Για τις μορφές πάλης (και) των αγροτών

Για μία ακόμη φορά με αφορμή την έναρξη των αγροτικών κινητοποιήσεων και τοπικά αναπτύσσεται μια συζήτηση σχετικά με τις μορφές πάλης που αυτοί θα χρησιμοποιήσουν. Για παράδειγμα «ξορκίζουν» το κλείσιμο δρόμων με αγροτικά μπλόκα γιατί έτσι θα προκαλέσουν προβλήματα «στην υπόλοιπη κοινωνία»,ενώ κατά το παρελθόν είχαμε φαινόμενα όπως «αγανακτισμένοι φορτηγατζήδες» να επιτίθενται σε αγρότες κ.α. Πρόκειται για τον περίφημο «κοινωνικό αυτοματισμό».Να θυμίσουμε και ανάλογα φαινόμενα π.χ κατά τις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών από μέρους π.χ «αγροτών από την Κρήτη» κ.α. Ας επαναλάβουμε ορισμένα ζητήματα.

1.Οι αγρότες έχουν δίκαια αιτήματα. Παλεύουν για την επιβίωσή τους. Οι κινητοποιήσεις δεν έχουν «εθιμοτυπικό χαρακτήρα» ενώ με σαφήνεια, τουλάχιστον όσοι συσπειρώνονται στο πλαίσιο της «Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων», αναδεικνύουν και τον ένοχο που είναι Ε.Ε-κυβέρνηση-επιχειρηματικά συμφέροντα.

2.Οι μορφές πάλης επιλέγονται από τους ίδιους τους αγρότες μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες (π.χ συνελεύσεις συλλόγων, μπλόκων κ.α) και φυσικά θα πρέπει να είναι αντίστοιχες των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν με φροντίδα τόσο για την μαζικότητα όσο και για την εξασφάλιση συμπαράστασης και αλληλεγγύης από τα άλλα λαϊκά στρώματα.

3.Τα λαϊκά στρώματα έχουν χρέος να πορευτούν μαζί γιατί κοινός είναι ο ένοχος των προβλημάτων τους. Να ξεπεράσουν δηλαδή λογικές «διαίρει και βασίλευε» καθώς και «κοινωνικού αυτοματισμού». Έχουν κοινό συμφέρον να αγωνιστούν, να αντισταθούν και να ανατρέψουν τη βαρβαρότητα που εξελίσσεται σε όλες τις πλευρές της ζωής τους. Η στήριξη του αγώνα των αγροτών είναι αναγκαίος χωρίς «μεν, αλλά».

(Από το πρόσφατο αγροτικό συλλαλητήριο στη Βέροια)

Προηγούμενο άρθρο

Το πλαίσιο του «διαλόγου» κυβέρνησης-αγροτών

Επόμενο άρθρο

Οι αγρότες έχουν δίκιο!