Καβγάς για το… «πάπλωμα»!

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ για δευτερεύοντα ζητήματα, αλλά και με κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, είναι κάτι που βολεύει και τους δύο, αφού ουσιαστικά τους βοηθάει να αποπροσανατολίσουν από εκείνα τα κρίσιμα που διαμορφώνουν τη ζοφερή για το λαό πραγματικότητα και που θα έπρεπε να αποτελούν κριτήριο σκέψης και προβληματισμού για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που διαμορφώνεται κλίμα όξυνσης με ανούσιες διαχωριστικές γραμμές, προκειμένου να επιτευχθεί η συσπείρωση, η λαϊκή χειραγώγηση και στοίχιση πλατιών λαϊκών δυνάμεων πίσω απ' τον έναν ή τον άλλο διαχειριστή της αστικής εξουσίας, κάτω τελικά απ' τις δικές της σημαίες.

Όμως, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η τεχνητή όξυνση είναι επιπλέον αναγκαία, αφού οι διαφορές των δύο μειγμάτων διαχείρισης των δύο κομμάτων δεν είναι και πολύ μεγάλες. Στην ουσία, διαφωνούν στον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να γίνει η ρύθμιση του χρέους, η διαπραγμάτευση με τους δανειστές («κούρεμα» ή διαγραφή μέρους του;), πώς θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με ποιες προτεραιότητες θα χρηματοδοτηθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα, πώς θα εξασφαλιστεί η ενεργητική συναίνεση των εργαζομένων στους στόχους της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Επομένως ας μην «τσιμπήσουμε»! 

Προηγούμενο άρθρο

Σε «ελεύθερη πτώση» το λαϊκό εισόδημα

Επόμενο άρθρο

Εφιαλτικά, αντεργατικές προτάσεις