Εργαλείο νέας αφαίμαξης του λαού...

Ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2017 αποτελεί εργαλείο νέας αφαίμαξης του λαού προς όφελος του κεφαλαίου. Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις για το 2017, ύψους 4.011 εκατ. ευρώ, για τη δημοσιονομική εξυγίανση, είναι αποκαλυπτικές για το ποιος θα πληρώσει, για το ποιος θα ματώσει γι' αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Από αυτά, τα 3.051 εκατ. ευρώ θα προέλθουν από τις αυξήσεις των φορολογικών εσόδων, με αποτέλεσμα τα φυσικά πρόσωπα να πληρώσουν 14,5% παραπάνω φόρους σε σχέση με το 2016, αλλά και οι έμμεσοι φόροι, οι φόροι στους καταναλωτές, που επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα λαϊκά εισοδήματα, να αυξηθούν κατά 5,3% σε σχέση με το 2016.

Και για να μην έχουμε και καμία αμφιβολία για το ποιος πληρώνει τα σπασμένα της κρίσης, τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις θα μειωθούν κατά 7% σε σχέση με το 2016.

Αλλά ο λογαριασμός δεν σταματάει εδώ. Τα λαϊκά στρώματα θα πληρώσουν μερικά εκατομμύρια ευρώ παραπάνω σε ανταποδοτικά τέλη προς τους δήμους, με σκοπό το κράτος να μειώσει ακόμη περισσότερο τη χρηματοδότηση προς αυτούς.

Μία χρηματοδότηση που επί της ουσίας, αν εξαιρέσουμε τη μισθοδοσία και τις μεταβιβαστικές δαπάνες, αγγίζει τα 400 εκατ. ευρώ για να καλύψουν με αυτά τις λειτουργικές τους ανάγκες, τις δαπάνες, οι 325 δήμοι και οι 13 περιφέρειες.

Εχουμε όμως και συνέχεια: Για την αύξηση των εισφορών για την Κοινωνική Ασφάλιση, εξαιτίας και του νόμου Κατρούγκαλου, οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν 928 εκατ. περισσότερα και ταυτόχρονα θα μειωθούν περαιτέρω οι συντάξεις κατά 717 εκατ. ευρώ, με τα 375 εκατ. ευρώ να αφορούν στις νέες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις.

Ενώ οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα είναι για ακόμη μία χρονιά τα μεγάλα θύματα, αφού η σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, το 2017, θα πάρει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις αφαιρώντας άλλα 586 εκατ. ευρώ.

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη διατήρηση ορισμένων κονδυλίων του κρατικού προϋπολογισμού, για την Υγεία - Πρόνοια, στα περσινά επίπεδα, προκειμένου να πείσει ότι αυτό δήθεν σηματοδοτεί αντιστροφή της άσχημης κατάστασης.

Αυτή η καθήλωση των κονδυλίων, τη στιγμή που οι ανάγκες αυξάνονται κατακόρυφα, τη στιγμή που ήδη η κατάσταση λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων είναι εκρηκτική, σηματοδοτεί ουσιαστικά την εδραίωση του σημερινού, απαράδεκτου και επικίνδυνου καθεστώτος των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό, σε εξοπλισμό, σε φάρμακα, σε αναλώσιμα, της εντατικοποίησης της εργασίας του υγειονομικού προσωπικού.

Η κυβέρνηση, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες, επιταχύνει τους ρυθμούς εφαρμογής των μέτρων, προκειμένου τα δημόσια νοσοκομεία να προσαρμοστούν πλήρως στην εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών τους και στους κανόνες της επιχειρηματικής δράσης.

Προηγούμενο άρθρο

Περί κόντρας ΕΕ - ΔΝΤ

Επόμενο άρθρο

Εμπαιγμός και αυταπάτες