Επικίνδυνοι ρόλοι

«Με την αμερικανική κυβέρνηση υπήρξε δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο σημαντικοί σύμμαχοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα στήριξης των επιχειρήσεων (σ.σ. στη Μέση Ανατολή). Ήταν όμως επίσης σαφές πως ένας αριθμός Ευρωπαίων συμμάχων - ανάμεσά τους και η Ελλάδα - προσέφεραν στήριξη στον ισχυρότερο σύμμαχο, με επιμελητεία, βάσεις και μέσα υποστήριξης».

Αυτά δήλωσε τις προάλλες η αναπληρώτρια γενική γραμματέας του ΝΑΤΟ που βρέθηκε στην Ελλάδα για συνομιλίες με τον υπουργό Άμυνας. «Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και η κυβέρνηση κρυφό καμάρι» για την εμπλοκή της στον πόλεμο ενάντια στο Ιράν, στο πλευρό των στρατηγικών συμμάχων της ΗΠΑ και Ισραήλ.

Μετά τα ισραηλινά λόμπι, έρχεται το ΝΑΤΟ με τον πιο επίσημο τρόπο να επιβεβαιώσει αυτήν την εμπλοκή, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να εφησυχάσει τον λαό ότι δεν συμμετέχει στις δολοφονικές πολεμικές επιχειρήσεις.

Θυμίζουμε ότι πρόσφατα ένα από τα μεγαλύτερα αμερικανο-ισραηλινά λόμπι αποκάλυψε τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν Ελλάδα και Κύπρος, στο πλαίσιο της τριμερούς με το Ισραήλ, για την υποστήριξη των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, κάνοντας θρύψαλα τα ψέματα της ελληνικής κυβέρνησης.

Όπως αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης», το λόμπι περιγράφει την Ανατολική Μεσόγειο ως «επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά» και «αυτόνομο επιχειρησιακό θέατρο» που «υποστηρίζει τη στρατιωτική δραστηριότητα των ΗΠΑ και των συμμάχων τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή».

Προσθέτει ότι «η Ανατολική Μεσόγειος δεν βρίσκεται πλέον στα περίχωρα της σύγκρουσης - είναι ενσωματωμένη σε αυτήν», επιβεβαιώνοντας τον ρόλο που έπαιξαν και παίζουν Ελλάδα και Κύπρος στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ισραήλ. Ειδική αναφορά κάνουν οι Ισραηλινοί στην κομβική σημασία που έχει για τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς η βάση της Σούδας.

Όλα αυτά δεν γίνονται ως απολογισμός ενός πολέμου που οι Αμερικανοί ανακοινώνουν κάθε τρεις και λίγο ότι ...τελειώνει, αλλά ως «ένα το κρατούμενο» για την επόμενη μέρα της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης που δυναμώνει στην Ανατ. Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή.

Οι στρατιωτικές υποδομές, τα όπλα και το έμψυχο υλικό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και κυρίως η ενσωμάτωσή τους στα ευρωατλαντικά σχέδια δοκιμάζονται «στο πεδίο» και προετοιμάζονται για αναβαθμισμένους ρόλους, την ώρα που ο λαός χώνεται όλο και πιο βαθιά στη δίνη του πολέμου.

Σύμφωνα με την αναπληρώτρια γραμματέα του ΝΑΤΟ, ο ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο αναδεικνύεται ως κρίσιμος για τη σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής, τώρα που η ευρωατλαντική συμμαχία «αναδιαρθρώνεται».

Είπε επί λέξει: «Αυτός είναι ο τρόπος που θέλουμε να βλέπουμε τους συμμάχους μας και στο μέλλον. Βασιζόμαστε στην Ελλάδα, όχι μόνο ως σύμμαχο χώρα και στις ένοπλες δυνάμεις της, αλλά και στην αμυντική της βιομηχανία, για να συνεχίσουμε να ενισχύουμε την Ευρώπη εντός της Συμμαχίας».

Πέρα λοιπόν από γεωπολιτικός μεντεσές για τα ενεργειακά και στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ σε όλο το τόξο από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό, η Ελλάδα παίζει τον ίδιο ρόλο και στην αντιπαράθεση που κλιμακώνεται στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις ισχυρότερες χώρες της ΕΕ.

Τέτοιοι ρόλοι, που δεν είναι καινούργιοι για την αστική τάξη της Ελλάδας, τίποτα καλό δεν προμηνύουν για τον λαό. Στις συνθήκες που η παγκόσμια λεία ξαναμοιράζεται και νέα διλήμματα έρχονται στο προσκήνιο, ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον να γίνει παρακολουθητής ή συνένοχος στη μεγαλύτερη πολεμική εμπλοκή, με τις σημαίες των Αμερικανών ή των Ευρωπαίων «συμμάχων».

Ούτε να γίνει έρμαιο των μεταξύ τους αντιθέσεων, την ώρα που ΗΠΑ - ΕΕ - κυβέρνηση και όλα τα κόμματα συμπλέουν για να τον σύρουν πιο βαθιά στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία και να του φορτώσουν τα σπασμένα των πολέμων τους.

Μία είναι η πραγματική αντίθεση που συναντάει σε κάθε βήμα του: Ανάμεσα στη δική του πατρίδα, του μόχθου, του αγώνα, της αλληλεγγύης και σε εκείνη της αστικής τάξης, της εκμετάλλευσης, της φτώχειας για τους πολλούς και των πολέμων. Μία είναι και η σύγκρουση αξίζει κάθε θυσία: Με τον καπιταλισμό που σάπισε και τα κοινωνικά παράσιτα που τον στηρίζουν, μέχρι την οριστική ανατροπή τους!

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής 8 Μάη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Εκπτώσεις

Επόμενο άρθρο

Καμία επαφή