Για την ψήφο εμπιστοσύνης

Η είδηση που βγήκε από την συνάντηση των συγκυβερνητών Σαμαρά-Βενιζέλο, έχει τον χαρακτήρα του εντυπωσιασμού όμως για τον Ελληνικό λαό που βιώνει τις συνέπιες της ακολουθούμενης πολιτικής τους πολύ λίγα σημαίνει. Ας γίνουμε συγκεκριμένοι:

Ψήφο εμπιστοσύνης θα ζητήσει η συγκυβέρνηση με την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, από την ερχόμενη Δευτέρα. Αυτό αποφασίστηκε χτες το απόγευμα στη σύσκεψη του πρωθυπουργού, Αντ. Σαμαρά, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλο. Ταυτόχρονα, επιχειρώντας οι δυο τους να βάλουν φρένο στη φιλολογία για πρόωρες εκλογές, ήδη από το φθινόπωρο, εξήγγειλαν επισήμως ότι η συζήτηση για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα αρχίσει το Φλεβάρη του 2015.

Η ψήφος εμπιστοσύνης είναι έσχατο συνταγματικό όπλο της εκάστοτε κυβέρνησης έναντι της αντιπολίτευσης. Εκτιμάται ότι με τις κινήσεις αυτές η συγκυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ότι έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στην ανούσια για τα λαϊκά συμφέροντα αντιπαράθεσή της με την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και να απαντήσει στη φιλολογία για πολιτική αστάθεια που βάζει σε κινδύνους την προσπάθεια εξόδου από την κρίση σε όφελος φυσικά όχι του λαού. Με την κίνηση αυτή στοχεύει πρώτιστα στο “εσωτερικό” των δύο κομμάτων. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να κλείσουν τα σενάρια των πρόωρων εκλογών,  «μαζεύοντας», όσο αυτό είναι δυνατό, τους βουλευτές τους,  πολλοί από τους οποίους,  μπροστά στο φάσμα της βέβαιης μη επανεκλογής τους,  μπαίνουν στον πειρασμό να αναζητήσουν άλλο, «λαϊκότερο», προφίλ.

Ο λαός δεν πρέπει να δείξει καμία αναμονή, καμία ανοχή στην κυβέρνηση και τα πολιτικά παιχνίδια γύρω από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Επιδίωξη της κυβέρνησης είναι -ας είναι ξεκάθαρο αυτό-η αμείωτη συνέχιση και κλιμάκωση της αντεργατικής - αντιλαϊκής πολιτικής. Ο λαός χρειάζεται να οργανώσει την πάλη του και κυρίως να μην εναποθέσει τις ελπίδες του σε μία απλή εναλλαγή σε επίπεδο κυβερνητικής εξουσίας. Η ουσία των προβλημάτων που βιώνει ο λαός δεν αντιμετωπίζεται με αλλαγή απλά πολιτικού τιμονιέρη, αλλά με την ριζικά διαφορετική από άποψη συμφερόντων που υπερασπίζει, πολιτική που στο επίκεντρο της θα έχει την εξυπηρέτηση των αναγκών των πολλών και όχι των συμφερόντων των λίγων , των οικονομικά ισχυρών. Και για κάτι τέτοιο δεν αρκεί μόνο η ψήφος αλλά απαιτούνται και σκληροί αγώνες!

Προηγούμενο άρθρο

Απόγνωση,αναμονή, ανάθεση: Και η λύση;

Επόμενο άρθρο

Χωρίς σύνταξη ο ένας στους δύο απόμαχους της δουλειάς παγκοσμίως!