Ελιξίριο ανάκαμψης...

Η Γερμανία διέρχεται μια «άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση», καθώς «ποτέ στο παρελθόν δεν έχει βιώσει τόσο παρατεταμένη έλλειψη οικονομικής ανάπτυξης». Αυτήν τη διαπίστωση έκανε ο νέος καγκελάριος Μερτς και υπεραμύνθηκε της απόφασης για άρση του «φρένου χρέους» και ανάληψη «μεγάλων δανείων», σημειώνοντας ότι αυτά θα στηρίξουν επενδύσεις σε υποδομές, δρόμους, σιδηροδρόμους, Εκπαίδευση και Ερευνα, για την «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας».

Το αντίδοτο στην κρίση λοιπόν είναι περισσότερο κρατικό χρήμα στα μονοπώλια, για να επενδύσουν με καλύτερους όρους και μεγαλύτερα κέρδη. Ποιος θα πληρώσει όμως τα δάνεια που θα πάρει το κράτος για λογαριασμό τους και τις αυξημένες δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού; Μα φυσικά οι εργαζόμενοι και ο γερμανικός λαός, ο οποίος φορτώνεται επίσης τον λογαριασμό της δημιουργίας του «μεγαλύτερου και ισχυρότερου στρατού της Ευρώπης», όπως είπε ο Μερτς. Βέβαια, και την εποχή της ανάπτυξης ο λαός πλήρωνε το «φρένο χρέους» και τα άλλα δημοσιονομικά μέτρα θωράκισης της ανταγωνιστικότητας, που εξασφάλιζαν μέχρι και αρνητικά επιτόκια στον κρατικό δανεισμό για λογαριασμό των μονοπωλίων. Ετσι χτίστηκε η «ατμομηχανή της Ευρώπης»...

Τώρα που το έργο άλλαξε, ο νέος κυβερνητικός συνασπισμός ψάχνει το ελιξίριο για επιστροφή στην ανάπτυξη. Τι εξήγγειλε ο Μερτς, εκτός από άφθονο χρήμα στους γερμανικούς ομίλους και στην πολεμική οικονομία; «Εθελοντική εργασία» μετά τα 67 έτη, απαλλαγή των υπερωριών από φόρους και μεγαλύτερη «ευελιξία» στον υπολογισμό των ωρών εργασίας, με βάση την εβδομάδα και όχι την ημέρα. Δηλαδή έμμεση αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για δουλειά μέχρι τον τάφο, και ακόμα φτηνότερη εργατική δύναμη για τα μονοπώλια, με διευθέτηση σε εβδομαδιαία βάση και μείωση του κόστους των υπερωριών για την εργοδοσία. Ετσι θα γίνει ξανά ανταγωνιστική η γερμανική οικονομία, η οποία μέχρι πριν λίγα χρόνια προβαλλόταν ως πρότυπο ...ανταγωνιστικότητας!

Οσο για τον κατώτατο μισθό, ο Μερτς είπε ότι είναι «εφικτό και επιθυμητό» να αυξηθεί το 2026, χωρίς όμως η αύξηση να «κατοχυρωθεί νομοθετικά», όπως γινόταν μέχρι τώρα. Που σημαίνει ότι το κράτος θα απευθύνει ένα ευχολόγιο στους ομίλους να αυξήσουν τους μισθούς μέχρι ένα συγκεκριμένο όριο (μην ξεφύγουμε κιόλας...) και αυτοί με τη σειρά τους, αν θέλουν, θα κάνουν αύξηση του κατώτατου μισθού!

Μπορεί λοιπόν ο Μητσοτάκης να κέρδισε τα εύσημα από τον Γερμανό καγκελάριο για τις πρωτοπόρες αντεργατικές ανατροπές της κυβέρνησης στην Ελλάδα, αλλά είναι βέβαιο ότι επέστρεψε και με νέες ...εμπνεύσεις στις αποσκευές του για το περαιτέρω ξεζούμισμα των εργαζομένων. Σε Ελλάδα, Γερμανία και παντού ακονίζουν τα αντεργατικά μαχαίρια, επιβεβαιώνοντας ότι η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου προϋποθέτει θυσίες δίχως τέλος για τους εργαζόμενους, σε καπιταλιστική ανάπτυξη και κρίση, σε ιμπεριαλιστική ειρήνη και πόλεμο.

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)

Προηγούμενο άρθρο

Κάνει χάρες!

Επόμενο άρθρο

1η ΔΥΝΑΜΗ Η «ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ» ΓΙΑ 4η ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ