Γροθιά στο στομάχι...

Γροθιά στο στομάχι είναι η είδηση για την ηλικιωμένη γυναίκα που προσπάθησε να βγάλει κρυφά τρόφιμα αξίας μόλις 40 ευρώ από κατάστημα μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ στην Αθήνα επειδή δεν είχε να φάει και έγινε αντιληπτή από την ασφάλεια του καταστήματος. Το «σφίξιμο» όμως μετατρέπεται σε οργή και αγανάκτηση, επειδή χρειάστηκε να σηκωθεί κύμα κατακραυγής για να αποσύρει τελικά η εταιρεία τη μήνυση, αφού αρχικά ήταν ανένδοτη στη δίωξη της ηλικιωμένης γυναίκας, η οποία, σύμφωνα με μαρτυρίες, από την ντροπή της πήρε χάπια για να αυτοκτονήσει, μην τυχόν και μάθουν τα παιδιά της για το περιστατικό. Για όποιον αναρωτιέται λοιπόν αν υπάρχει όριο στη βαρβαρότητα, έρχονται κάτι τέτοιες ειδήσεις να αποκαλύψουν ότι η ακρίβεια που τσακίζει τον λαό, είναι άλλο ένα σύμπτωμα της λειτουργίας ενός σάπιου συστήματος, που εγκληματεί με χίλιους τρόπους σε βάρος της λαϊκής πλειοψηφίας.

Οι σύγχρονοι «Γιάννηδες Αγιάννηδες» βγαίνουν μάλιστα στην επιφάνεια σε μια περίοδο που η ανάπτυξη ξεπερνάει προσδοκίες, τα κυβερνητικά στελέχη μιλούν για «θετικές εκπλήξεις», επιχειρηματικοί όμιλοι και αστικά κόμματα στάζουν μέλι για τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης. Και ακριβώς επειδή η λαϊκή πλειοψηφία αδυνατεί να τα βγάλει πέρα, την ίδια στιγμή που οι αριθμοί ευημερούν, επιβεβαιώνεται ότι δεν μιλάμε πια για κάποια περιστατικά - «παραφωνίες» από την «κανονικότητα», αλλά για μια «κανονικότητα» που καταδικάζει στη φτώχεια και σε αδιέξοδο όλο και μεγαλύτερα τμήματα εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων. Γι' αυτό το «σφίξιμο», η οργή και η αγανάκτηση πρέπει να βρουν διέξοδο και έκφραση στον οργανωμένο αγώνα, στις διεκδικήσεις για το μεροκάματο, την υγεία, ενάντια στην ακρίβεια, μέσα από τα σωματεία και άλλους μαζικούς φορείς, γιατί «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό».

Προηγούμενο άρθρο

Περί σύγχρονων αξιών...

Επόμενο άρθρο

Για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες