνουν τα μέτρα τους. Ας πάρουμε και εμείς τα δικά μας, για την ενίσχυση της
εργατικής - λαϊκής πάλης, για να γίνουν οι φόβοι τους πραγματικότητα!