Για το καλό...των επιχειρήσεων!

Ξέρετε γιατί η κυβέρνηση επιβάλλει 10ωρη εργασία, με δύο επιπλέον ώρες δουλειάς χωρίς αμοιβή και διευθέτηση του χρόνου εργασίας; Το κάνει για το ...καλό των εργαζομένων! Για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες τους και όχι επειδή έτσι «βολεύει» τις επιχειρήσεις. Αυτά τα «ωραία» ισχυριζόταν χτες σε τηλεοπτικό σταθμό ο υπουργός Εργασίας, Κ. Χατζηδάκης, λέγοντας με θράσος: «Εμείς δίνουμε τη δυνατότητα στον ίδιο εργαζόμενο, αν το θέλει, κατόπιν αιτήματός του, να ισχύσει αυτή η ρύθμιση για τον ίδιο. Δίνουμε μεγαλύτερη ευελιξία στον εργαζόμενο χωρίς να μειώνουμε το εισόδημά του. Για παράδειγμα, ένας φοιτητής που δουλεύει και μπορεί να δίνει εξετάσεις, μπορεί να κανονίσει αντί να πάρει άδεια άνευ αποδοχών, να πάρει άδεια μετ' αποδοχών, να δώσει τις εξετάσεις του και σε αντιστάθμισμα να δουλέψει μερικές ώρες παραπάνω τις άλλες μέρες».

Αν η κυβέρνηση νοιάζεται τόσο πολύ για τις ανάγκες των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων, γιατί δεν θεσπίζει τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, με αύξηση των αποδοχών, ώστε να μπορούν να διαθέσουν τον ελεύθερο χρόνο όπως θέλουν; Γιατί δεν θεσπίζει ειδικές άδειες για όσους νέους σπουδάζουν, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν; `Η μήπως δεν ξέρει ότι η πλειοψηφία των φοιτητών που δουλεύουν, απασχολούνται έτσι κι αλλιώς με ωράρια - λάστιχο και αποδοχές πείνας, που θα γίνουν ακόμα χειρότερες αν περάσει ο νόμος; Και μιας και το έφερε η κουβέντα: Τώρα τους έπιασε ο «πόνος» για τους εργαζόμενους φοιτητές; Γιατί πριν από λίγους μήνες ψήφισαν τη διαγραφή από τα πανεπιστήμια όσων καθυστερούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, οι περισσότεροι επειδή αναγκάζονται παράλληλα να δουλεύουν...

Οι ισχυρισμοί του υπουργού είναι προκλητικοί και αστείοι. Πολύ περισσότερο που οι εργαζόμενοι βιώνουν ήδη τις συνέπειες των νόμων για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας τους οποίους έχουν ψηφίσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και που τώρα επεκτείνει η κυβέρνηση της ΝΔ. Οσο για το επιχείρημα ότι «αυτό βολεύει τους εργαζόμενους», το έχουμε ξανακούσει, όταν πριν από 20 χρόνια προωθούνταν η επέκταση της μερικής απασχόλησης. Τότε ισχυρίζονταν ότι αυτό θα εξυπηρετήσει κυρίως τις μητέρες, που θα μπορούσαν να συνδυάσουν την εργασία με τις υποχρεώσεις στο σπίτι.

Στην πραγματικότητα, η γενικευμένη εφαρμογή της μερικής απασχόλησης, ειδικά στις γυναίκες, άλλο στόχο υπηρετούσε: Να αξιοποιήσει η εργοδοσία την εργατική τους δύναμη, που έμενε ανεκμετάλλευτη στο σπίτι, χωρίς όμως να τις απαλλάξει από τη φροντίδα του νοικοκυριού. Σήμερα, δύο δεκαετίες μετά, η μερική απασχόληση έχει σπάσει ρεκόρ, με πάνω από 600.000 μισθωτούς και μέσο μισθό που δεν ξεπερνά τα 300 ευρώ μεικτά, τραβώντας προς τα κάτω το σύνολο των μισθών. Μάλιστα, πολλοί απ' αυτούς τους εργαζόμενους δουλεύουν και υπερωρίες! Η «ευελιξία» σπάει κόκαλα δηλαδή, για να προσαρμόζουν οι επιχειρήσεις το χρόνο εργασίας στις δικές τους ανάγκες, κάνοντας «λάστιχο» τη ζωή των εργαζομένων, χάριν της κερδοφορίας τους. Ιδιος είναι ο στόχος και του ενταφιασμού του 8ωρου που προωθεί τώρα η κυβέρνηση.

Προηγούμενο άρθρο

Ξεπεσμένα επιχειρήματα

Επόμενο άρθρο

Επενδύσεις...