Επικίνδυνο παζάρι

Αν κάτι επιβεβαιώνουν τα όσα διαδραματίστηκαν στη Σύνοδο ΕΕ - Τουρκίας, είναι ότι το πολύπλευρο παζάρι ιμπεριαλιστικών κέντρων και ισχυρών καπιταλιστικών κρατών για τη μοιρασιά πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς Ενέργειας, αγορών και σφαιρών επιρροής, έχει ακόμα πολλά επεισόδια και ότι σίγουρα τίποτα θετικό δεν προμηνύεται για τους λαούς της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού.

Καθόλου τυχαία, τα υποτιθέμενα «αυστηρά μηνύματα» της Συνόδου και τις προειδοποιήσεις που «φούσκωσαν» χτες τα αστικά επιτελεία, ότι «η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας περνάει μέσα από τις καλές σχέσεις με Ελλάδα και Κύπρο», διαδέχονταν οι επισημάνσεις για τα «κοινά συμφέροντα» και τη «στρατηγική σχέση» ΕΕ - Τουρκίας.

Αποτυπώνεται και σ' αυτό ότι ανταγωνισμοί και λυκοφιλίες συνυπάρχουν, το ένα μετατρέπεται στο άλλο γρήγορα, ειδικά στο φόντο των ανακατατάξεων στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και στο «ρευστό τοπίο» που δημιουργεί η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Αλλωστε, το παζάρι αυτό ανάμεσα σε ΕΕ και Τουρκία, που αναθερμαίνεται τώρα, όπως και το αντίστοιχο της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, δεν διεξάγεται μόνο στα τραπέζια της διπλωματίας, αλλά και στα πεδία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, που φουντώνουν σε όλη την περιοχή. Στις αμφισβητήσεις συνόρων και στα θερμά επεισόδια, στις προκλήσεις και στις απειλές, στην έξαρση εθνικισμών και αλυτρωτισμών.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το κλίμα εφησυχασμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σιγοντάρουν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ότι τάχα η ΕΕ και οι υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές ενώσεις όπου συμμετέχει η αστική τάξη της χώρας «καθαρίζουν» για λογαριασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων και συμφερόντων του ελληνικού λαού και ότι μπορούν να εγγυηθούν την «ασφάλεια» και τη «σταθερότητα» στην περιοχή, είναι πέρα για πέρα επικίνδυνο και πρέπει να το απορρίψει αποφασιστικά ο ελληνικός λαός.

Το βήμα - βήμα «γκριζάρισμα» του Αιγαίου εντός ευρωΝΑΤΟικού πλαισίου, η υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, η απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, που εγκλωβίζει υπό άθλιες συνθήκες χιλιάδες πρόσφυγες στη χώρα μας, ενώ λειτουργεί και ως μοχλός πίεσης και εκβιασμών, είναι μερικά μόνο παραδείγματα.

Η ελληνική αστική τάξη και τα σχέδια της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» δεν είναι απλά μέρος αυτών των άθλιων παζαριών. Η κυβέρνηση συμμετέχει ενεργά σ' αυτά και αποτελεί βασικό παράγοντα στην υλοποίηση της συμφωνίας Τουρκίας - ΕΕ, ενώ σηκώνει την ευρωΝΑΤΟική σημαία για την υλοποίηση των αντίστοιχων σχεδιασμών, επιδιώκοντας οφέλη για τα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι αυτές οι εξελίξεις όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντα σταθερότητας, αλλά πηγή κινδύνων για το λαό. Οχι μόνο δεν εγγυώνται τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά οδηγούν και σε παραπέρα αμφισβήτησή τους.

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός δεν μπορούν να εναποθέτουν τις ελπίδες τους στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, στις αστικές τάξεις και τους επιχειρηματικούς ομίλους, στους ανταγωνισμούς και τους προσωρινούς και εύθραυστους συμβιβασμούς τους. Αντίθετα, ενάντια σε αυτούς και την εμπλοκή της χώρας, πρέπει να δυναμώσουν την πάλη τους, στοχεύοντας την αιτία των δεινών και των κινδύνων, τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Προηγούμενο άρθρο

Σχεδιασμοί για το κεφάλαιο, όχι για το λαό

Επόμενο άρθρο

Χωρίς αυταπάτες για το "Αναπτυξιακό Συνέδριο"