Ελεημοσύνη/ του Οσκαρ Ουάιλντ

(Σαν σήμερα, 16 Οκτωβρίου 1854 γεννιέται ο Ιρλανδός συγγραφέας και κριτικός  Οσκαρ Ουάιλντ)

Πολλές φορές ακούμε να λένε πως οι φτωχοί είναι ευγνώμονες για την ελεημοσύνη που τους δίνεται. Μερικοί από αυτούς είναι πράγματι ευγνώμονες, οι καλύτεροι όμως μετυαξύ τους δεν αισθάνονται τον εαυτό τους υποχρεωμένο, είναι  αγνώμονες, γκρινιάρηδες, ανυπόταχτοι κι έχουνε δίκαιο να είναι τέτοιοι. Η ελεημοσύνη νιώθουν πως είναι ένας κωμικά ανεπαρκής τρόπος μερικής επανόρθωσης ή αισθηματικό δώρο συνοδευόμενο από κάποια επίμονη προσπάθεια από μέρος του αισθηματία να επέμβει τυραννικά στην ιδιωτική ζωή του ευεργετούμενου. Γιατί λοιπόν να είναι ευγνώμονες για τα ψίχουα που πέφτουν από το τραπέζι του πλούσιου; Πρέπει κι αυτοί να κάθονται στο τραπέζι, κι αυτό άρχισαν να το νιώθουν.

Όσο για τη δυσαρέσκειά τους, με το σημερινό περιβάλλον και την ταπεινή ζωή τους θα ήταν τέλεια κτήνη, αν δεν ήταν δυσαρεστημένοι. Η ανυποταξία για έναν που μελέτησε την ιστορία είναι η αρχική του ανθρώπου αρετή. Με την ανυποταξία εξασφαλίζεται η πρόοδος. Με την ανυποταξία και την επανάσταση.

Κάποτε επαινούνε τους φτωχούς γιατί είναι οικονόμοι. Το να συστήνεις όμως στο φτωχό να είναι οικονόμος είναι υβριστικό και άνω ποταμών. Είναι το ίδιο σαν να συμβουλεύεις άνθρωπο που πεθαίνει από την πείνα να τρώει λίγο. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να δείχνει πως μπορεί να ζει σαν ένα κακομαθημένο ζώο.

(Δημοσίευση: Εργάτης – Γεωργός – Σοσιαλιστική εφημερίς – Οργανον των συμφερόντων των εργατικών και γεωργικών τάξεων)

Προηγούμενο άρθρο

Ολοκλήρωσε και την πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ η κυβέρνηση

Επόμενο άρθρο

«ΚΟΚΚΙΝΑ» ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ: Σφίγγει η «θηλιά», εντείνεται ο εμπαιγμός από τη συγκυβέρνηση